ਰਾਂਝਾ

بھل گئے ہاں وڑے ہاں آݨ وہڑے سانوں بخش لے ڈاریئے واسطہ ای۔

ہتّھوں تیریوں دیس میں چھڈّ جاساں، رکھ گھر ہینسیاریئے واسطہ ای۔

دہیں رات تیں ظلم تے لکّ بدّھا، اݨی روپ شنگاریئے واسطہ ای۔

نال حسن دے پھریں گمان لدّی، سمجھ مست ہنکاریئے واسطہ ای۔

جدے جسے دے نال نا گلّ کریں، کبر والیئے ماریئے واسطہ ای۔

وارث شاہ نوں مار نا بھاگ بھریئے، اݨی مݨس پیاریئے واسطہ ای۔

ਭੁਲ ਗਏ ਹਾਂ ਵੜੇ ਹਾਂ ਆਣ ਵਿਹੜੇ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ ਲੈ ਡਾਰੀਏ ਵਾਸਤਾ ਈ।

ਹੱਥੋਂ ਤੇਰਿਉਂ ਦੇਸ ਮੈਂ ਛੱਡ ਜਾਸਾਂ, ਰਖ ਘਰ ਹੈਂਸਿਆਰੀਏ ਵਾਸਤਾ ਈ।

ਦਿਹੇਂ ਰਾਤ ਤੈਂ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਲੱਕ ਬੱਧਾ, ਅਣੀ ਰੂਪ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀਏ ਵਾਸਤਾ ਈ।

ਨਾਲ ਹੁਸਨ ਦੇ ਫਿਰੇਂ ਗੁਮਾਨ ਲੱਦੀ, ਸਮਝ ਮਸਤ ਹੰਕਾਰੀਏ ਵਾਸਤਾ ਈ।

ਜਦੇ ਜਿਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰੇਂ, ਕਿਬਰ ਵਾਲੀਏ ਮਾਰੀਏ ਵਾਸਤਾ ਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਭਾਗ ਭਰੀਏ, ਅਣੀ ਮੁਣਸ ਪਿਆਰੀਏ ਵਾਸਤਾ ਈ।

bhul ge han varre han aan viharre sanun bakhash lai darie vasata ee.

hatthon teriun des main chhadd jasan, rakh ghar hainsiaarie vasata ee.

dihen rat tain zulam te lakk baddha, ani rup shingarie vasata ee.

nal husan de phiren guman laddi, samajh masat hankarie vasata ee.

jade jise de nal na gall karen, kibar valie marie vasata ee.

varis shah nun mar na bhag bharie, ani munas piaarie vasata ee.