ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ

کھیڑ ے راجے دے آن حضور کیتے، صورت بنی نیں آن فریادیاں دے۔

رانجھے آکھیا کھوہ لے چلے نڈھی، ایہہ کھوہڑ و پرہے بیدادیاں دے۔

میتھوں کھوہ فقیرنی اُٹھ نٹھے، جیویں پیسیاں نُوں ڈُوم شادیاں دے۔

میرا نیانو تیرے اگے رائے صاحب، ایہہ وڈے دربار نیں آدیاں دے۔

جے تاں داڑ ھیاں پگڑ یاں ویکھ بھلیں، شیطان ہن اندروں وادیاں دے۔

وارثؔ باہروں سوہے تے سیاہ اندروں، تنبو ہون جویں مالزادیاں دے۔

ਖੇੜੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਣ ਹਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ, ਸੂਰਤ ਬਣੇ ਨੇ ਆਣ ਫ਼ਰਿਆਦੀਆਂ ਦੇ।

ਰਾਂਝੇ ਆਖਿਆ ਖੋਹ ਲੈ ਚੱਲੇ ਨੱਢੀ, ਇਹ ਖੋਹੜੂ ਫੇਰ ਬੇਦਾਦੀਆਂ ਦੇ।

ਮੈਥੋਂ ਖੋਹ ਫ਼ਕੀਰਨੀ ਉਠ ਨੱਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਸਿਆਂ ਨੂੰ ਡੂਮ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਦੇ।

ਮੇਰਾ ਨਿਆਉਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਏ ਸਾਹਿਬ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਦਰਬਾਰ ਨੇ ਆਦੀਆਂ ਦੇ।

ਚੇਤਾਂ ਦਾੜ੍ਹੀਆਂ ਪਗੜੀਆਂ ਵੇਖ ਭੁੱਲੇਂ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਅੰਦਰੋਂ ਵਾਦੀਆਂ ਦੇ।

ਵਾਰਿਸ ਬਾਹਰੋਂ ਸੂਹੇ ਤੇ ਸਿਆਹ ਅੰਦਰੋਂ, ਤੰਬੂ ਹੋਣ ਜਿਵੇਂ ਮਾਲਜ਼ਾਦੀਆਂ ਦੇ।

kherre raje de aan hazur kite, surat bane ne aan fariaadiaan de.

ranjhe aakhiaa khoh lai challe naddhi, ih khoharru pher bedadiaan de.

maithon khoh fakirani uth natthe, jiven paisiaan nun dum shadiaan de.

mera niaaun tere agge rae sahib, ih vadde darabar ne aadiaan de.

chetan darrhiaan pagarriaan vekh bhullen, shaitan ne andaron vadiaan de.

varis baharon suhe te siaah andaron, tanbu hon jiven malazadiaan de.