ਭਾਬੀ

سدھا ہوئیکے روٹیاں کھا جٹا، بھواں کاسنوں ایڈیاں چائیاں نی۔

تیری پنگھٹاں دے اتے پیو پئی، دھماں ترنجناں دے وچ پائیاں نی۔

گھر بار وسار کے خوار ہوئیاں، جھوکاں پریم دیاں جنھاں نوں لائیاں نی۔

زلفاں کنڈیاں کالیاں ہونک منگو، جھوکاں ہک تے آن بٹھائیاں نی۔

وارث شاہ ایہہ جنھاں دے چن دیور،، گھول گھتیاں اوہ بھرجائیاں نی۔

ਸਿੱਧਾ ਹੋਇ ਕੇ ਰੋਟੀਆਂ ਖਾਹਿ ਜੱਟਾ, ਅੜੀਆਂ ਕਾਸ ਨੂੰ ਏਡੀਆਂ ਚਾਈਆਂ ਨੀ।

ਤੇਰੀ ਪਨਘਟਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪੇਉ ਪੇਈ, ਧੁੰਮਾਂ ਤ੍ਰਿੰਞਣਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਨੀ।

ਘਰ-ਬਾਰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਖ਼ਵਾਰ ਹੋਈਆਂ, ਝੋਕਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਕੁੰਢੀਆਂ ਨਾਗ਼ ਕਾਲੇ, ਜੋਕਾਂ ਹਿਕ ਤੇ ਆਣ ਬਹਾਈਆਂ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਏਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਨ ਦੇਵਰ, ਘੋਲ ਘੱਤੀਆਂ ਸਭ ਭਰਜਾਈਆਂ ਨੀ।

siddha hoi ke rotiaan khahi jatta, arriaan kas nun ediaan chaeeaan ni.

teri panaghatan de utte peu peee, dhunman trinnanan de vicch paeeaan ni.

ghar-bar visar ke khavar hoeeaan, jhokan prem diaan jinhan ne laeeaan ni.

zulaphan kaliaan kundhiaan nagh kale, jokan hik te aan bahaeeaan ni.

varis shah eh jinhan de chann devar, ghol ghattiaan sabh bharajaeeaan ni.