ਰਾਂਝਾ

ہمیں بڈّے فقیر ست پیڑھیئے ہاں، رسم جگ دی ہمیں نا جانتے ہاں۔

کند مول اجاڑ وچّ کھائکے تے، بݨ باس لے کے موجاں مانتے ہاں۔

بگھیاڑ شیر ار مرگ چیتے، ہمیں تنھاں دیاں صورتاں جھانتے ہاں۔

تمہیں سوندراں بیٹھیاں خوبسورت، ہمیں بوٹیاں جھاݨیاں چھانتے ہاں۔

نگر بیچ نا آتما پرچدا اے، ادیان پکھی تنبو تانتے ہاں۔

گرو تیرتھ جوگ بیراگ ہووے، روپ تنھاں دے ہمیں پچھانتے ہاں۔

ਹਮੀਂ ਬੱਡੇ ਫ਼ਕੀਰ ਸਤ ਪੀੜ੍ਹੀਏ ਹਾਂ, ਰਸਮ ਜਗ ਦੀ ਹਮੀਂ ਨਾ ਜਾਨਤੇ ਹਾਂ।

ਕੰਦ ਮੂਲ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਖਾਇਕੇ ਤੇ, ਬਣ ਬਾਸ ਲੈ ਕੇ ਮੌਜਾਂ ਮਾਨਤੇ ਹਾਂ।

ਬਘਿਆੜ ਸ਼ੇਰ ਅਰ ਮਿਰਗ ਚੀਤੇ, ਹਮੀਂ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਝਾਨਤੇ ਹਾਂ।

ਤੁਮਹੀਂ ਸੁੰਦਰਾਂ ਬੈਠੀਆਂ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ, ਹਮੀਂ ਬੂਟੀਆਂ ਝਾਣੀਆਂ ਛਾਨਤੇ ਹਾਂ।

ਨਗਰ ਬੀਚ ਨਾ ਆਤਮਾ ਪਰਚਦਾ ਏ, ਉਦਿਆਨ ਪਖੀ ਤੰਬੂ ਤਾਨਤੇ ਹਾਂ।

ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਜੋਗ ਬੈਰਾਗ ਹੋਵੇ, ਰੂਪ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਮੀਂ ਪਛਾਨਤੇ ਹਾਂ।

hamin badde fakir sat pirrhie han, rasam jag di hamin na janate han.

kand mul ujarr vicch khaike te, ban bas lai ke maujan manate han.

baghiaarr sher ar mirag chite, hamin tinhan diaan suratan jhanate han.

tumahin sundaran baithiaan khubasurat, hamin butiaan jhaniaan chhanate han.

nagar bich na aatama parachada e, udiaan pakhi tanbu tanate han.

guru tirath jog bairag hove, rup tinhan de hamin pachhanate han.