ਰਾਂਝਾ

رانجھے آکھیا اٹھیا رزق میرا،، میتھوں بھائیو تسیں کیہ منگدے ہو۔

سانبھ لیا ہے باپ دا ملکھ (ملک) سارا،، تسیں ساک نہ سین نہ انگ دے ہو۔

وس لگجے تاں منصور واہنگوں، مینوں چاء سولی اتے ٹنگدے ہو۔

وچوں خوشی ہو اساں دے نکلنے تے،، مونہوں آکھدے گل کیوں سنگدے ہو۔

ਰਾਂਝੇ ਆਖਿਆ ਉਠਿਆ ਰਿਜ਼ਕ ਮੇਰਾ, ਮੈਥੋਂ ਭਾਈਓ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਮੰਗਦੇ ਹੋ।

ਸਾਂਭ ਲਿਆ ਜੇ ਬਾਪ ਦਾ ਮਿਲਖ ਸਾਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਕ ਨਾ ਸੈਨ ਨਾ ਅੰਗ ਦੇ ਹੋ।

ਵਸ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਮਨਸੂਰ ਵਾਂਙੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਚਾਇ ਸੂਲੀ ਉਤੇ ਟੰਗਦੇ ਹੋ।

ਵਿੱਚੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੋ ਅਸਾਂ ਦੇ ਨਿਕਲਣੇ 'ਤੇ, ਮੂੰਹੋਂ ਆਖਦੇ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਸੰਗਦੇ ਹੋ।

ranjhe aakhiaa uthiaa rizak mera, maithon bhaeeo tusin ki mangade ho.

sanbh liaa je bap da milakh sara, tusin sak na sain na ang de ho.

vas lagge tan manasur vannun, mainun chai suli ute tangade ho.

vicchon khushi ho asan de nikalane 'te, munhon aakhade gall kiun sangade ho.