ਮੈਨੂੰ ਹਰਦਮ ਰਹਿੰਦਾ ਚਾਅ

مینوں ہردم رہندا چاا،

سجّݨ دے شوکھ نظارے دا۔

برہوں کیتا میں ولّ پھیرا،

ہار شنگار پیا بھٹّھ میرا،

میرے سینے رڑکے سانگ،

گجّھڑا عشق پیارے دا۔

سسّ نݨانا مارن بولی،

اوّل آخر اسدی گولی،

میں دو جگ رکھدی ماݨ،

ماہی سوہݨے سارے دا۔

اوس نوں نیݨاں دی سرداری،

پل پل سنیوے خلکت ساری،

میں رکّھی آ جاݨ پچھاݨ،

زامن ہشر دہاڑے دا۔

نا آدم نا ہوا آہی،

اوس دن دا میں ذاتا ماہی،

جد آیا واہد آپ،

بݨکے روپ ستارے دا۔

تخت ہزاریوں ماہی آیا،

انس ملائک سیس نوایا،

اوس رکھیا احمد نام،

ہامی عالم سارے دا۔

میراں شاہ تن ببھوت رماواں،

صابر دے در الکّھ جگاواں،

میرا اوہو ہے غمخار،

آجز نیچ نکارے دا۔

ਮੈਨੂੰ ਹਰਦਮ ਰਹਿੰਦਾ ਚਾਅ,

ਸੱਜਣ ਦੇ ਸ਼ੋਖ ਨਜ਼ਾਰੇ ਦਾ।

ਬਿਰਹੋਂ ਕੀਤਾ ਮੈਂ ਵੱਲ ਫੇਰਾ,

ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਪਿਆ ਭੱਠ ਮੇਰਾ,

ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਰੜਕੇ ਸਾਂਗ,

ਗੁੱਝੜਾ ਇਸ਼ਕ ਪਿਆਰੇ ਦਾ।

ਸੱਸ ਨਣਾਨਾ ਮਾਰਨ ਬੋਲੀ,

ਅੱਵਲ ਆਖ਼ਰ ਇਸਦੀ ਗੋਲੀ,

ਮੈਂ ਦੋ ਜਗ ਰਖਦੀ ਮਾਣ,

ਮਾਹੀ ਸੋਹਣੇ ਸਾਰੇ ਦਾ।

ਉਸ ਨੂੰ ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਸਿਰਦਾਰੀ,

ਪਲ ਪਲ ਸੁਨੀਵੇ ਖ਼ਲਕਤ ਸਾਰੀ,

ਮੈਂ ਰੱਖੀ ਆ ਜਾਣ ਪਛਾਣ,

ਜ਼ਾਮਨ ਹਸ਼ਰ ਦਿਹਾੜੇ ਦਾ।

ਨਾ ਆਦਮ ਨਾ ਹਵਾ ਆਹੀ,

ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਮੈਂ ਜਾਤਾ ਮਾਹੀ,

ਜਦ ਆਇਆ ਵਾਹਿਦ ਆਪ,

ਬਣਕੇ ਰੂਪ ਸਿਤਾਰੇ ਦਾ।

ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰਿਓਂ ਮਾਹੀ ਆਇਆ,

ਉਨਸ ਮਲਾਇਕ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇਆ,

ਉਸ ਰਖਿਆ ਅਹਿਮਦ ਨਾਮ,

ਹਾਮੀ ਆਲਮ ਸਾਰੇ ਦਾ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਤਨ ਬਿਭੂਤ ਰਮਾਵਾਂ,

ਸਾਬਰ ਦੇ ਦਰ ਅਲੱਖ ਜਗਾਵਾਂ,

ਮੇਰਾ ਓਹੋ ਹੈ ਗ਼ਮਖ਼ਾਰ,

ਆਜਿਜ਼ ਨੀਚ ਨਿਕਾਰੇ ਦਾ।

mainun haradam rahinda chaa,

sajjan de shokh nazare da.

birahon kita main vall phera,

har shingar piaa bhatth mera,

mere sine rarrake sang,

gujjharra ishak piaare da.

sass nanana maran boli,

avval aakhar isadi goli,

main do jag rakhadi man,

mahi sohane sare da.

us nun nainan di siradari,

pal pal sunive khalakat sari,

main rakkhi aa jan pachhan,

zaman hashar diharre da.

na aadam na hava aahi,

us din da main jata mahi,

jad aaiaa vahid aap,

banake rup sitare da.

takhat hazarion mahi aaiaa,

unas malaik sis nivaiaa,

us rakhiaa ahimad nam,

hami aalam sare da.

miran shah tan bibhut ramavan,

sabar de dar alakkh jagavan,

mera oho hai ghamakhar,

aajiz nich nikare da.