تیریاں پل چھن لگّ رہیاں
ਤੇਰੀਆਂ ਪਲ ਛਿਨ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ
تیریاں پل چھن لگّ رہیاں،
تانگھاں ہو یار۔
عشق تیرے نے کی کیتے کارے،
مار سٹّی تیرے نتّ دے لارے،
بسر گیا گھر باہر۔
واہ واہ حسن ازل دیاں دمکاں،
ہر صورت وچ مارے چمکاں،
ایہو مہبوباں دا کار۔
تیں باجھوں میری کوݨ نبیڑے،
نام خدا دے آ وڑ وہڑے،
جان کراں بلہار۔
حسن تیرے نے دل نوں چھلیا،
زلپھ کونڈل نے عالم ولیا،
سمجھ لیا اندھکار۔
میراں شاہ میں کی گݨ گاواں،
ہر دم ستگر چشت دھیاواں،
اوہو میرا غمخار۔
ਤੇਰੀਆਂ ਪਲ ਛਿਨ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ,
ਤਾਂਘਾਂ ਹੋ ਯਾਰ।
ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤੇ ਕਾਰੇ,
ਮਾਰ ਸੁੱਟੀ ਤੇਰੇ ਨਿੱਤ ਦੇ ਲਾਰੇ,
ਬਿਸਰ ਗਿਆ ਘਰ ਬਾਹਰ।
ਵਾਹ ਵਾਹ ਹੁਸਨ ਅਜ਼ਲ ਦੀਆਂ ਦਮਕਾਂ,
ਹਰ ਸੂਰਤ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਚਮਕਾਂ,
ਇਹੋ ਮਹਿਬੂਬਾਂ ਦਾ ਕਾਰ।
ਤੈਂ ਬਾਝੋਂ ਮੇਰੀ ਕੌਣ ਨਬੇੜੇ,
ਨਾਮ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਆ ਵੜ ਵਿਹੜੇ,
ਜਾਨ ਕਰਾਂ ਬਲਿਹਾਰ।
ਹੁਸਨ ਤੇਰੇ ਨੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛਲਿਆ,
ਜ਼ੁਲਫ ਕੁੰਡਲ ਨੇ ਆਲਮ ਵਲਿਆ,
ਸਮਝ ਲਿਆ ਅੰਧਕਾਰ।
ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਮੈਂ ਕੀ ਗੁਣ ਗਾਵਾਂ,
ਹਰ ਦਮ ਸਤਿਗੁਰ ਚਿਸ਼ਤ ਧਿਆਵਾਂ,
ਉਹੋ ਮੇਰਾ ਗ਼ਮਖ਼ਾਰ।
teriaan pal chhin lagg rahiaan,
tanghan ho yar.
ishak tere ne ki kite kare,
mar sutti tere nitt de lare,
bisar giaa ghar bahar.
vah vah husan azal diaan damakan,
har surat vich mare chamakan,
iho mahibuban da kar.
tain bajhon meri kaun naberre,
nam khuda de aa varr viharre,
jan karan balihar.
husan tere ne dil nun chhaliaa,
zulaph kundal ne aalam valiaa,
samajh liaa andhakar.
miran shah main ki gun gavan,
har dam satigur chishat dhiaavan,
uho mera ghamakhar.