ਖ਼ਾਸ ਖ਼ਾਸ ਨਬੀਆਂ ਉੱਪਰ ਰੱਬ ਦੀ ਇਨਾਯਤ

عقل فراست دے دس ہسّے، اللہ پاک بݨائے ۔

نوں ادریس نبی نوں بخشے، اک وچّ کل سمائے ۔

حکم کیتا دس ہسّے خالک، جو وچّ دنیاں آیا ۔

تنہا نوں سبھ نوہ نبی نوں، اک فلکیں ورتایا ۔

سفوت دے بھی اللہ صاحب، ہسّے دس بݨائے ۔

اکّ ہسّا وچّ سارے عالم، نوں یاہیا نوں آئے ۔

ایویں صبر کیتا دس ہسّے، نوں ایوب نبی نوں ۔

باکی اکّ رہا سو ایہا، ملیا خلق سبھی نوں ۔

خالک پاک سلابت ہسّے، ایویں دس سوارے ۔

تنہاں نوں موسے نوں بخشے، اکّ وچّ عالم سارے ۔

خطو-کتابت دے دس ہسّے، نوں ایسا نوں آئے ۔

اکّ دنیاں وچّ ساری ورتیا، راوی لکھ سدھائے ۔

حسن جمال کیتا دس ہسّے، جس وچّ کلّ سمائے ۔

اکّ ہسّا وچّ عالم سارے، نوں یوسف نے پائے ۔

ہور فساہت کھلک بلاغت، ہسّے دس بݨایا ۔

ختم-ارسّل محمد نوں نوں، اکّ دنیاں وچّ آیا ۔

ہور جو خوبی وچّ نبیاں، سو احمد وچّ ساری ۔

حمد ربّانی برکت سرور، آس نجاتوں بھاری ۔

جاں یوسف دی روح مبارک، دنیاں چھوڑ سدھائی ۔

نور فلک پر یوسف والا، کر کندیل ٹکائی ۔

روح محمد سرور والے، حکم ہویا رحمانی ۔

یوسف دا اوہ نور منوّر، خود وچ کریں نہانی ۔

اوہا نور جو یوسف والا، سرور وچ سمایا ۔

مہبوباں دے دل دا مقصد، ہو دنیاں وچ آیا ۔

نال تفیل رسول اللہ دی، یا رب بخش اساہاں ۔

رہمت تھیں گھتّ کترا دھوویں، دفتر بھرے گناہاں ۔

ہب نبی دی آل اسہاباں، مقصد کریں ہمارا ۔

دل پر نور کریں اوس شوکیں، جس بن اساں ن چارا ۔

ਅਕਲ ਫ਼ਿਰਾਸਤ ਦੇ ਦਸ ਹਿੱਸੇ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਪਾਕ ਬਣਾਏ ।

ਨੌਂ ਇਦਰੀਸ ਨਬੀ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਇਕ ਵਿੱਚ ਕੁਲ ਸਮਾਏ ।

ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਦਸ ਹਿੱਸੇ ਖ਼ਾਲਿਕ, ਜੋ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਆਇਆ ।

ਤਨਹਾ ਨੌਂ ਸਭ ਨੂਹ ਨਬੀ ਨੂੰ, ਇਕ ਫ਼ਲਕੀਂ ਵਰਤਾਇਆ ।

ਸਿਫ਼ੂਤ ਦੇ ਭੀ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਾਹਿਬ, ਹਿੱਸੇ ਦਸ ਬਣਾਏ ।

ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਆਲਮ, ਨੌਂ ਯਾਹਯਾ ਨੂੰ ਆਏ ।

ਏਵੇਂ ਸਬਰ ਕੀਤਾ ਦਸ ਹਿੱਸੇ, ਨੌਂ ਅਯੂਬ ਨਬੀ ਨੂੰ ।

ਬਾਕੀ ਇੱਕ ਰਿਹਾ ਸੋ ਏਹਾ, ਮਿਲਿਆ ਖ਼ਲਕ ਸਭੀ ਨੂੰ ।

ਖ਼ਾਲਿਕ ਪਾਕ ਸਲਾਬਤ ਹਿੱਸੇ, ਏਵੇਂ ਦਸ ਸਵਾਰੇ ।

ਤਨਹਾਂ ਨੌਂ ਮੂਸੇ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਆਲਮ ਸਾਰੇ ।

ਖਤੋ-ਕਿਤਾਬਤ ਦੇ ਦਸ ਹਿੱਸੇ, ਨੌਂ ਈਸਾ ਨੂੰ ਆਏ ।

ਇੱਕ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਵਰਤਿਆ, ਰਾਵੀ ਲਿਖ ਸਿਧਾਏ ।

ਹੁਸਨ ਜਮਾਲ ਕੀਤਾ ਦਸ ਹਿੱਸੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਸਮਾਏ ।

ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵਿੱਚ ਆਲਮ ਸਾਰੇ, ਨੌਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਪਾਏ ।

ਹੋਰ ਫ਼ਸਾਹਤ ਖੁਲਕ ਬਲਾਗ਼ਤ, ਹਿੱਸੇ ਦਸ ਬਣਾਇਆ ।

ਖ਼ਤਮ-ਉਰੱਸੁਲ ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਨੌਂ, ਇੱਕ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ।

ਹੋਰ ਜੋ ਖ਼ੂਬੀ ਵਿੱਚ ਨਬੀਆਂ, ਸੋ ਅਹਮਦ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ।

ਹਮਦ ਰੱਬਾਨੀ ਬਰਕਤ ਸਰਵਰ, ਆਸ ਨਜਾਤੋਂ ਭਾਰੀ ।

ਜਾਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਰੂਹ ਮੁਬਾਰਿਕ, ਦੁਨੀਆਂ ਛੋੜ ਸਿਧਾਈ ।

ਨੂਰ ਫ਼ਲਕ ਪੁਰ ਯੂਸੁਫ਼ ਵਾਲਾ, ਕਰ ਕੰਦੀਲ ਟਿਕਾਈ ।

ਰੂਹ ਮੁਹੰਮਦ ਸਰਵਰ ਵਾਲੇ, ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਰਹਮਾਨੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਉਹ ਨੂਰ ਮੁਨੱਵਰ, ਖੁਦ ਵਿਚ ਕਰੇਂ ਨਿਹਾਨੀ ।

ਉਹਾ ਨੂਰ ਜੋ ਯੂਸੁਫ਼ ਵਾਲਾ, ਸਰਵਰ ਵਿਚ ਸਮਾਇਆ ।

ਮਹਬੂਬਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਮਕਸਦ, ਹੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ।

ਨਾਲ ਤੁਫ਼ੈਲ ਰਸੂਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ, ਯਾ ਰੱਬ ਬਖ਼ਸ਼ ਅਸਾਹਾਂ ।

ਰਹਮਤ ਥੀਂ ਘੱਤ ਕਤਰਾ ਧੋਵੇਂ, ਦਫ਼ਤਰ ਭਰੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ।

ਹੁਬ ਨਬੀ ਦੀ ਆਲ ਅਸਹਾਬਾਂ, ਮਕਸਦ ਕਰੇਂ ਹਮਾਰਾ ।

ਦਿਲ ਪੁਰ ਨੂਰ ਕਰੇਂ ਉਸ ਸ਼ੌਕੇਂ, ਜਿਸ ਬਿਨ ਅਸਾਂ ਨ ਚਾਰਾ ।

akal firasat de das hisse, allha pak banae .

naun idaris nabi nun bakhashe, ik vicch kul samae .

hukam kita das hisse khalik, jo vicch duniaan aaiaa .

tanaha naun sabh nuh nabi nun, ik falakin varataiaa .

sifut de bhi allha sahib, hisse das banae .

ikk hissa vicch sare aalam, naun yahaya nun aae .

even sabar kita das hisse, naun ayub nabi nun .

baki ikk riha so eha, miliaa khalak sabhi nun .

khalik pak salabat hisse, even das savare .

tanahan naun muse nun bakhashe, ikk vicch aalam sare .

khato-kitabat de das hisse, naun eesa nun aae .

ikk duniaan vicch sari varatiaa, ravi likh sidhae .

husan jamal kita das hisse, jis vicch kull samae .

ikk hissa vicch aalam sare, naun yusuf ne pae .

hor fasahat khulak balaghat, hisse das banaiaa .

khatam-urassul muhanmad nun naun, ikk duniaan vicch aaiaa .

hor jo khubi vicch nabiaan, so ahamad vicch sari .

hamad rabbani barakat saravar, aas najaton bhari .

jan yusuf di ruh mubarik, duniaan chhorr sidhaee .

nur falak pur yusuf vala, kar kandil tikaee .

ruh muhanmad saravar vale, hukam hoiaa rahamani .

yusuf da uh nur munavvar, khud vich karen nihani .

uha nur jo yusuf vala, saravar vich samaiaa .

mahabuban de dil da makasad, ho duniaan vich aaiaa .

nal tufail rasul allha di, ya rabb bakhash asahan .

rahamat thin ghatt katara dhoven, dafatar bhare gunahan .

hub nabi di aal asahaban, makasad karen hamara .

dil pur nur karen us shauken, jis bin asan n chara .