ਦੇਖੋ ਨੀ ਜਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ

دیکھو نی ذات عشق دی،

جس گھر دے وچ آوے،

گیبوں آتش پکڑ چواتی،

پل وچ آݨ جلاوے

دین دنی دی خبر نا رہندی،

بیخد مست بݨاوے۔

اوّل عشق ذات نا ہویا،

کن فیکن کہایا،

جو کچھ باتن دے آہا،

پرگٹ کر دکھلایا،

لے گھونگٹ نورانی مکّھ پر،

احمد نام دہراوے۔

برہوں چݨگ نپّی وچ سینے،

خاب جلیخاں آئی،

نازاں والی شکل نورانی،

یوسپھ دی دس آئی،

دیکھݨ کارن حسن سجّݨ دا،

مروڑ قید کراوے۔

عشق لیلا دا شور کریندا،

جاں مجنوں ول آیا،

بادشاہی چھڈّ آزز ہویا،

تن من خاک رلایا،

کارن آپݨے یار جنگل وچ،

سینے دبّھ جماوے۔

عشق شراب پیالا بھرکے،

جاں منسور پلایا،

کر شرشار انلہک،

اوسدے مکّھ توں چا کہایا،

فارگ ذات سفاتوں کرکے،

چاا سنگسار کراوے۔

رانجھا تخت ہزاریوں آیا،

بݨ صورت متوالی،

وہدت والی مرلی واہی،

موہی ہیر سیالی،

چاکاں والی شکل بݨا کے،

مجّھاں چارن جاوے۔

باجھوں عشق نا کھالی کوئی،

کی کملی کی سیاݨے،

کسے مجازی کسے حقیقی،

عقل پھکر اٹّھ جاوے۔

عشق اولڑا میت پیا دا،

دکّھاں سولاں والا،

بن سر دتّیاں ناہیں لبّھدا،

گجّھڑا بھید نرالا،

تن من جان کرے قربانی،

پریم نگر سکھ پاوے۔

میراں شاہ دربار الٰہی،

عرض کریندا دائم،

عشق اساں ول مرشد والا،

رہے ہمیشہ قائم،

……………………۔

ਦੇਖੋ ਨੀ ਜਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ,

ਜਿਸ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆਵੇ,

ਗੈਬੋਂ ਆਤਸ਼ ਪਕੜ ਚਵਾਤੀ,

ਪਲ ਵਿਚ ਆਣ ਜਲਾਵੇ

ਦੀਨ ਦੁਨੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ,

ਬੇਖ਼ੁਦ ਮਸਤ ਬਣਾਵੇ।

ਅੱਵਲ ਇਸ਼ਕ ਜਾਤ ਨਾ ਹੋਇਆ,

ਕੁਨ ਫ਼ਯਕੁਨ ਕਹਾਇਆ,

ਜੋ ਕੁਛ ਬਾਤਨ ਦੇ ਆਹਾ,

ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿਖਲਾਇਆ,

ਲੈ ਘੁੰਗਟ ਨੂਰਾਨੀ ਮੁੱਖ ਪਰ,

ਅਹਿਮਦ ਨਾਮ ਦੁਹਰਾਵੇ।

ਬਿਰਹੋਂ ਚਿਣਗ ਨੱਪੀ ਵਿਚ ਸੀਨੇ,

ਖ਼ਾਬ ਜੁਲੈਖ਼ਾਂ ਆਈ,

ਨਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂਰਾਨੀ,

ਯੂਸਫ ਦੀ ਦਿਸ ਆਈ,

ਦੇਖਣ ਕਾਰਨ ਹੁਸਨ ਸੱਜਣ ਦਾ,

ਮਰੋੜ ਕੈਦ ਕਰਾਵੇ।

ਇਸ਼ਕ ਲੈਲਾ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰੇਂਦਾ,

ਜਾਂ ਮਜਨੂੰ ਵਲ ਆਇਆ,

ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਛੱਡ ਆਜ਼ਜ਼ ਹੋਇਆ,

ਤਨ ਮਨ ਖ਼ਾਕ ਰਲਾਇਆ,

ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਯਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ,

ਸੀਨੇ ਦੱਭ ਜਮਾਵੇ।

ਇਸ਼ਕ ਸ਼ਰਾਬ ਪਿਆਲਾ ਭਰਕੇ,

ਜਾਂ ਮਨਸੂਰ ਪਿਲਾਇਆ,

ਕਰ ਸ਼ਰਸ਼ਾਰ ਅਨਲਹਕ,

ਉਸਦੇ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਚਾ ਕਹਾਇਆ,

ਫ਼ਾਰਗ ਜਾਤ ਸਫ਼ਾਤੋਂ ਕਰਕੇ,

ਚਾਅ ਸੰਗਸਾਰ ਕਰਾਵੇ।

ਰਾਂਝਾ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰਿਓਂ ਆਇਆ,

ਬਣ ਸੂਰਤ ਮਤਵਾਲੀ,

ਵਹਿਦਤ ਵਾਲੀ ਮੁਰਲੀ ਵਾਹੀ,

ਮੋਹੀ ਹੀਰ ਸਿਆਲੀ,

ਚਾਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਕੇ,

ਮੱਝਾਂ ਚਾਰਨ ਜਾਵੇ।

ਬਾਝੋਂ ਇਸ਼ਕ ਨਾ ਖਾਲੀ ਕੋਈ,

ਕੀ ਕਮਲੀ ਕੀ ਸਿਆਣੇ,

ਕਿਸੇ ਮਜਾਜ਼ੀ ਕਿਸੇ ਹਕੀਕੀ,

ਅਕਲ ਫਿਕਰ ਉੱਠ ਜਾਵੇ।

ਇਸ਼ਕ ਅਵਲੜਾ ਮੀਤ ਪੀਆ ਦਾ,

ਦੁੱਖਾਂ ਸੂਲਾਂ ਵਾਲਾ,

ਬਿਨ ਸਿਰ ਦਿੱਤਿਆਂ ਨਾਹੀਂ ਲੱਭਦਾ,

ਗੁੱਝੜਾ ਭੇਦ ਨਿਰਾਲਾ,

ਤਨ ਮਨ ਜਾਨ ਕਰੇ ਕੁਰਬਾਨੀ,

ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਸੁਖ ਪਾਵੇ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਦਰਬਾਰ ਇਲਾਹੀ,

ਅਰਜ਼ ਕਰੇਂਦਾ ਦਾਇਮ,

ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਵਲ ਮੁਰਸ਼ਦ ਵਾਲਾ,

ਰਹੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਇਮ,

……………………।

dekho ni jat ishak di,

jis ghar de vich aave,

gaibon aatash pakarr chavati,

pal vich aan jalave

din duni di khabar na rahindi,

bekhud masat banave.

avval ishak jat na hoiaa,

kun fayakun kahaiaa,

jo kuchh batan de aaha,

pragat kar dikhalaiaa,

lai ghungat nurani mukkh par,

ahimad nam duharave.

birahon chinag nappi vich sine,

khab julaikhan aaee,

nazan vali shakal nurani,

yusaph di dis aaee,

dekhan karan husan sajjan da,

marorr kaid karave.

ishak laila da shor karenda,

jan majanun val aaiaa,

badashahi chhadd aazaz hoiaa,

tan man khak ralaiaa,

karan aapane yar jangal vich,

sine dabbh jamave.

ishak sharab piaala bharake,

jan manasur pilaiaa,

kar sharashar analahak,

usade mukkh ton cha kahaiaa,

farag jat safaton karake,

chaa sangasar karave.

ranjha takhat hazarion aaiaa,

ban surat matavali,

vahidat vali murali vahi,

mohi hir siaali,

chakan vali shakal bana ke,

majjhan charan jave.

bajhon ishak na khali koee,

ki kamali ki siaane,

kise majazi kise hakiki,

akal phikar utth jave.

ishak avalarra mit piaa da,

dukkhan sulan vala,

bin sir dittiaan nahin labbhada,

gujjharra bhed nirala,

tan man jan kare kurabani,

prem nagar sukh pave.

miran shah darabar ilahi,

araz karenda daim,

ishak asan val murashad vala,

rahe hamesha kaim,

.........................