کر میراں شاہ جو دسدا ہے،

کجھ کریاں جھگّا وسدا ہے،

دل سدّھے راہوں نسدا ہے،

اس بھل نوں دلوں اتارو جی۔

2. دے ہور نصیحت مائے، عشقوں ہٹک نہیں

عشق جہا نا ہادی کوئی،

عشق ہووے تاں ملدی ڈھوئی،

بھیت ماہی دے پائے، عشقوں ہٹک نہیں۔

عشق اساں نوں چاک ملایا،

ساقی ہو کے جام پلایا،

مست الست بݨائے، عشقوں ہٹک نہیں۔

لوک اساں نوں آکھݨ جٹیاں،

جٹیاں ہاں پر عشق نے پٹیاں،

نیݨ ماہی سنگ لائے، عشقوں ہٹک نہیں۔

چاک پایا اج میری جھولی،

ہیر ہے گولیاں دی پڑگولی،

کھیڑے گھول گھمائے، عشقوں ہٹک نہیں۔

عشق دی سار نا کوئی جاݨے،

مورکھ کردے من دے بھاݨے،

دھرم ایمان گوائے، عشقوں ہٹک نہیں۔

میراں شاہ گر چشتی پایا،

نال کرم دے دامن لایا،

چرنی سیس نوائے، عشقوں ہٹک نہیں۔

3. سانوں یار پوا دے بنگلا

سوہݨا بنگلا من چت بھاوے،

دوتی دشمن پاس نا آوے،

گردے لوا دئیں جنگلا۔

رل مل سئیاں ترننݨ لاواں،

ہس رس گیت وصل دے گاواں،

چرخا منگا دیئیں رنگلا۔

عشق دی ہٹڑی پریم دیاں گڈیاں،

وچ منجھیرو پاوے لڈیاں،

سدّھا ہووے وچ تکلا۔

ایسا ہار شنگار بݨاواں،

کویں نو شہ دے چت بھاواں،

آݨ لویں انگ سنگ لا۔

وچ بنگلے دے نظراں ماراں،

ویکھ پیا نوں ہوݨ بہاراں،

پا اکھیاں وچ کجلا۔

تاہیوں بنگلا خوب سہاوے،

میراں شاہ خوب گل لاوے،

بھرم رہے نا اگلا۔

4. ماہی کارݨ ہیر سیال

ماہی کارݨ ہیر سیال،

روپ وٹا کے آیا ہے۔

شکل نورانی حسن کمال،

اج لٹکیندا آیا ہے۔

صاحب تخت ہزارے دا،

مالک عالم سارے دا،

ہویا شوق نظارے دا،

لئے مکھ ناد وجایا ہے۔

دیکھو سئیو کر گور ذرا،

ذات اولّا ہے ذاتے خدا،

آیا تاں میں پا لیا،

رب متلوب ملایا ہے۔

الف لام دی گل الفی،

پا مالا روحی کلبی،

انگ ببھوت خفی وا جلی،

بھور بہ رنگی بن آیا ہے۔

سر پر تاز شریعت دا،

متھے تلک طریقت دا،

پہن لباس حقیقت والا،

ہوتی بݨ آیا ہے۔

مکّھ پر گھونگٹ نورانی،

اندر صورت رحمانی،

بن تن روپ فکیرانی،

آپے لک چھپ آیا ہے۔

واہ واہ چشتی پیر کمال،

ملیا چاک ہوئی کھشہال،

میرا انگ سنگ اسدے نال،

جس نے مینوں گل لایا ہے۔

میراں شاہ ایہہ رمز پچھاݨ،

کل وچّ نور محمد جاݨ،

روز ہشر دی امن امان،

امّت نوں بخشایا ہے۔

5. سئیو آیا میرا چاک نیں

سئیو آیا میرا چاک نیں،

میں گھولی جند جان۔

اوہدے دیکھݨ نوں نتّ مردے ساں،

اجّ کیتا کرم رحمان۔

جد تخت ہزارے وسدا سی،

کوئی مول پتا نا لگدا سی،

ہݨ دسدا نام نشان۔

تسیں دیکھو ناز ادائیں،

میں موہی رمزاں نال،

ہݨ بیٹھا لا مکان۔

سر دھریا تاج لولاکے دا،

بݨ آدم والی ذات،

میں ذاتا دین امان۔

میں وچّ بیلے نت ٹولاں،

آ ماہی ماہی بولاں،

جد سی مورکھ نادان۔

ایہہ چلساں نال چلیندا ہے،

جاں بولاں نال بولیندا ہے،

تسیں سمجھو نا ارفان۔

سیوا ستون اسیں نیارے،

اوہ آپے آپ ہے سارے،

ہر رنگ ہردم ہر شان۔

ہݨ میراں شاہ بلہاری،

گر چشتی نے میں تاری،

اجّ ہویا وصل دا دان۔

6. سئیو آیا جوگی نیں ہزارے والا

سئیو آیا جوگی نیں ہزارے والا۔

اوہدے گل مرگانے، کنّی سوہے والا۔

اوہدے عشق انوکھے، جگ وہماں پایا۔

میرے نال سیالیں، سئیو اکّھیاں لائیاں،

سر کراں میں صدقے جند گھول گھمائیاں،

سر تاز لولاکی، مکھ نور اجالا۔

سئیو چاک پیارے، ایڈا کیوں چر لایا،

ہوئیاں میں بلہاری، جنھیں راہیں آیا،

اج ہویا مینوں، اوکھا راہ سکھالا۔

میرا ہاکم جسنوں پرسے عالم سارا،

سئیو خاص مدینا جہدا تخت ہزارا،

میں تاں پیت اوسدی دی نت بھردی مالا۔

میراں شاہ چل دیکھاں ہویا کرم رحمانی،

جہدا دو جگ اندر، کوئی ہور نا سانی،

اوہدی کالی بھوری کیتا مات دشالا۔

سئیو آیا جوگی نیں ہزارے والا۔

7. سئیو چاک میرے گھر آیا

سئیو چاک میرے گھر آیا۔

مینوں اجڑی آݨ وسایا۔

ماہی تخت ہزارے والا کارݨ ہیر سیالے،

کرکے ناز نیاز ہزاراں، لے مکھ ناد وجایا۔

رانجھا میرا میں رانجھے دی فرک نہیں وچ رائی،

اوّل آکھر ظاہر باتن، لوں لوں آݨ سمایا۔

کھیڑے دوتی کرن بکھیڑے، پاون وچ جدائیاں،

کیہنوں اگلی پیڑ اساڈی، میں آپی ور پایا۔

ہیرے کارݨ جوگی ہو کے کھیڑیاں نوں اٹھ دھایا،

ہر گھر دے وچ رمزاں مارے، صورت دا بھرمایا۔

میراں شاہ کر لکھ شکرانا، واہ واہ بھاگ چنگیرے،

ولی محمد رحمت کیتی، رانجھݨ یار ملایا۔

8. آیا جوگی پاک زمال، جیہدا حسن نرانی

آیا جوگی پاک زمال، جیہدا حسن نرانی۔

سر صدقے جند اوس توں گھولی، عرشوں چند پیا میری جھولی،

میں ڈٹّھڑا دو جگ بھال، نیں اوسدا ہور نا سانی۔

دیکھو نیں کوئی جیون جوگی، اوہو میرا رانجھا جوگی،

چل آپ تساڈے نال، نیں دیکھو دلبر جانی۔

صاحب تخت ہزارے والا، کنّی موندراں گل وچّ مالا،

مالک ہیر سیال، نیں جاں کوئی ہور نشانی۔

اوہ جٹّی دے بھاگ چنگیرے، جوگی قدم پایا وچّ وہڑے،

ایہہ گونس قطب ابدال، نیں ہوئیاں دیکھ دیوانی۔

اہد تے جد احمد ہویا، دے دیدار جگت اوس موہیا،

نہیں اوسدی ہور مسال، نیں وچّ دوہیں جہانی۔

سسّ نݨاناں مارن بولی، روز ازل دے میں اوہدی گولی،

آیا کرن وسال، نیں دیکھو پریت پراݨی۔

میرا اوس دا دکّھ سکھ سانجھا جے ہووے میرا اوہو رانجھا،

میں سر چشما دے نال، نیں سیواں پیر جلانی۔

میراں شاہ چل حاصل پہری، تن من لے سر حاضر کرہی،

دیکھ نیݨ نیݨاں دے نال، نیں ہویا فضل رحمانی۔

9. سد جندڑی او یار تیرے دیکھݨ نوں

سد جندڑی او یار تیرے دیکھݨ نوں۔

سدا جند ترسے او یار۔

آپی سانوں چیٹک لایا، پریم جھروکھے ایہہ سمجھایا،

دل دا سبھ اسرار، سدا جند ترسے او یار۔

ہجر تیرا دن رات ستاوے، تیں باجھوں کجھ من نا بھاوے،

جاݨے سبھ سنسار، سدا جند ترسے او یار۔

میں سیالاں دی نیچ نکاری، تینوں سیوے خلکت ساری،

لولاکے سردار، سدا جند ترسے او یار۔

حال دلاں دا سݨ میاں رانجھا، دو جگ دا میں چھڈیا لانجھا،

کارݨ درس دیدار، سدا جند ترسے او یار۔

میراں شاہ بھیکھ سناواں، ہو جوگن در الّکھ جگاواں،،

وچ گھڑام دوار، سدا جند ترسے او یار۔

ਕਰ ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਦਸਦਾ ਹੈ,

ਕੁਝ ਕਰਿਆਂ ਝੁੱਗਾ ਵਸਦਾ ਹੈ,

ਦਿਲ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹੋਂ ਨਸਦਾ ਹੈ,

ਇਸ ਭੁਲ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਉਤਾਰੋ ਜੀ।

2. ਦੇ ਹੋਰ ਨਸੀਹਤ ਮਾਏ, ਇਸ਼ਕੋਂ ਹਟਕ ਨਹੀਂ

ਇਸ਼ਕ ਜਿਹਾ ਨਾ ਹਾਦੀ ਕੋਈ,

ਇਸ਼ਕ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਿਲਦੀ ਢੋਈ,

ਭੇਤ ਮਾਹੀ ਦੇ ਪਾਏ, ਇਸ਼ਕੋਂ ਹਟਕ ਨਹੀਂ।

ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਚਾਕ ਮਿਲਾਇਆ,

ਸਾਕੀ ਹੋ ਕੇ ਜਾਮ ਪਿਲਾਇਆ,

ਮਸਤ ਅਲਸਤ ਬਣਾਏ, ਇਸ਼ਕੋਂ ਹਟਕ ਨਹੀਂ।

ਲੋਕ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਜਟੀਆਂ,

ਜਟੀਆਂ ਹਾਂ ਪਰ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਪਟੀਆਂ,

ਨੈਣ ਮਾਹੀ ਸੰਗ ਲਾਏ, ਇਸ਼ਕੋਂ ਹਟਕ ਨਹੀਂ।

ਚਾਕ ਪਾਇਆ ਅਜ ਮੇਰੀ ਝੋਲੀ,

ਹੀਰ ਹੈ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਪੜਗੋਲੀ,

ਖੇੜੇ ਘੋਲ ਘੁਮਾਏ, ਇਸ਼ਕੋਂ ਹਟਕ ਨਹੀਂ।

ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਣੇ,

ਮੂਰਖ ਕਰਦੇ ਮਨ ਦੇ ਭਾਣੇ,

ਧਰਮ ਈਮਾਨ ਗਵਾਏ, ਇਸ਼ਕੋਂ ਹਟਕ ਨਹੀਂ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਗੁਰ ਚਿਸ਼ਤੀ ਪਾਇਆ,

ਨਾਲ ਕਰਮ ਦੇ ਦਾਮਨ ਲਾਇਆ,

ਚਰਨੀ ਸੀਸ ਨਿਵਾਏ, ਇਸ਼ਕੋਂ ਹਟਕ ਨਹੀਂ।

3. ਸਾਨੂੰ ਯਾਰ ਪਵਾ ਦੇ ਬੰਗਲਾ

ਸੋਹਣਾ ਬੰਗਲਾ ਮਨ ਚਿਤ ਭਾਵੇ,

ਦੂਤੀ ਦੁਸ਼ਮਨ ਪਾਸ ਨਾ ਆਵੇ,

ਗਿਰਦੇ ਲਵਾ ਦਈਂ ਜੰਗਲਾ।

ਰਲ ਮਿਲ ਸਈਆਂ ਤ੍ਰਿੰਞਣ ਲਾਵਾਂ,

ਹਸ ਰਸ ਗੀਤ ਵਸਲ ਦੇ ਗਾਵਾਂ,

ਚਰਖ਼ਾ ਮੰਗਾ ਦੇਈਂ ਰੰਗਲਾ।

ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਹਟੜੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਗੁਡੀਆਂ,

ਵਿਚ ਮੰਝੇਰੂ ਪਾਵੇ ਲੁਡੀਆਂ,

ਸਿੱਧਾ ਹੋਵੇ ਵਿਚ ਤਕਲਾ।

ਐਸਾ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣਾਵਾਂ,

ਕਿਵੇਂ ਨੌ ਸ਼ਹੁ ਦੇ ਚਿਤ ਭਾਵਾਂ,

ਆਣ ਲਵੇਂ ਅੰਗ ਸੰਗ ਲਾ।

ਵਿਚ ਬੰਗਲੇ ਦੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਾਰਾਂ,

ਵੇਖ ਪੀਆ ਨੂੰ ਹੋਣ ਬਹਾਰਾਂ,

ਪਾ ਅਖੀਆਂ ਵਿਚ ਕਜਲਾ।

ਤਾਹੀਓਂ ਬੰਗਲਾ ਖ਼ੂਬ ਸੁਹਾਵੇ,

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਖ਼ੂਬ ਗਲ ਲਾਵੇ,

ਭਰਮ ਰਹੇ ਨਾ ਅਗਲਾ।

4. ਮਾਹੀ ਕਾਰਣ ਹੀਰ ਸਿਆਲ

ਮਾਹੀ ਕਾਰਣ ਹੀਰ ਸਿਆਲ,

ਰੂਪ ਵਟਾ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।

ਸ਼ਕਲ ਨੂਰਾਨੀ ਹੁਸਨ ਕਮਾਲ,

ਅਜ ਲਟਕੇਂਦਾ ਆਇਆ ਹੈ।

ਸਾਹਿਬ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਦਾ,

ਮਾਲਕ ਆਲਮ ਸਾਰੇ ਦਾ,

ਹੋਇਆ ਸ਼ੌਕ ਨਜ਼ਾਰੇ ਦਾ,

ਲਏ ਮੁਖ ਨਾਦ ਵਜਾਇਆ ਹੈ।

ਦੇਖੋ ਸਈਓ ਕਰ ਗੌਰ ਜ਼ਰਾ,

ਜਾਤ ਅਵੱਲਾ ਹੈ ਜ਼ਾਤੇ ਖ਼ੁਦਾ,

ਆਇਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਾ ਲਿਆ,

ਰੱਬ ਮਤਲੂਬ ਮਿਲਾਇਆ ਹੈ।

ਅਲਫ਼ ਲਾਮ ਦੀ ਗਲ ਅਲਫ਼ੀ,

ਪਾ ਮਾਲਾ ਰੂਹੀ ਕਲਬੀ,

ਅੰਗ ਬਿਭੂਤ ਖ਼ਫ਼ੀ ਵਾ ਜਲੀ,

ਭੌਰ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਬਨ ਆਇਆ ਹੈ।

ਸਿਰ ਪਰ ਤਾਜ਼ ਸ਼ਰੀਅਤ ਦਾ,

ਮਥੇ ਤਿਲਕ ਤਰੀਕਤ ਦਾ,

ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਹਕੀਕਤ ਵਾਲਾ,

ਹੋਤੀ ਬਣ ਆਇਆ ਹੈ।

ਮੁੱਖ ਪਰ ਘੁੰਗਟ ਨੂਰਾਨੀ,

ਅੰਦਰ ਸੂਰਤ ਰਹਿਮਾਨੀ,

ਬਨ ਤਨ ਰੂਪ ਫ਼ਕੀਰਾਨੀ,

ਆਪੇ ਲੁਕ ਛਿਪ ਆਇਆ ਹੈ।

ਵਾਹ ਵਾਹ ਚਿਸ਼ਤੀ ਪੀਰ ਕਮਾਲ,

ਮਿਲਿਆ ਚਾਕ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲ,

ਮੇਰਾ ਅੰਗ ਸੰਗ ਇਸਦੇ ਨਾਲ,

ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ ਹੈ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਇਹ ਰਮਜ਼ ਪਛਾਣ,

ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਨੂਰ ਮੁਹੰਮਦ ਜਾਣ,

ਰੋਜ਼ ਹਸ਼ਰ ਦੀ ਅਮਨ ਅਮਾਨ,

ਉੱਮਤ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਾਇਆ ਹੈ।

5. ਸਈਓ ਆਇਆ ਮੇਰਾ ਚਾਕ ਨੀਂ

ਸਈਓ ਆਇਆ ਮੇਰਾ ਚਾਕ ਨੀਂ,

ਮੈਂ ਘੋਲੀ ਜਿੰਦ ਜਾਨ।

ਓਹਦੇ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਮਰਦੇ ਸਾਂ,

ਅੱਜ ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਰਹਿਮਾਨ।

ਜਦ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਵਸਦਾ ਸੀ,

ਕੋਈ ਮੂਲ ਪਤਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸੀ,

ਹੁਣ ਦਿਸਦਾ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ।

ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋ ਨਾਜ਼ ਅਦਾਈਂ,

ਮੈਂ ਮੋਹੀ ਰਮਜ਼ਾਂ ਨਾਲ,

ਹੁਣ ਬੈਠਾ ਲਾ ਮਕਾਨ।

ਸਿਰ ਧਰਿਆ ਤਾਜ ਲੌਲਾਕੈ ਦਾ,

ਬਣ ਆਦਮ ਵਾਲੀ ਜਾਤ,

ਮੈਂ ਜਾਤਾ ਦੀਨ ਅਮਾਨ।

ਮੈਂ ਵਿੱਚ ਬੇਲੇ ਨਿਤ ਟੋਲਾਂ,

ਆ ਮਾਹੀ ਮਾਹੀ ਬੋਲਾਂ,

ਜਦ ਸੀ ਮੂਰਖ ਨਾਦਾਨ।

ਇਹ ਚਲਸਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇਂਦਾ ਹੈ,

ਜਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲੇਂਦਾ ਹੈ,

ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ ਨਾ ਇਰਫ਼ਾਨ।

ਸੇਵਾ ਸਤਵਨ ਅਸੀਂ ਨਿਆਰੇ,

ਉਹ ਆਪੇ ਆਪ ਹੈ ਸਾਰੇ,

ਹਰ ਰੰਗ ਹਰਦਮ ਹਰ ਸ਼ਾਨ।

ਹੁਣ ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਬਲਿਹਾਰੀ,

ਗੁਰ ਚਿਸ਼ਤੀ ਨੇ ਮੈਂ ਤਾਰੀ,

ਅੱਜ ਹੋਇਆ ਵਸਲ ਦਾ ਦਾਨ।

6. ਸਈਓ ਆਇਆ ਜੋਗੀ ਨੀਂ ਹਜ਼ਾਰੇ ਵਾਲਾ

ਸਈਓ ਆਇਆ ਜੋਗੀ ਨੀਂ ਹਜ਼ਾਰੇ ਵਾਲਾ।

ਉਹਦੇ ਗਲ ਮਰਗਾਨੇ, ਕੰਨੀ ਸੋਹੇ ਵਾਲਾ।

ਉਹਦੇ ਇਸ਼ਕ ਅਨੋਖੇ, ਜਗ ਵਹਿਮਾਂ ਪਾਇਆ।

ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਿਆਲੀਂ, ਸਈਓ ਅੱਖੀਆਂ ਲਾਈਆਂ,

ਸਿਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਜਿੰਦ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈਆਂ,

ਸਿਰ ਤਾਜ਼ ਲੌਲਾਕੀ, ਮੁਖ ਨੂਰ ਉਜਾਲਾ।

ਸਈਓ ਚਾਕ ਪਿਆਰੇ, ਐਡਾ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ,

ਹੋਈਆਂ ਮੈਂ ਬਲਿਹਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹੀਂ ਰਾਹੀਂ ਆਇਆ,

ਅਜ ਹੋਇਆ ਮੈਨੂੰ, ਔਖਾ ਰਾਹ ਸੁਖਾਲਾ।

ਮੇਰਾ ਹਾਕਮ ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਸੇ ਆਲਮ ਸਾਰਾ,

ਸਈਓ ਖ਼ਾਸ ਮਦੀਨਾ ਜਿਹਦਾ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰਾ,

ਮੈਂ ਤਾਂ ਪੀਤ ਉਸਦੀ ਦੀ ਨਿਤ ਭਰਦੀ ਮਾਲਾ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਚਲ ਦੇਖਾਂ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਰਹਿਮਾਨੀ,

ਜਿਹਦਾ ਦੋ ਜਗ ਅੰਦਰ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਾ ਸਾਨੀ,

ਉਹਦੀ ਕਾਲੀ ਭੂਰੀ ਕੀਤਾ ਮਾਤ ਦੁਸ਼ਾਲਾ।

ਸਈਓ ਆਇਆ ਜੋਗੀ ਨੀਂ ਹਜ਼ਾਰੇ ਵਾਲਾ।

7. ਸਈਓ ਚਾਕ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ

ਸਈਓ ਚਾਕ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ।

ਮੈਨੂੰ ਉਜੜੀ ਆਣ ਵਸਾਇਆ।

ਮਾਹੀ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਵਾਲਾ ਕਾਰਣ ਹੀਰ ਸਿਆਲੇ,

ਕਰਕੇ ਨਾਜ਼ ਨਿਆਜ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੈ ਮੁਖ ਨਾਦ ਵਜਾਇਆ।

ਰਾਂਝਾ ਮੇਰਾ ਮੈਂ ਰਾਂਝੇ ਦੀ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਵਿਚ ਰਾਈ,

ਅੱਵਲ ਆਖਿਰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਬਾਤਨ, ਲੂੰ ਲੂੰ ਆਣ ਸਮਾਇਆ।

ਖੇੜੇ ਦੂਤੀ ਕਰਨ ਬਖੇੜੇ, ਪਾਵਨ ਵਿਚ ਜੁਦਾਈਆਂ,

ਕੀਹਨੂੰ ਅਗਲੀ ਪੀੜ ਅਸਾਡੀ, ਮੈਂ ਆਪੀ ਵਰ ਪਾਇਆ।

ਹੀਰੇ ਕਾਰਣ ਜੋਗੀ ਹੋ ਕੇ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਠ ਧਾਇਆ,

ਹਰ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚ ਰਮਜ਼ਾਂ ਮਾਰੇ, ਸੂਰਤ ਦਾ ਭਰਮਾਇਆ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਕਰ ਲਖ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਭਾਗ ਚੰਗੇਰੇ,

ਵਲੀ ਮੁਹੰਮਦ ਰਹਿਮਤ ਕੀਤੀ, ਰਾਂਝਣ ਯਾਰ ਮਿਲਾਇਆ।

8. ਆਇਆ ਜੋਗੀ ਪਾਕ ਜ਼ਮਾਲ, ਜੀਹਦਾ ਹੁਸਨ ਨੁਰਾਨੀ

ਆਇਆ ਜੋਗੀ ਪਾਕ ਜ਼ਮਾਲ, ਜੀਹਦਾ ਹੁਸਨ ਨੁਰਾਨੀ।

ਸਿਰ ਸਦਕੇ ਜਿੰਦ ਉਸ ਤੋਂ ਘੋਲੀ, ਅਰਸ਼ੋਂ ਚੰਦ ਪਿਆ ਮੇਰੀ ਝੋਲੀ,

ਮੈਂ ਡਿੱਠੜਾ ਦੋ ਜਗ ਭਾਲ, ਨੀਂ ਉਸਦਾ ਹੋਰ ਨਾ ਸਾਨੀ।

ਦੇਖੋ ਨੀਂ ਕੋਈ ਜੀਵਨ ਜੋਗੀ, ਉਹੋ ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀ,

ਚਲ ਆਪ ਤੁਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਨੀਂ ਦੇਖੋ ਦਿਲਬਰ ਜਾਨੀ।

ਸਾਹਿਬ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਵਾਲਾ, ਕੰਨੀ ਮੁੰਦਰਾਂ ਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ,

ਮਾਲਕ ਹੀਰ ਸਿਆਲ, ਨੀਂ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ।

ਉਹ ਜੱਟੀ ਦੇ ਭਾਗ ਚੰਗੇਰੇ, ਜੋਗੀ ਕਦਮ ਪਾਇਆ ਵਿੱਚ ਵਿਹੜੇ,

ਇਹ ਗੌਂਸ ਕੁਤਬ ਅਬਦਾਲ, ਨੀਂ ਹੋਈਆਂ ਦੇਖ ਦੀਵਾਨੀ।

ਅਹਿਦ ਤੇ ਜਦ ਅਹਿਮਦ ਹੋਇਆ, ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਜਗਤ ਉਸ ਮੋਹਿਆ,

ਨਹੀਂ ਉਸਦੀ ਹੋਰ ਮਿਸਾਲ, ਨੀਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹੀਂ ਜਹਾਨੀ।

ਸੱਸ ਨਣਾਨਾਂ ਮਾਰਨ ਬੋਲੀ, ਰੋਜ਼ ਅਜ਼ਲ ਦੇ ਮੈਂ ਉਹਦੀ ਗੋਲੀ,

ਆਇਆ ਕਰਨ ਵਸਾਲ, ਨੀਂ ਦੇਖੋ ਪ੍ਰੀਤ ਪੁਰਾਣੀ।

ਮੇਰਾ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸੁਖ ਸਾਂਝਾ ਜੇ ਹੋਵੇ ਮੇਰਾ ਉਹੋ ਰਾਂਝਾ,

ਮੈਂ ਸਰ ਚਸ਼ਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੀਂ ਸੇਵਾਂ ਪੀਰ ਜਿਲਾਨੀ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਚਲ ਹਾਸਿਲ ਪਹਿਰੀ, ਤਨ ਮਨ ਲੈ ਸਿਰ ਹਾਜ਼ਰ ਕਰਹੀ,

ਦੇਖ ਨੈਣ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੀਂ ਹੋਇਆ ਫ਼ਜ਼ਲ ਰਹਿਮਾਨੀ।

9. ਸਦ ਜਿੰਦੜੀ ਓ ਯਾਰ ਤੇਰੇ ਦੇਖਣ ਨੂੰ

ਸਦ ਜਿੰਦੜੀ ਓ ਯਾਰ ਤੇਰੇ ਦੇਖਣ ਨੂੰ।

ਸਦਾ ਜਿੰਦ ਤਰਸੇ ਓ ਯਾਰ।

ਆਪੀ ਸਾਨੂੰ ਚੇਟਕ ਲਾਇਆ, ਪ੍ਰੇਮ ਝਰੋਖੇ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ,

ਦਿਲ ਦਾ ਸਭ ਇਸਰਾਰ, ਸਦਾ ਜਿੰਦ ਤਰਸੇ ਓ ਯਾਰ।

ਹਿਜਰ ਤੇਰਾ ਦਿਨ ਰਾਤ ਸਤਾਵੇ, ਤੈਂ ਬਾਝੋਂ ਕੁਝ ਮਨ ਨਾ ਭਾਵੇ,

ਜਾਣੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰ, ਸਦਾ ਜਿੰਦ ਤਰਸੇ ਓ ਯਾਰ।

ਮੈਂ ਸਿਆਲਾਂ ਦੀ ਨੀਚ ਨਿਕਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਸੇਵੇ ਖ਼ਲਕਤ ਸਾਰੀ,

ਲੌਲਾਕੇ ਸਿਰਦਾਰ, ਸਦਾ ਜਿੰਦ ਤਰਸੇ ਓ ਯਾਰ।

ਹਾਲ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਸੁਣ ਮੀਆਂ ਰਾਂਝਾ, ਦੋ ਜਗ ਦਾ ਮੈਂ ਛਡਿਆ ਲਾਂਝਾ,

ਕਾਰਣ ਦਰਸ ਦੀਦਾਰ, ਸਦਾ ਜਿੰਦ ਤਰਸੇ ਓ ਯਾਰ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਭੀਖ ਸੁਨਾਵਾਂ, ਹੋ ਜੋਗਨ ਦਰ ਅੱਲਖ ਜਗਾਵਾਂ,,

ਵਿਚ ਘੁੜਾਮ ਦੁਆਰ, ਸਦਾ ਜਿੰਦ ਤਰਸੇ ਓ ਯਾਰ।

kar miran shah jo dasada hai,

kujh kariaan jhugga vasada hai,

dil siddhe rahon nasada hai,

is bhul nun dilon utaro ji.

2. de hor nasihat mae, ishakon hatak nahin

ishak jiha na hadi koee,

ishak hove tan miladi dhoee,

bhet mahi de pae, ishakon hatak nahin.

ishak asan nun chak milaiaa,

saki ho ke jam pilaiaa,

masat alasat banae, ishakon hatak nahin.

lok asan nun aakhan jatiaan,

jatiaan han par ishak ne patiaan,

nain mahi sang lae, ishakon hatak nahin.

chak paiaa aj meri jholi,

hir hai goliaan di parragoli,

kherre ghol ghumae, ishakon hatak nahin.

ishak di sar na koee jane,

murakh karade man de bhane,

dharam eeman gavae, ishakon hatak nahin.

miran shah gur chishati paiaa,

nal karam de daman laiaa,

charani sis nivae, ishakon hatak nahin.

3. sanun yar pava de bangala

sohana bangala man chit bhave,

duti dushaman pas na aave,

girade lava deen jangala.

ral mil seeaan trinnan lavan,

has ras git vasal de gavan,

charakha manga deeen rangala.

ishak di hatarri prem diaan gudiaan,

vich manjheru pave ludiaan,

siddha hove vich takala.

aisa har shingar banavan,

kiven nau shahu de chit bhavan,

aan laven ang sang la.

vich bangale de nazaran maran,

vekh piaa nun hon baharan,

pa akhiaan vich kajala.

tahion bangala khub suhave,

miran shah khub gal lave,

bharam rahe na agala.

4. mahi karan hir siaal

mahi karan hir siaal,

rup vata ke aaiaa hai.

shakal nurani husan kamal,

aj latakenda aaiaa hai.

sahib takhat hazare da,

malak aalam sare da,

hoiaa shauk nazare da,

le mukh nad vajaiaa hai.

dekho seeo kar gaur zara,

jat avalla hai zate khuda,

aaiaa tan main pa liaa,

rabb matalub milaiaa hai.

alaf lam di gal alafi,

pa mala ruhi kalabi,

ang bibhut khafi va jali,

bhaur bahu rangi ban aaiaa hai.

sir par taz shariat da,

mathe tilak tarikat da,

pahin libas hakikat vala,

hoti ban aaiaa hai.

mukkh par ghungat nurani,

andar surat rahimani,

ban tan rup fakirani,

aape luk chhip aaiaa hai.

vah vah chishati pir kamal,

miliaa chak hoee khushahal,

mera ang sang isade nal,

jis ne mainun gal laiaa hai.

miran shah ih ramaz pachhan,

kul vicch nur muhanmad jan,

roz hashar di aman aman,

ummat nun bakhashaiaa hai.

5. seeo aaiaa mera chak nin

seeo aaiaa mera chak nin,

main gholi jind jan.

ohade dekhan nun nitt marade san,

ajj kita karam rahiman.

jad takhat hazare vasada si,

koee mul pata na lagada si,

hun disada nam nishan.

tusin dekho naz adaeen,

main mohi ramazan nal,

hun baitha la makan.

sir dhariaa taj laulakai da,

ban aadam vali jat,

main jata din aman.

main vicch bele nit tolan,

aa mahi mahi bolan,

jad si murakh nadan.

ih chalasan nal chalenda hai,

jan bolan nal bolenda hai,

tusin samajho na irafan.

seva satavan asin niaare,

uh aape aap hai sare,

har rang haradam har shan.

hun miran shah balihari,

gur chishati ne main tari,

ajj hoiaa vasal da dan.

6. seeo aaiaa jogi nin hazare vala

seeo aaiaa jogi nin hazare vala.

uhade gal maragane, kanni sohe vala.

uhade ishak anokhe, jag vahiman paiaa.

mere nal siaalin, seeo akkhiaan laeeaan,

sir karan main sadake jind ghol ghumaeeaan,

sir taz laulaki, mukh nur ujala.

seeo chak piaare, aida kiun chir laiaa,

hoeeaan main balihari, jinhin rahin aaiaa,

aj hoiaa mainun, aukha rah sukhala.

mera hakam jisanun parase aalam sara,

seeo khas madina jihada takhat hazara,

main tan pit usadi di nit bharadi mala.

miran shah chal dekhan hoiaa karam rahimani,

jihada do jag andar, koee hor na sani,

uhadi kali bhuri kita mat dushala.

seeo aaiaa jogi nin hazare vala.

7. seeo chak mere ghar aaiaa

seeo chak mere ghar aaiaa.

mainun ujarri aan vasaiaa.

mahi takhat hazare vala karan hir siaale,

karake naz niaaz hazaran, lai mukh nad vajaiaa.

ranjha mera main ranjhe di farak nahin vich raee,

avval aakhir zahir batan, lun lun aan samaiaa.

kherre duti karan bakherre, pavan vich judaeeaan,

kihanun agali pirr asadi, main aapi var paiaa.

hire karan jogi ho ke kherriaan nun uth dhaiaa,

har ghar de vich ramazan mare, surat da bharamaiaa.

miran shah kar lakh shukarana, vah vah bhag changere,

vali muhanmad rahimat kiti, ranjhan yar milaiaa.

8. aaiaa jogi pak zamal, jihada husan nurani

aaiaa jogi pak zamal, jihada husan nurani.

sir sadake jind us ton gholi, arashon chand piaa meri jholi,

main dittharra do jag bhal, nin usada hor na sani.

dekho nin koee jivan jogi, uho mera ranjha jogi,

chal aap tusade nal, nin dekho dilabar jani.

sahib takhat hazare vala, kanni mundaran gal vicch mala,

malak hir siaal, nin jan koee hor nishani.

uh jatti de bhag changere, jogi kadam paiaa vicch viharre,

ih gauns kutab abadal, nin hoeeaan dekh divani.

ahid te jad ahimad hoiaa, de didar jagat us mohiaa,

nahin usadi hor misal, nin vicch dohin jahani.

sass nananan maran boli, roz azal de main uhadi goli,

aaiaa karan vasal, nin dekho prit purani.

mera us da dukkh sukh sanjha je hove mera uho ranjha,

main sar chashama de nal, nin sevan pir jilani.

miran shah chal hasil pahiri, tan man lai sir hazar karahi,

dekh nain nainan de nal, nin hoiaa fazal rahimani.

9. sad jindarri o yar tere dekhan nun

sad jindarri o yar tere dekhan nun.

sada jind tarase o yar.

aapi sanun chetak laiaa, prem jharokhe ih samajhaiaa,

dil da sabh isarar, sada jind tarase o yar.

hijar tera din rat satave, tain bajhon kujh man na bhave,

jane sabh sansar, sada jind tarase o yar.

main siaalan di nich nikari, tainun seve khalakat sari,

laulake siradar, sada jind tarase o yar.

hal dilan da sun miaan ranjha, do jag da main chhadiaa lanjha,

karan daras didar, sada jind tarase o yar.

miran shah bhikh sunavan, ho jogan dar allakh jagavan,,

vich ghurram duaar, sada jind tarase o yar.