ਮਲਾਹ ਦੀਆਂ ਰੰਨਾ ਦਾ ਰਾਂਝੇ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦੇਣਾ

سئیں ونجھیں چنہاؤں دا انت ناہیں، ڈب مریں گا ٹھلھ نہ سجنا وو۔

چاڑھ موڈھیاں تے تینوں اسیں، ٹھلہاں کوئی جان توں ڈھل نہ سجنا وو۔

ساڈا عقل شعور توں کھس لیتا، رہیا کُکھڑا ہل نہ سجنا وو۔

ساڈیاں اکھیاں دے وچ وانگ دھیری، ڈھیرا گھت بہو ہل نہ سجنا وو۔

وارث شاہ میاں تیری چوکھنے ہاں، ساڈا کالجا سل نہ سجنا وو۔

ਸੈਈਂ ਵੰਝੀਂ ਝਨਾਉਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਾਹੀਂ, ਡੁਬ ਮਰੇਂਗਾ ਠਿਲ੍ਹ ਨਾ ਸੱਜਣਾ ਵੋ।

ਚਾੜ੍ਹ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਠਿੱਲ੍ਹਾਂ, ਕੋਈ ਜਾਨ ਤੋਂ ਢਿਲ ਨਾ ਸੱਜਣਾ ਵੋ।

ਸਾਡਾ ਅਕਲ ਸ਼ਊਰ ਤੂੰ ਖੱਸ ਲੀਤਾ, ਰਿਹਿਆ ਕੁਖੜਾ ਹਿਲ ਨਾ ਸੱਜਣਾ ਵੋ।

ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਂਗ ਧੀਰੀ, ਡੇਰਾ ਘਤ ਬਹੁ ਹਿਲ ਨਾ ਸੱਜਣਾ ਵੋ।

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਤੇਰੇ ਚੌਖਨੇ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਕਾਲਜਾ ਸੱਲ ਨਾ ਸੱਜਣਾ ਵੋ।

saieen vanjhin jhanaun da ant nahin, dub marenga thilh na sajjana vo.

charrh modhiaan te tainun asin thillhan, koee jan ton dhil na sajjana vo.

sada akal shoor tun khass lita, rihiaa kukharra hil na sajjana vo.

sadiaan akkhiaan de vicch vang dhiri, dera ghat bahu hil na sajjana vo.

varas shah miaan tere chaukhane han, sada kalaja sall na sajjana vo.