ਹੀਰ

را ہے راہ جاں سیالاں دی جُوہ آئی، ہیر آکھیا ویکھ لے جُوہ میاں۔

جتھوں کھیڈ دی گئے ساں چوچ کر دے، تقدیر لا ہے وچ کھُوہ میاں۔

جدوں جَنج آئی گھر کھیڑ یاں دی، طوفان آیا سرِ نُوح میاں۔

ایہہ تھانو جتھے کیدو پھاٹیا سی، وارثؔ سہلیاں بَنھ دھروہ میاں۔

ਰਾਹੇ ਰਾਹ ਜਾਂ ਸਿਆਲਾਂ ਦੀ ਜੂਹ ਆਈ, ਹੀਰ ਆਖਿਆਂ ਵੇਖ ਲੈ ਜੂਹ ਮੀਆਂ।

ਜਿੱਥੋਂ ਖੇਡਦੇ ਗਏ ਸਾਂ ਚੋਜ ਕਰਦੇ, ਤਕਦੀਰ ਲਾਹੇ ਵਿੱਚ ਖੂਹ ਮੀਆਂ।

ਜਦੋਂ ਜੰਞ ਆਈ ਘਰ ਖੇੜਿਆਂ ਦੀ, ਤੂਫ਼ਾਨ ਆਇਆ ਸਿਰ ਨੂਹ ਮੀਆਂ।

ਇਹ ਥਾਂਉ ਜਿੱਥੇ ਕੈਦੋ ਫਾਂਟਿਆ ਸੀ, ਨਾਲ ਸੇਲ੍ਹੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹ ਧਰੂਹ ਮੀਆਂ।

rahe rah jan siaalan di juh aaee, hir aakhiaan vekh lai juh miaan.

jitthon khedade ge san choj karade, takadir lahe vicch khuh miaan.

jadon jann aaee ghar kherriaan di, tufan aaiaa sir nuh miaan.

ih thanu jitthe kaido phantiaa si, nal selhiaan bannh dharuh miaan.