ਪੁੱਛੋ ਨੀ ਪੀਆ ਮੋਹੇ ਮਗਨ ਕਿਉਂ ਕੀਆ

پچّھو نی پیا موہے مگن کیوں کیا،

سیس چرن دھر تن من دیا۔

منموہن نے من ہر لینا،

کت اوگݨ موہ درس نا دینا،

پیت کرت من بس کر لیا۔

ہار شنگار کرن سبھ سئیاں،

پی کارن میں بیکل بہیاں،

جائے بدیس وطن تج دیا۔

کوݨ سنے مورے من کی بتیا،

بھر بھر آوے ہمری چھتیا،

آگ لگی تن تڑپت جیا۔

بن پیتم میں تو بھئی آں دیوانی،

شام پیا موری کدر نا جاݨی،

ایسے چتر کو کھیل کھلئیا۔

میراں شاہ پیا نظر نا آوے،

ہاتھ دھروں کہیں ہاتھ نا آوے،

پریم نگر کے پاس بسیا۔

ਪੁੱਛੋ ਨੀ ਪੀਆ ਮੋਹੇ ਮਗਨ ਕਿਉਂ ਕੀਆ,

ਸੀਸ ਚਰਨ ਧਰ ਤਨ ਮਨ ਦੀਆ।

ਮਨਮੋਹਨ ਨੇ ਮਨ ਹਰ ਲੀਨਾ,

ਕਿਤ ਔਗੁਣ ਮੋਹਿ ਦਰਸ ਨਾ ਦੀਨਾ,

ਪੀਤ ਕਰਤ ਮਨ ਬਸ ਕਰ ਲੀਆ।

ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਨ ਸਭ ਸਈਆਂ,

ਪੀ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਬੇਕਲ ਬਹੀਆਂ,

ਜਾਏ ਬਦੇਸ ਵਤਨ ਤਜ ਦੀਆ।

ਕੌਣ ਸੁਨੇ ਮੋਰੇ ਮਨ ਕੀ ਬਤੀਆ,

ਭਰ ਭਰ ਆਵੇ ਹਮਰੀ ਛਤੀਆ,

ਆਗ ਲਗੀ ਤਨ ਤੜਪਤ ਜੀਆ।

ਬਿਨ ਪੀਤਮ ਮੈਂ ਤੋ ਭਈ ਆਂ ਦੀਵਾਨੀ,

ਸ਼ਾਮ ਪੀਆ ਮੋਰੀ ਕਦਰ ਨਾ ਜਾਣੀ,

ਐਸੇ ਚਤਰ ਕਉ ਖੇਲ ਖਲਈਆ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਪੀਆ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਵੇ,

ਹਾਥ ਧਰੂੰ ਕਹੀਂ ਹਾਥ ਨਾ ਆਵੇ,

ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਕੇ ਪਾਸ ਬਸੀਆ।

pucchho ni piaa mohe magan kiun kiaa,

sis charan dhar tan man diaa.

manamohan ne man har lina,

kit augun mohi daras na dina,

pit karat man bas kar liaa.

har shingar karan sabh seeaan,

pi karan main bekal bahiaan,

jae bades vatan taj diaa.

kaun sune more man ki batiaa,

bhar bhar aave hamari chhatiaa,

aag lagi tan tarrapat jiaa.

bin pitam main to bhee aan divani,

sham piaa mori kadar na jani,

aise chatar ku khel khaleeaa.

miran shah piaa nazar na aave,

hath dharun kahin hath na aave,

prem nagar ke pas basiaa.