ਤਰਸਣ ਅੱਖੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖਣ ਨੂੰ

ترسݨ اکّھیاں درشن دیکھݨ نوں،

آݨ دیویں دیدار۔

جے پیاریا میں بریاں مندیاں،

اوڑک میں تیری بندیاں،

دل توں نا بسار۔

آؤ نی کوئی انگ سہیلی،

جا کہو کوئی ساڈے بیلی،

میں کرساں جان نسار۔

سبھ سکھیاں گھر کنت سہاوے،

پیتم سانوں من نہیں بھاوے،

کر رہے یتن ہزار۔

عشق پیا دا ول ول گھیرے،

حال حقیقت دل دی میرے،

جائے کرو ازہار۔

سݨ پیاریا میں آزز ہوئی،

کدھرے مول نا ملدی ڈھوئی،

باجھ تیرے دربار۔

میراں شاہ چل بھیکھ منائیئے،

دین دنی دا مطلب پائیئے،

چشتی ہے سرکار۔

ਤਰਸਣ ਅੱਖੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖਣ ਨੂੰ,

ਆਣ ਦੇਵੀਂ ਦੀਦਾਰ।

ਜੇ ਪਿਆਰਿਆ ਮੈਂ ਬੁਰੀਆਂ ਮੰਦੀਆਂ,

ਓੜਕ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੰਦੀਆਂ,

ਦਿਲ ਤੋਂ ਨਾ ਬਿਸਾਰ।

ਆਓ ਨੀ ਕੋਈ ਅੰਗ ਸਹੇਲੀ,

ਜਾ ਕਹੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਬੇਲੀ,

ਮੈਂ ਕਰਸਾਂ ਜਾਨ ਨਿਸਾਰ।

ਸਭ ਸਖੀਆਂ ਘਰ ਕੰਤ ਸੁਹਾਵੇ,

ਪੀਤਮ ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਨਹੀਂ ਭਾਵੇ,

ਕਰ ਰਹੇ ਯਤਨ ਹਜ਼ਾਰ।

ਇਸ਼ਕ ਪੀਆ ਦਾ ਵਲ ਵਲ ਘੇਰੇ,

ਹਾਲ ਹਕੀਕਤ ਦਿਲ ਦੀ ਮੇਰੇ,

ਜਾਏ ਕਰੋ ਇਜ਼ਹਾਰ।

ਸੁਣ ਪਿਆਰਿਆ ਮੈਂ ਆਜ਼ਿਜ਼ ਹੋਈ,

ਕਿਧਰੇ ਮੂਲ ਨਾ ਮਿਲਦੀ ਢੋਈ,

ਬਾਝ ਤੇਰੇ ਦਰਬਾਰ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਚਲ ਭੀਖ ਮਨਾਈਏ,

ਦੀਨ ਦੁਨੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਪਾਈਏ,

ਚਿਸ਼ਤੀ ਹੈ ਸਰਕਾਰ।

tarasan akkhiaan darashan dekhan nun,

aan devin didar.

je piaariaa main buriaan mandiaan,

orrak main teri bandiaan,

dil ton na bisar.

aao ni koee ang saheli,

ja kaho koee sade beli,

main karasan jan nisar.

sabh sakhiaan ghar kant suhave,

pitam sanun man nahin bhave,

kar rahe yatan hazar.

ishak piaa da val val ghere,

hal hakikat dil di mere,

jae karo izahar.

sun piaariaa main aaziz hoee,

kidhare mul na miladi dhoee,

bajh tere darabar.

miran shah chal bhikh manaeee,

din duni da matalab paeee,

chishati hai sarakar.