ਹੀਰ

ہائے ہائے فقیر نُوں بُرا بولیں، بُری سہیتے تیری اَپوڑ ہوئے۔

جنہاں نال نمانیاں ویر چایا، سَنے جان تے مال دے چوڑ ہوئے۔

کَن پاٹَیاں نال جس چہہ بدھی، پس پیش تھیں انت نوں روڑ ہوئے۔

رہی اَوت نکھتری رنڈ سنجی، جےہڑی نال ملنگاں دے کوڑ ہوئے۔

ایہناں تہاں نُوں چھیڑیے نہیں موئیے، جیہڑے عاشق فقیر تے بھور ہوئے۔

وارث شاہ لڑائی دا مُول بولن، ویکھ دو ہاں دے لڑن دے طور ہوئے۔

ਹਾਏ ਹਾਏ ਫ਼ਕੀਰ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਬੋਲੇਂ, ਬੁਰੇ ਸਹਿਤੀਏ ਤੇਰੇ ਅਪੌੜ ਹੋਏ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਮਾਣਿਆਂ ਵੈਰ ਚਾਇਆ, ਸਣੇ ਜਾਨ ਤੇ ਮਾਲ ਦੇ ਚੌੜ ਹੋਏ।

ਕੰਨ ਪਾਟਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿਸ ਚਿਹ ਬੱਧੀ, ਪਸ-ਪੇਸ਼ ਥੀਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਰੌੜ ਹੋਏ।

ਰਹੇ ਔਤ ਨਖੱਤਰੀ ਰੰਡ ਸੁੰਞੀ, ਜਿਹੜੀ ਨਾਲ ਮਲੰਗਾਂ ਦੇ ਕੌੜ ਹੋਏ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਹਾਂ ਨੂੰ ਛੇੜੀਏ ਨਹੀਂ ਮੋਈਏ, ਜਿਹੜੇ ਆਸ਼ਕ ਫ਼ਕੀਰ ਤੇ ਭੌਰ ਹੋਏ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮੂਲ ਬੋਲਣ, ਵੇਖ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਲੜਨ ਦੇ ਤੌਰ ਹੋਏ।

hae hae fakir nun bura bolen, bure sahitie tere apaurr hoe.

jinhan nal namaniaan vair chaiaa, sane jan te mal de chaurr hoe.

kann patiaan nal jis chih baddhi, pas-pesh thin ant nun raurr hoe.

rahe aut nakhattari rand sunni, jiharri nal malangan de kaurr hoe.

inhan tihan nun chherrie nahin moeee, jiharre aashak fakir te bhaur hoe.

varis shah larraee da mul bolan, vekh dohan de larran de taur hoe.