ਰਾਂਝਾ

ماہی مونڈیو گھریں نا جا کہݨا، جوگی مست کملا اکّ آئے وڑیا۔

کنّیں موندراں سیلھیاں نیݨ سوندر، داڑھی پٹے سر بھواں منائے وڑیا۔

جہاں ناؤں میرا کوئی جا لیندا، مہا دیو لے دولتاں آئے وڑیا۔

کسے نال قدرت پھلّ جنگلے تھیں، کویں بھل بھلاوڑے آئے وڑیا۔

وارث کمّ سوئی جہڑے رب کرسی، میں تاں اوس دا بھیجیا آئے وڑیا۔

ਮਾਹੀ ਮੁੰਡਿਉ ਘਰੀਂ ਨਾ ਜਾ ਕਹਿਣਾ, ਜੋਗੀ ਮਸਤ ਕਮਲਾ ਇੱਕ ਆਇ ਵੜਿਆ।

ਕੰਨੀਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਸੇਲ੍ਹੀਆਂ ਨੈਣ ਸੁੰਦਰ, ਦਾੜ੍ਹੀ ਪਟੇ ਸਿਰ ਭਵਾਂ ਮੁਨਾਇ ਵੜਿਆ।

ਜਹਾਂ ਨਾਉਂ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਜਾ ਲੈਂਦਾ, ਮਹਾ ਦੇਵ ਲੈ ਦੌਲਤਾਂ ਆਇ ਵੜਿਆ।

ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੁਦਰਤ ਫੁੱਲ ਜੰਗਲੇ ਥੀਂ, ਕਿਵੇਂ ਭੁਲ ਭੁਲਾਵੜੇ ਆਇ ਵੜਿਆ।

ਵਾਰਿਸ ਕੰਮ ਸੋਈ ਜਿਹੜੇ ਰੱਬ ਕਰਸੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਓਸ ਦਾ ਭੇਜਿਆ ਆਇ ਵੜਿਆ।

mahi mundiu gharin na ja kahina, jogi masat kamala ikk aai varriaa.

kannin mundaran selhiaan nain sundar, darrhi pate sir bhavan munai varriaa.

jahan naun mera koee ja lainda, maha dev lai daulatan aai varriaa.

kise nal kudarat phull jangale thin, kiven bhul bhulavarre aai varriaa.

varis kanm soee jiharre rabb karasi, main tan os da bhejiaa aai varriaa.