ਕੈਦੋ ਰਾਂਝੇ ਕੋਲ

ہیر گئی جاں ندی ول لین پانی، کیدو آن کے مُکھ وکھاوندا ہے۔

اسیں بُھکھ نے بہت حیران کیتے، آن سوال خدا پاوندا ہے۔

رانجھے رُگ بھر کے چُوری چا دتی، لے کے تُرت ہی پنڈ نوں دھاوندا ہے۔

رانجھا ہیر نوں پُچھدا کون لنگا، ہیرے کون فقیر کس تھاؤں دا ہے۔

وارث شاہ میاں جیویں پَچھ کے تے، کوئی اپروں لُون چا لاوندا ہے۔

ਹੀਰ ਗਈ ਜਾਂ ਨਦੀ ਵਲ ਲੈਣ ਪਾਣੀ, ਕੈਦੋ ਆਣ ਕੇ ਮੁਖ ਵਿਖਾਵਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਭੁਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਕੀਤੇ, ਆਨ ਸਵਾਲ ਖ਼ੁਦਾਇ ਦਾ ਪਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਰਾਂਝੇ ਰੁਗ ਭਰ ਕੇ ਚੂਰੀ ਚਾਇ ਦਿੱਤੀ, ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਤ ਹੀ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਧਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਰਾਂਝਾ ਹੀਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਇਹ ਲੰਙਾਂ, ਹੀਰੇ ਕੌਣ ਫ਼ਕੀਰ ਕਿਸ ਥਾਉਂ ਦਾ ਹੈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਪੱਛ ਕੇ ਤੇ, ਕੋਈ ਉੱਪਰੋਂ ਲੂਣ ਚਾ ਲਾਂਵਦਾ ਹੈ।

hir gee jan nadi val lain pani, kaido aan ke mukh vikhavanda hai.

asin bhukh ne bahut hairan kite, aan saval khudai da panvada hai.

ranjhe rug bhar ke churi chai ditti, lai ke turat hi pind nun dhanvada hai.

ranjha hir nun pucchhada ih lannan, hire kaun fakir kis thaun da hai.

varis shah miaan jiven pacchh ke te, koee upparon lun cha lanvada hai.