ਨੀ ਮਾਏ ਸਾਨੂੰ ਖੇਡਣੁ ਦੇਇ

نی مائے سانوں کھیڈݨ دیئے،

میرا وت کھیڈݨ کوݨ آسی۔رہاؤ۔

اک کیڑی بیا درس بھلیرا،

تھر ہر کنپے کوئی ایہہ جیا میرا،

سہ گݨونتا بیا روپ چنگیرا،

انگ لاوے کہ مول ن لاسی۔1۔

ایہہ جگ جھوٹھا دنیاں فانی،

ایویں گئی میری اہل جوانی،

گفلت نال میری عمر وہانی،

جو لکھیا سوئی ہوسی۔2۔

شاہ حسین فقیر ربّاݨا،

سو ہوسی جو رب دا بھاݨا،

اوڑک اتھوں اتھے جاݨا،

اس ویلے نوں پچھوتاسی۔3۔

ਨੀ ਮਾਏ ਸਾਨੂੰ ਖੇਡਣੁ ਦੇਇ,

ਮੇਰਾ ਵਤਿ ਖੇਡਣਿ ਕਉਣ ਆਸੀ।ਰਹਾਉ।

ਇਕੁ ਕੀੜੀ ਬਿਆ ਦਰਸ ਭਲੇਰਾ,

ਥਰ ਹਰਿ ਕੰਪੇ ਕੋਈ ਇਹ ਜੀਆ ਮੇਰਾ,

ਸਹੁ ਗੁਣਵੰਤਾ ਬਿਆ ਰੂਪ ਚੰਗੇਰਾ,

ਅੰਗਿ ਲਾਵੈ ਕਿ ਮੂਲ ਨ ਲਾਸੀ।1।

ਇਹ ਜਗ ਝੂਠਾ ਦੁਨੀਆਂ ਫ਼ਾਨੀ,

ਈਵੈਂ ਗਈ ਮੇਰੀ ਅਹਿਲ ਜੁਆਨੀ,

ਗਫ਼ਲਤਿ ਨਾਲਿ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਵਿਹਾਨੀ,

ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋਈ ਹੋਸੀ।2।

ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਰੱਬਾਣਾ,

ਸੋ ਹੋਸੀ ਜੋ ਰੱਬ ਦਾ ਭਾਣਾ,

ਓੜਕ ਇਥੋਂ ਉਥੇ ਜਾਣਾ,

ਇਸ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਪਛੋਤਾਸੀ।3।

ni mae sanun khedanu dei,

mera vati khedani kun aasi.rahau.

iku kirri biaa daras bhalera,

thar hari kanpe koee ih jiaa mera,

sahu gunavanta biaa rup changera,

angi lavai ki mul n lasi.1.

ih jag jhutha duniaan fani,

eevain gee meri ahil juaani,

gafalati nali meri umar vihani,

jo likhiaa soee hosi.2.

shah husain fakir rabbana,

so hosi jo rabb da bhana,

orrak ithon uthe jana,

is vele nun pachhotasi.3.