ਹੀਰ ਦਾ ਬਾਪ ਚੂਚਕ ਤੇ ਹੀਰ

باپ ہس کے پُچھدا کون ہُندا، ایہہ مُنڈڑا کِت سرکار دا ہے۔

ہتھ لائیاں پنڈے تے داغ پوندا، ایہہ مہیں دے نہیں درکار دا ہے۔

سُگھڑ چتر تے عقل دا کوٹ نڈھا، مجھیں بہت سنبھال کے چار دا ہے۔

مال اپنا جان کے سانبھ لیاوے، کوئی کم نہ کرے وگار دا ہے۔

ہِکے نال پیار دے ہونگ دے کے، سوٹا سِنگ تے مُول نہ ماردا ہے۔

وسے نور اللہ دا مُکھڑے تے، منوں رب ہی رب چتاردا ہے۔

ਬਾਪ ਹਸ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਕੌਣ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਮੁੰਡੜਾ ਕਿਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਹੈ।

ਹੱਥ ਲਾਇਆਂ ਪਿੰਡੇ ਤੇ ਦਾਗ਼ ਪੈਂਦ, ਇਹ ਮਹੀਂ ਦੇ ਨਹੀਂ ਦਰਕਾਰ ਦਾ ਹੈ।

ਸੁਘੜ ਚਤਰ ਤੇ ਅਕਲ ਦਾ ਕੋਟ ਨੱਢਾ, ਮੱਝੀਂ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਚਾਰਦਾ ਹੈ।

ਮਾਲ ਆਪਣਾ ਜਾਨ ਕੇ ਸਾਂਭ ਲਿਆਵੇ, ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ ਵਗਾਰ ਦਾ ਹੈ।

ਹਿੱਕੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੀ ਹੂੰਗ ਦੇ ਕੇ, ਸੋਟਾ ਸਿੰਗ ਤੇ ਮੂਲ ਨਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਦਿਸੇ ਨੂਰ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਮੁਖੜੇ ਤੇ, ਮਨੋਂ ਰਬ ਹੀ ਰਬ ਚਿਤਾਰਦਾ ਹੈ।

bap has ke pucchhada kaun hunda, ih mundarra kit sarakar da hai.

hatth laiaan pinde te dagh paind, ih mahin de nahin darakar da hai.

sugharr chatar te akal da kot naddha, majjhin bahut sanbhal ke charada hai.

mal aapana jan ke sanbh liaave, koee kanm na kare vagar da hai.

hikke nal piaar di hung de ke, sota sing te mul na marada hai.

dise nur allah da mukharre te, manon rab hi rab chitarada hai.