ਪਿਆਰਿਆ ਹੋਈਆਂ ਵੇ

پیاریا ہوئیاں وے

تیرے نیݨاں توں نسار۔

جاں تیں لایا پریم نظارہ،

پرگٹ ہویا عالم سارا،

کھلھ گئے سبھ اسرار۔

کیہے نیݨاں نے کیتے کارے،

چمک دیکھݨ نوں ترسݨ سارے،

میں جیہے لاکھ ہزار۔

جاں تیں لایا نیݨ چمکڑا،

عشق اسانوں تاہینوں لگڑا،

توں ہیں نبارݨ ہار۔

کھولھ گھونگٹ نوں درس دکھا وے،

نال کرم دے نا ترسا وے،

میں مردی اوگݨہار۔

کرکے ناز توں ہویوں نرالا،

اسیں پردیسی توں دیساں والا،

لئیں نماݨی دی سار۔

میراں شاہ کوئی ہور نہیں حیلہ،

بھیکھ پیا دا خاص وسیلا،

میں کرساں جا پکار۔

ਪਿਆਰਿਆ ਹੋਈਆਂ ਵੇ

ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਤੋਂ ਨਿਸਾਰ।

ਜਾਂ ਤੈਂ ਲਾਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਨਜ਼ਾਰਾ,

ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਆਲਮ ਸਾਰਾ,

ਖੁਲ੍ਹ ਗਏ ਸਭ ਅਸਰਾਰ।

ਕੇਹੇ ਨੈਣਾਂ ਨੇ ਕੀਤੇ ਕਾਰੇ,

ਚਮਕ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਤਰਸਣ ਸਾਰੇ,

ਮੈਂ ਜੇਹੇ ਲਾਖ ਹਜ਼ਾਰ।

ਜਾਂ ਤੈਂ ਲਾਇਆ ਨੈਣ ਚਮਕੜਾ,

ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਨੂੰ ਤਾਹੀਂਓਂ ਲਗੜਾ,

ਤੂੰ ਹੈਂ ਨਿਬਾਰਣ ਹਾਰ।

ਖੋਲ੍ਹ ਘੁੰਗਟ ਨੂੰ ਦਰਸ ਦਿਖਾ ਵੇ,

ਨਾਲ ਕਰਮ ਦੇ ਨਾ ਤਰਸਾ ਵੇ,

ਮੈਂ ਮੁਰਦੀ ਔਗੁਣਹਾਰ।

ਕਰਕੇ ਨਾਜ਼ ਤੂੰ ਹੋਇਓਂ ਨਿਰਾਲਾ,

ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਤੂੰ ਦੇਸਾਂ ਵਾਲਾ,

ਲਈਂ ਨਿਮਾਣੀ ਦੀ ਸਾਰ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੀਲਾ,

ਭੀਖ ਪੀਆ ਦਾ ਖ਼ਾਸ ਵਸੀਲਾ,

ਮੈਂ ਕਰਸਾਂ ਜਾ ਪੁਕਾਰ।

piaariaa hoeeaan ve

tere nainan ton nisar.

jan tain laiaa prem nazara,

paragat hoiaa aalam sara,

khulh ge sabh asarar.

kehe nainan ne kite kare,

chamak dekhan nun tarasan sare,

main jehe lakh hazar.

jan tain laiaa nain chamakarra,

ishak asanun tahinon lagarra,

tun hain nibaran har.

kholh ghungat nun daras dikha ve,

nal karam de na tarasa ve,

main muradi augunahar.

karake naz tun hoion nirala,

asin pradesi tun desan vala,

leen nimani di sar.

miran shah koee hor nahin hila,

bhikh piaa da khas vasila,

main karasan ja pukar.