ਸੈਦਾ ਮਾਰ ਖਾ ਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਭੱਜਾ

کھیڑ ا کھائیکے مارتے بھج چلیا، وا ہو واہ روندا گھر یں آوندا ہے۔

ایہہ جو گیڑ ا نہیں جے دھاڑ کڑ کے، حال آپنا کھول وکھاوندا ہے۔

ایہہ کانو رو دیس دا سحر جانے، وڈے لوڑ ھ تے قہر کماوندا ہے۔

ایہہ دیو اُجاڑ وچ آن لتھا، نال کڑ کیاں جند گواوندا ہے۔

نالے پڑ ھے قرآن تے دے بانگاں، چونکے پاوندا سنکھ وجاوندا ہے۔

مینوں مار کے کُٹ تہ بار کیتا، پنڈا کھول کے جٹ وکھاوندا ہے۔

ਖੇੜਾ ਖਾਇਕੇ ਮਾਰ ਤੇ ਭੱਜ ਚਲਿਆ, ਵਾਹੋ ਵਾਹ ਰੋਂਦਾ ਘਰੀਂ ਆਂਵਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਜੋਗੀੜਾ ਨਹੀਂ ਜੇ ਧਾੜ ਕੜਕੇ, ਹਾਲ ਆਪਣਾ ਖੋਲ੍ਹ ਸੁਣਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਾਂਵਰੂੰ ਦੇਸ ਦਾ ਸਿਹਰ ਜਾਣੇ, ਵੱਡੇ ਲੋੜ੍ਹ ਤੇ ਕਹਿਰ ਕਮਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦੇਵ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਆਣ ਲੱਥਾ, ਨਾਲ ਕੜਕਿਆਂ ਜਾਨ ਗਵਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਨਾਲੇ ਪੜ੍ਹੇ ਕੁਰਾਨ ਤੇ ਦੇ ਬਾਂਗਾਂ, ਚੌਂਕੇ ਪਾਂਵਦਾ ਸੰਖ ਵਜਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੁੱਟ ਤਹਿ ਬਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਿੰਡਾ ਖੋਲ੍ਹ੍ਹਕੇ ਫੱਟ ਵਿਖਾਂਵਦਾ ਹੈ।

kherra khaike mar te bhajj chaliaa, vaho vah ronda gharin aanvada hai.

ih jogirra nahin je dharr karrake, hal aapana kholh sunanvada hai.

ih kanvarun des da sihar jane, vadde lorrh te kahir kamanvada hai.

ih dev ujarr vicch aan lattha, nal karrakiaan jan gavanvada hai.

nale parrhe kuran te de bangan, chaunke panvada sankh vajanvada hai.

mainun mar ke kutt tahi bar kita, pinda kholhhake phatt vikhanvada hai.