ਹੀਰ

ہیر آکھیا جاء کے کھول بُکل اوہدے، ویس نُوں پھُوک وکھاونی ہاں۔

نیناں چاڑھ کے سان تے کراں پُرزے، قتل عاشقاں دے اُتے دھاؤنی ہاں۔

اِکے چاک سی خاک کر ساڑ سٹاں، اوہدے عشق نُوں صِقل چڑھاونی ہاں۔

اوہدے پَیراں دی خاک ہے جان میری، ساری سچ دی نِشا دواونی ہاں۔

مویا پیا ہے نال فراق رانجھا، عیسیٰ ؑ وانگ مُڑ پھیر جواونی ہاں۔

وارثؔ شاہ پتنگ نُوں شمع وانگوں، انگ لائی کے ساڑ وکھاونی ہاں۔

ਹੀਰ ਆਖਿਆ ਜਾਇਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਬੁੱਕਲ, ਉਹਦੇ ਵੇਸ ਨੂੰ ਫੂਕ ਵਿਖਾਵਨੀ ਹਾਂ।

ਨੈਣਾਂ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ ਸਾਣ ਤੇ ਕਰਾਂ ਪੁਰਜ਼ੇ, ਕਤਲ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਧਾਵਨੀ ਹਾਂ।

ਅੱਗੇ ਚਾਕ ਸੀ ਫ਼ਾਕ ਕਰ ਸਾੜ ਸੁੱਟਾਂ, ਉਹਦੇ ਇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਸਿਕਲ ਚੜ੍ਹਾਵਨੀ ਹਾਂ।

ਉਹਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਕ ਹੈ ਜਾਨ ਮੇਰੀ, ਸਾਰੀ ਸੱਚ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾ ਦੇ ਆਵਨੀ ਹਾਂ।

ਮੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ ਨਾਲ ਫ਼ਿਰਾਕ ਰਾਂਝਾ, ਈਸਾ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਫੇਰ ਜੀਵਾਵਨੀ ਹਾਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਪਤੰਗ ਨੂੰ ਸ਼ਮ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗੂੰ, ਅੰਗ ਲਾਇਕੇ ਸਾੜ ਵਿਖਾਵਨੀ ਹਾਂ।

hir aakhiaa jaike kholh bukkal, uhade ves nun phuk vikhavani han.

nainan charrh ke san te karan puraze, katal aashakan de utte dhavani han.

agge chak si fak kar sarr suttan, uhade ishak nun sikal charrhavani han.

uhade pairan di khak hai jan meri, sari sacch di nisha de aavani han.

moiaa piaa hai nal firak ranjha, eesa vang murr pher jivavani han.

varis shah patang nun shamhan vangun, ang laike sarr vikhavani han.