راجا گیا گلاب سنگھ آپ چڑھ کے،

باہوں پکڑ لاہور لے جانودا ای ۔

'صاحب لوک جی ! اساں پر دیا کرنی'،

اوہ تاں آپݨا کمّ بݨانودا ای ۔

دتے کڈّھ ملوئی دوابیئے جی،

وچوں سنگھاں دی پھوج کھسکانودا ای ۔

شاہ محمدا سبھ پہاڑ لے کے،

کوچ جمّو نوں ترت کرانودا ای ۔

ਰਾਜਾ ਗਿਆ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਆਪ ਚੜ੍ਹ ਕੇ,

ਬਾਹੋਂ ਪਕੜ ਲਾਹੌਰ ਲੈ ਜਾਂਵਦਾ ਈ ।

'ਸਾਹਿਬ ਲੋਕ ਜੀ ! ਅਸਾਂ ਪਰ ਦਇਆ ਕਰਨੀ',

ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਬਣਾਂਵਦਾ ਈ ।

ਦਿਤੇ ਕੱਢ ਮਲਵਈ ਦੁਆਬੀਏ ਜੀ,

ਵਿਚੋਂ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਖਿਸਕਾਂਵਦਾ ਈ ।

ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦਾ ਸਭ ਪਹਾੜ ਲੈ ਕੇ,

ਕੂਚ ਜੰਮੂ ਨੂੰ ਤੁਰਤ ਕਰਾਂਵਦਾ ਈ ।

raja giaa gulab singh aap charrh ke,

bahon pakarr lahaur lai janvada ee .

'sahib lok ji ! asan par diaa karani',

uh tan aapana kanm bananvada ee .

dite kaddh malavee duaabie ji,

vichon singhan di phauj khisakanvada ee .

shah muhanmada sabh paharr lai ke,

kuch janmu nun turat karanvada ee .