ਰਾਂਝਾ

تیرے ماپیاں ساک کُتھاں کیتا، اسیں رُلدے رہ گئے پاسیاں تے۔

آپ رُپ گئی ایں نال کھیڑیاں دے، ساڈی گل گوائیا ہاسیاں تے۔

سانُوں مار کے حال بیحال کیتو، آپ ہوئی ہیں دابیاں دھاسیاں تے۔

ساڈے تن من دیہہ میں فدا کیتی، انت ہوئی ہے تولیاں ماسیاں تے۔

شش پنج باراں دسا تن کانے، لکھے ایس زمانے دے پاسیاں تے۔

وارثؔ شاہ وساہ کیہ زندگی دا، ساڈی عمر ہے نقش پتاسیاں تے۔

ਤੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਸਾਕ ਕੁਥਾਂ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਰੁਲਦੇ ਰਹਿ ਗਏ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ।

ਆਪੇ ਰੁਮਕ ਗਈ ਏਂ ਨਾਲ ਖੇੜਿਆਂ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਗਵਾਈਆ ਹਾਸਿਆਂ ਤੇ।

ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਹਾਲ ਬੇਹਾਲ ਕੀਤੋ, ਆਪ ਹੋਈ ਏਂ ਦਾਬਿਆਂ ਧਾਸਿਆਂ ਤੇ।

ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਮਣ ਦਿਹ ਮੈਂ ਫ਼ਿਦਾ ਕੀਤੀ, ਅੰਤ ਹੋਈ ਹੈ ਤੋਲਿਆਂ ਮਾਸਿਆਂ ਤੇ।

ਸ਼ਸ਼ ਪੰਜ ਬਾਰਾਂ ਦੱਸਣ ਤਿੰਨ ਕਾਣੇ, ਲਿਖੇ ਏਸ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਵਸਾਹ ਕੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਹੈ ਨਕਸ਼ ਪਤਾਸਿਆਂ ਤੇ।

tere mapiaan sak kuthan kita, asin rulade rahi ge pasiaan te.

aape rumak gee en nal kherriaan de, sadi gall gavaeeaa hasiaan te.

sanun mar ke hal behal kito, aap hoee en dabiaan dhasiaan te.

sadhe tinn man dih main fida kiti, ant hoee hai toliaan masiaan te.

shash panj baran dassan tinn kane, likhe es zamane de pasiaan te.

varis shah vasah ki zindagi da, sadi umar hai nakash patasiaan te.