ਸੱਜਣ ਦੇ ਗਲ ਬਾਂਹ ਅਸਾਡੀ

سجّݨ دے گل بانہ اساڈی،

کیوں کر آکھاں چھڈّ وے اڑیا۔

پوستیاں دے پوست وانگوں،

عمل پیا اساڈے ہڈّ وے اڑیا۔

رام نام دے سمرن باجھوں،

جیوݨ دا کی ہجّ وے اڑیا۔

کہے حسین فقیر سائیں دا،

صاحب دے لڑ لگّ وے اڑیا۔

ਸੱਜਣ ਦੇ ਗਲ ਬਾਂਹ ਅਸਾਡੀ,

ਕਿਉਂ ਕਰ ਆਖਾਂ ਛੱਡ ਵੇ ਅੜਿਆ।

ਪੋਸਤੀਆਂ ਦੇ ਪੋਸਤ ਵਾਂਗੂੰ,

ਅਮਲ ਪਇਆ ਅਸਾਡੇ ਹੱਡ ਵੇ ਅੜਿਆ।

ਰਾਮ ਨਾਮ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਬਾਝੋਂ,

ਜੀਵਣ ਦਾ ਕੀ ਹੱਜ ਵੇ ਅੜਿਆ।

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਂਈਂ ਦਾ,

ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਲੜ ਲੱਗ ਵੇ ਅੜਿਆ।

sajjan de gal banh asadi,

kiun kar aakhan chhadd ve arriaa.

posatiaan de posat vangun,

amal piaa asade hadd ve arriaa.

ram nam de simaran bajhon,

jivan da ki hajj ve arriaa.

kahai husain fakir saneen da,

sahib de larr lagg ve arriaa.