گھروں گئے فرنگی دے مارنے نوں،

بیڑے توپاں دے سبھ کھہائے آئے ۔

چھیڑ آفتاں نوں مگر لایو نے،

سگوں آپݨا آپ گوائے آئے ۔

سکھی وسدا شہر لاہور سارا،

سگوں کونجیاں ہتّھ پھڑائے آئے ۔

شاہ محمدا کہندے نے لوک سنگھ جی،

'تسیں چنگیاں پوریاں پائے آئے ۔'

ਘਰੋਂ ਗਏ ਫ਼ਿਰੰਗੀ ਦੇ ਮਾਰਨੇ ਨੂੰ,

ਬੇੜੇ ਤੋਪਾਂ ਦੇ ਸਭ ਖੁਹਾਇ ਆਏ ।

ਛੇੜ ਆਫ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਮਗਰ ਲਾਇਓ ਨੇ,

ਸਗੋਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਗਵਾਇ ਆਏ ।

ਸੁਖੀ ਵਸਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਲਾਹੌਰ ਸਾਰਾ,

ਸਗੋਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਹੱਥ ਫੜਾਇ ਆਏ ।

ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦਾ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਲੋਕ ਸਿੰਘ ਜੀ,

'ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਪਾਇ ਆਏ ।'

gharon ge firangi de marane nun,

berre topan de sabh khuhai aae .

chherr aafatan nun magar laio ne,

sagon aapana aap gavai aae .

sukhi vasada shahir lahaur sara,

sagon kunjiaan hatth pharrai aae .

shah muhanmada kahinde ne lok singh ji,

'tusin changiaan puriaan pai aae .'