ਹੀਰ

ہیر آکھدی بابلا عملیاں توں، نہیں عمل ہٹایا جا میاں۔

جیہڑیاں وادیاں آد دیاں جان ناہیں، رانجھے چاک توں رہیا نہ جا میاں۔

شِینھ چترے رہن نہ ماس باجھوں، جھٹ نال اوہ رزق کما میاں۔

اِیہہ رضا تقدیر ہو رہی وارد، کون ہوونی دے ہٹا میاں۔

داغ انب تے سار دا لہے ناہیں، داغ عشق دا بھی نہ جا میاں۔

میں تاں منگ درگاہ تھیں لیا رانجھا، چاک بخشیا آپ خدا میاں۔

ہور سبھ گلاں منظور ہوئیاں، رانجھے چاک تھیں رہیا نہ جا میاں۔

اِیس عشق دے روگ دِی گل ایویں، سِر جائے تے سِر نہ جامیاں۔

وارث شاہ میاں جیویں گنج سر دا، باراں برس بناں ناہیں جا میاں۔

ਹੀਰ ਆਖਦੀ ਬਾਬਲਾ ਅਮਲੀਆਂ ਤੋਂ, ਨਹੀਂ ਅਮਲ ਹਟਾਇਆ ਜਾਇ ਮੀਆਂ।

ਜਿਹੜੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਜਾਣ ਨਾਹੀਂ, ਰਾਂਝੇ ਚਾਕ ਤੋਂ ਰਹਿਆ ਨਾ ਜਾਇ ਮੀਆਂ।

ਸ਼ੀਂਹ ਚਿਤਰੇ ਰਹਿਣ ਨਾ ਮਾਸ ਬਾਝੋਂ, ਝੁਟ ਨਾਲ ਓਹ ਰਿਜ਼ਕ ਕਮਾਇ ਮੀਆਂ।

ਇਹ ਰਜ਼ਾ ਤਕਦੀਰ ਹੋ ਰਹੀ ਵਾਰਿਦ, ਕੌਣ ਹੋਵਣੀ ਦੇ ਹਟਾਇ ਮੀਆਂ।

ਦਾਗ਼ ਅੰਬ ਤੇ ਸਾਰ ਦਾ ਲਹੇ ਨਾਹੀਂ, ਦਾਗ਼ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਭੀ ਨਾ ਜਾਇ ਮੀਆਂ।

ਮੈਂ ਮੰਗ ਦਰਗਾਹ ਥੀਂ ਲਿਆ ਰਾਂਝਾ, ਚਾਕ ਬਖਸ਼ਿਆ ਆਪ ਖ਼ੁਦਾਇ ਮੀਆਂ।

ਹੋਰ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਮੰਜ਼ੂਰ ਹੋਈਆਂ, ਰਾਂਝੇ ਚਾਕ ਥੀਂ ਰਹਿਆ ਨਾ ਜਾਇ ਮੀਆਂ।

ਏਸ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਰੋਗ ਦੀ ਗੱਲ ਏਵੇਂ, ਸਿਰ ਜਾਏ ਤੇ ਇਹ ਨਾ ਜਾਇ ਮੀਆਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਗੰਜ ਸਿਰ ਦਾ, ਬਾਰਾਂ ਬਰਸ ਬਿਨਾਂ ਨਾਹੀਂ ਜਾਇ ਮੀਆਂ।

hir aakhadi babala amaliaan ton, nahin amal hataiaa jai miaan.

jiharriaan vadiaan aadi diaan jan nahin, ranjhe chak ton rahiaa na jai miaan.

shinh chitare rahin na mas bajhon, jhut nal oh rizak kamai miaan.

ih raza takadir ho rahi varid, kaun hovani de hatai miaan.

dagh anb te sar da lahe nahin, dagh ishak da bhi na jai miaan.

main mang daragah thin liaa ranjha, chak bakhashiaa aap khudai miaan.

hor sabh gallan manzur hoeeaan, ranjhe chak thin rahiaa na jai miaan.

es ishak de rog di gall even, sir jae te ih na jai miaan.

varis shah miaan jiven ganj sir da, baran baras binan nahin jai miaan.