لوکاں دیاں گلّاں
ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ
درد ہورتے داروڑ ا ہور کر دے، فرق پوے نہ لوڑ ھ وچ لُڑ ھی ہے نی۔
رَناں ویکھ کے آکھدیاں زہر دھانی، کوئی ساعت ایہہ جیوندی کُڑ ی ہے نی۔
ہیر آکھدی زہر ہے کھِنڈ چلی، چھتھی کالجا چِیردی چُھری ہے نی۔
مر چلی ہے ہیر سیال بھاویں، بھلی بُری اوتھے آن جُڑ ی ہے نی۔
جس ویلے دی سُوتری ایہہ سُنگھی، بھاگیں ہو گئی ہے ناہیں مُڑ ی ہے نی۔
وارثؔ شاہ سداے ئے وید رانجھا، جس تھے درداساڈے دی پُڑ ی ہے نی۔
ਦਰਦ ਹੋਰ ਤੇ ਦਾਰੂੜਾ ਹੋਰ ਕਰਦੇ, ਫ਼ਰਕ ਪਵੇ ਨਾ ਲੋੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਲੁੜ੍ਹੀ ਹੈ ਨੀ।
ਰੰਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਦੀਆਂ ਜ਼ਹਿਰ ਧਾਣੀ, ਕੋਈ ਸਾਇਤ ਇਹ ਜਿਉਂਦੀ ਕੁੜੀ ਹੈ ਨੀ।
ਹੀਰ ਆਖਦੀ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ ਖਿੰਡ ਚੱਲੀ, ਛਿੱਬੀ ਕਾਲਜਾ ਚੀਰ ਦੀ ਛੁਰੀ ਹੋ ਨੀ।
ਮਰ ਚੱਲੀ ਹੈ ਹੀਰ ਸਿਆਲ ਭਾਵੇਂ, ਭਲੀ ਬੁਰੀ ਓਥੇ ਆਣ ਜੁੜੀ ਹੈ ਨੀ।
ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸੂਤਰੀ ਇਹ ਸੁੰਘੀ, ਭਾਗੀਂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਨਾਹੀਂ ਮੁੜੀ ਹੈ ਨੀ।
ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਸਦਾਈਏ ਵੈਦ ਰਾਂਝਾ, ਜਿਸ ਥੇ ਦਰਦ ਅਸਾਡੇ ਦੀ ਪੁੜੀ ਹੈ ਨੀ।
darad hor te darurra hor karade, farak pave na lorrh vicch lurrhi hai ni.
ranna vekh ke aakhadiaan zahir dhani, koee sait ih jiundi kurri hai ni.
hir aakhadi zahir hai khind challi, chhibbi kalaja chir di chhuri ho ni.
mar challi hai hir siaal bhaven, bhali buri othe aan jurri hai ni.
jis vele di sutari ih sunghi, bhagin ho gee hai nahin murri hai ni.
varis shah sadaeee vaid ranjha, jis the darad asade di purri hai ni.