جہڑے جینودے رہے سو پئے سوچیں،

ہوئے بھکّھ دے نال زہیر میاں ۔

برے جنّ ہو کے سانوں پئے گورے،

اسیں جاݨدے ساں کوئی کیر میاں ۔

اساں شہد دے واسطے ہتّھ پایا،

اگّوں ڈومݨا چھڑے مکھیر میاں ۔

شاہ محمدا راہ نا کوئی لبّھے،

جتھے چلیئے گھتّ وہیر میاں ۔

ਜਿਹੜੇ ਜੀਂਵਦੇ ਰਹੇ ਸੋ ਪਏ ਸੋਚੀਂ,

ਹੋਏ ਭੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਹੀਰ ਮੀਆਂ ।

ਬੁਰੇ ਜਿੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪਏ ਗੋਰੇ,

ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਾਂ ਕੋਈ ਕੀਰ ਮੀਆਂ ।

ਅਸਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹੱਥ ਪਾਇਆ,

ਅੱਗੋਂ ਡੂਮਣਾ ਛਿੜੇ ਮਖੀਰ ਮੀਆਂ ।

ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦਾ ਰਾਹ ਨਾ ਕੋਈ ਲੱਭੇ,

ਜਿਥੇ ਚਲੀਏ ਘੱਤ ਵਹੀਰ ਮੀਆਂ ।

jiharre jinvade rahe so pe sochin,

hoe bhukkh de nal zahir miaan .

bure jinn ho ke sanun pe gore,

asin janade san koee kir miaan .

asan shahid de vasate hatth paiaa,

aggon dumana chhirre makhir miaan .

shah muhanmada rah na koee labbhe,

jithe chalie ghatt vahir miaan .