ਰਾਂਝਾ

سوئنا رُپڑا شان سوانیاں دا، توں تاں نہیں اصیل نی گولیے نی۔

گدھا اردقاں نال نہ ہوئے گھوڑا، بانبہ پری نہ ہووے یرولیے نی۔

رنگ گورڑے نال توں جگ مُٹھا، وچوں گناں دے کار نے پولیے نی۔

ویہڑے وچ توں کنجری وانگ نچیں، چوراں یاراں دی وچ وچولیے نی۔

اساں پیر کیہا تے توں ہیر آکھیں، بھل گئی ہیں سُنن وچ بھولیے نی۔

انت ایہہ جہان ہے چھڈ جانا، ایڈے کفر اپرادھ کیوں تولیے نی۔

فقر اصل الہ دی ہین صورت، اگے رب دے جھوٹھ نہ بولیے نی۔

حسن متیے بوبکے سوئن چڑئیے، نیناں والیے شوخ ممولیے نی۔

تینڈا بھلا تھیوے ساڈا چھڈ پچھا، ابا جیونیے آلیے بھولیے نی۔

وارثؔ شاہ کیتی گل ہو چکی، مُوت وچ نہ مچھیاں ٹولیے نی۔

ਸੋਇਨਾ ਰੁਪੜਾ ਸ਼ਾਨ ਸਵਾਣੀਆਂ ਦਾ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਅਸੀਲ ਨੀ ਗੋਲੀਏ ਨੀ।

ਗਧਾ ਉੜਦਕਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਇ ਘੋੜਾ, ਬਾਂਝ ਪਰੀ ਨਾ ਹੋਏ ਯਰੋਲੀਏ ਨੀ।

ਰੰਗ ਗੋਰੜੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਗ ਮੁੱਠਾ, ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨੇ ਪੋਲੀਏ ਨੀ।

ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕੰਜਰੀ ਵਾਂਗ ਨੱਚੇਂ, ਚੋਰਾਂ ਯਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਚੋਲੀਏ ਨੀ।

ਅਸਾਂ ਪੀਰ ਕਿਹਾ ਤੂੰ ਹੀਰ ਆਖੇਂ, ਭੁਲ ਗਈ ਹੈਂ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਭੋਲੀਏ ਨੀ।

ਅੰਤ ਇਹ ਜਹਾਨ ਹੈ ਛੱਡ ਜਾਣਾ, ਐਡੇ ਕੁਫ਼ਰ ਅਪਰਾਧ ਕਿਉਂ ਤੋਲੀਏ ਨੀ।

ਫ਼ਕਰ ਅਸਲ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਹੈਣ ਮੂਰਤ, ਅੱਗੇ ਰੱਬ ਦੇ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੀਏ ਨੀ।

ਹੁਸਨ ਮੱਤੀਏ ਬੂਬਕੇ ਸੋਇਨ ਚਿੜੀਏ, ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀਏ ਸ਼ੋਖ਼ ਮਮੋਲੀਏ ਨੀ।

ਤੈਂਡਾ ਭਲਾ ਥੀਵੇ ਸਾਡਾ ਛੱਡ ਪਿੱਛਾ, ਅੱਬਾ ਜਿਊਣੀਏ ਆਲੀਏ ਭੋਲੀਏ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਹੋਇ ਚੁੱਕੀ, ਮੂਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮੱਛੀਆਂ ਟੋਲੀਏ ਨੀ।

soina ruparra shan savaniaan da, tun tan nahin asil ni golie ni.

gadha urradakan nal na hoi ghorra, banjh pari na hoe yarolie ni.

rang gorarre nal tun jag muttha, vicchon gunan de karane polie ni.

viharre vicch tun kanjari vang nacchen, choran yaran de vicch vicholie ni.

asan pir kiha tun hir aakhen, bhul gee hain sunan vicch bholie ni.

ant ih jahan hai chhadd jana, aide kufar aparadh kiun tolie ni.

fakar asal allah di hain murat, agge rabb de jhuth na bolie ni.

husan mattie bubake soin chirrie, nainan valie shokh mamolie ni.

tainda bhala thive sada chhadd picchha, abba jioonie aalie bholie ni.

varis shah kiti gall hoi chukki, mut vicch na macchhiaan tolie ni.