ਹੀਰ

مینوں بابلے دی سونہہ رانجھیا وے، مرے ماؤں جے تدھ تھیں مُکھ موڑاں۔

تیرے باہجھ طعام حرام مینوں، تُدھ باہجھ نہ نین نہ انگ جوڑاں۔

خواجہ خضر تے بیٹھ کے قسم کھادی، تھیواں سور جے پریت دی ریت توڑاں۔

کوڑی ہوء کے نین پران جاون، تیرے باہجھ جے کونت میں ہور لوڑاں۔

ਮੈਨੂੰ ਬਾਬਲੇ ਦੀ ਸੌਂਹ ਰਾਂਝਣਾ ਵੇ, ਮਰੇ ਮਾਉਂ ਜੇ ਤੁਧ ਥੀਂ ਮੁਖ ਮੋੜਾਂ।

ਤੇਰੇ ਬਾਝ ਤੁਆਮ ਹਰਾਮ ਮੈਨੂੰ, ਤੁਧ ਬਾਝ ਨਾ ਨੈਣ ਨਾ ਅੰਗ ਜੋੜਾਂ।

ਖ਼ੁਆਜਾ ਖਿਜ਼ਰ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕਸਮ ਖਾਧੀ, ਥੀਵਾਂ ਸੂਰ ਜੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋੜਾਂ।

ਕੁਹੜੀ ਹੋ ਕੇ ਨੈਣ ਪਰਾਣ ਜਾਵਣ, ਤੇਰੇ ਬਾਝ ਜੇ ਕੌਂਤ ਮੈਂ ਹੋਰ ਲੋੜਾਂ।

mainun babale di saunh ranjhana ve, mare maun je tudh thin mukh morran.

tere bajh tuaam haram mainun, tudh bajh na nain na ang jorran.

khuaaja khizar te baith ke kasam khadhi, thivan sur je prit di rit torran.

kuharri ho ke nain paran javan, tere bajh je kaunt main hor lorran.