ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਾ ਮੁਰਾਦ ਪਾਣਾ

گیا عزیز جہانوں جس دن، یوسف تھیں چھڈّ شاہی ۔

سبھ مقصود مواسّر ہوئے، جویں ارادت آہی ۔

ادل انساف تریک توامی، خلکت دی آبادی ۔

شہر وسائے کرم کمائے، گھر گھر فرہت شادی ۔

.........................................................

کہر زمانے شاہ عزیزے، مرگوں عمر نکھٹّی ۔

بے سر رہی زلیخا آجز، درد وچھوڑے لٹّی ۔

.....................................................

سال گئے پچونجا عمروں، زلفوں گئی سیاہی ۔

نور اکّھیں تھیں کوّت بدنوں، حال جمال تباہی ۔

.....................................................

بیٹھا یوسف تخت جداہیں، ایہہ نت خبر پچھاوے ۔

کس نے ڈٹّھا یوسف تائیں، مال لوے دسّ جاوے ۔

......................................................

مسکیناں دیاں زناں مصر تھیں، راتیں دنے ہزاراں ۔

آ یوسف دیاں دسّݨ خبراں، تے ہوئیاں زرداراں ۔

جھوٹھیاں سچّیاں گلاں کرکے، لٹ کھڑیا زر لوکاں ۔

ہتّھوں خالی رہی زلیخا، وچّ برہوں دیاں جھوکاں ۔

........................................................

جس بت نوں ایہہ سجدا کردی، ہور عبادت ساری ۔

اوہا اکّ رہیا ہتّھ اوسدے، اوسدی بہت پیاری ۔

ایہہ بھی وصل سوال کرن نوں، یوسف تھیں اک واری ۔

مینوں یار ملاوے ایہو، آس دلے وچ دھاری ۔

پے سجدے وچّ ہر دم بتّ تھیں، کردی عرض دوائیں ۔

میل میرا مہبوب کدائیں، صبر پوے میں تائیں ۔

......................................................

گھر تھیں باہر نکل زلیخا، روندی پھرے نتاݨی ۔

مگرے نکل ٹری اٹّھ دائی، اوہ غمخوار پراݨی ۔

........................................................

دائی دیکھ رووے دکھ اوسدا، اوسنوں خبر ن کائی ۔

دائی پر تاسیر دکّھاں تھیں، رو رو کرے دہائی ۔

زلیخا دے دل روڑھے

تے اوہ حال زلیخا والا، ہݨ وچّ لکھݨ ن آوے ۔

ن دیوانی ن اوہ آکل، عقلوں دور نساوے ۔

جان جہانوں خبر ن کائی، یوسف دلوں ن جاوے ۔

مینوں چھوڑ گیا کت یوسف، رو رو کے فرماوے ۔

.......................................................

نڑیاں دی اوس کلّی بدّھی، یوسف دے وچ راہے ۔

کدے ہووے جے یار اسانوں، ویکھے نال نگاہے ۔

..................................................

اے یوسف توں کت ولّ جاندوں، ویکھ میرا دکھ جائیں ۔

میں دیدار تیرے دی خواہاں، آ دیدار کرائیں ۔

آلی کدراں والیا شاہا، ویکھ نتاݨیاں تائیں ۔

بیکدراں دیاں حالاں اتّے، کریں نگاہ کدائیں ۔

.......................................................

اندر شور آواز ن سݨدے، لنگھدا لشکر سارا ۔

مڑ کلّی وچ داخل ہوندی، روندی حال اوارا ۔

غم دی سی-ہرفی

الفوں اج برہوں دی چمکے، بے بریاں کر سٹّی ۔

تے تڑفاں سے سابت ناہیں، جیم جلاں غم لٹّی ۔

ہے ہرام ہوئے سکھ مینوں، خے خواری وچّ پائی ۔

دال دکّھاں نے توڑ گوائی، زالوں زبھا کرائی ۔

رے روندی زے زاری کردی، سین سکیندی تپدی ۔

شین شکار ہوئی میں تیری، ساد صبر وچّ کھپدی ۔

زادوں زرب لگّی دل برہوں، توئے طاقت تھیں ہاری ۔

زوئے زہور غماں دا ہویا، عینوں عقل وساری ۔

غین غماں نے گھروں اجاڑی، فے فرکت نے لٹّی ۔

قاف قرار گیا ای میں تھیں، قافوں کرم نکھٹّی ۔

لام لٹّی میں میم مروڑی، نون نیاری یارا ۔

واؤ وساری دل تھیں یوسف، ہے ہاری دل سارا ۔

لام لگائیاں غم دیاں تیغاں، الفوں آس ترٹّی ۔

یے یارا میں وچّ جدائی، ہجر جہنّم سٹّی ۔

ایویں کردی گریازاری، برہوں لانبو لاوے ۔

تپے کھپے کجھ پیش ن جاوے، ن بتّ یار ملاوے ۔

.......................................................

ایویں جاری رہی زلیخا، برہوں دے وچّ سوزاں ۔

تے ہݨ فرک ن جاپے اوسنوں، راتاں تے وچّ روزاں ۔

ودّھ سفید گئیاں ہو زلفاں، شیروں تے کافوروں ۔

ایہہ پوری وچّ عشق مراتب، شوق نہلائی نوروں ۔

آپݨے ماابود دی بے بزااتی دا اہساس ہوݨا

لے بتّ نوں رکّھ اگّے روئی، یاروں جدوں آوائی ۔

اے ماابود چکّی مر میں ہݨ، کر مقصود روائی ۔

....................................................

ایہہ زاری کر بتّ دے اگّے، باہر وار سدھائی ۔

تد نوں حضرت یوسف والی پاس سواری آئی ۔

اگّے وانگ زلیخا اوویں، کردی رہی دہائی ۔

دھکّے کھا رہی ڈگّ راہے، ملی مراد ن کائی ۔

.......................................................

مڑ کلّی ولّ روندی آئی، دل وچّ گسا آیا ۔

اے بتّ زالم تیرے کولوں، میں کجھ نفا ن پایا ۔

توں وٹّا جڑھ پٹّاں زالم، بہ گھڑیا بدکاراں ۔

کس پہاڑوں چکّ لیاندوں، بتّسازاں مکّاراں ۔

...................................................

پتّھر بیڑیاں ڈوبݨ والا، توں میرے ہتّھ آیوں ۔

میں نتاݨی دے سر غیبوں، کس آفت چا لایوں ۔

.......................................................

یوسف دا رب قدرت والا، سچّ یکینو پایا ۔

جس بردے نوں تخت بہایا، سر تے تاج رکھایا ۔

یوسف دا رب سبھ تھیں چنگا، خلق اپاوݨ ہارا ۔

توں میرا رب سبھ تھیں مندا، کمّ گواوݨ ہارا ۔

یوسف دا رب دل دیاں جاݨے، جان چھپاوݨ ہارا ۔

توں میرا رب کجھ ن جاݨیں، مفت ستاوݨ ہارا ۔

یوسف دا رب حاضر نازر، آس پچاوݨ ہارا ۔

توں میرا رب چکّے باجھوں، کتے ن جاوݨ ہارا ۔

......................................................

یوسف دا رب توبا کردیاں، پار لنگھاوݨ ہارا ۔

توں میرا رب پوجا کردیاں، دوزخ پاوݨ ہارا ۔

یوسف دا رب رڑھدے بیڑے، بنّے لاوݨ ہارا ۔

توں میرا رب تردیاں تائیں، غرک کراوݨ ہارا ۔

.........................................................

یوسف دا رب رب اساڈا، اوسدی خلکت ساری ۔

توں میرا رب ہرگز ناہیں، قسم کراں سو واری ۔

تیرا نام نہیں رب مولوں، اکّا رب اوہائی ۔

یوسف جس دی پوجا کردا، اوسدے جیڈ ن کائی ۔

.......................................................

کھا گسّا کڈّھ کلّی وچّوں، باہر سٹّ وگایا ۔

جا زالم رل پیراں ہیٹھاں، توں کیا مغز کھپایا ۔

تے اک پتّھر اوسے جتنا، سر اوسدے وچ لایا ۔

توڑ گوایا خاک رلایا، صبر دلے نوں آیا ۔

............................................................

وڑ کلّی وچ اللہ اگّے، رو رو سیس نوایا ۔

اے اللہ توں واہد خالک، تونہیں جگت اپایا ۔

تیرا ہور شریک ن کائی، تیری سچّ خدائی ۔

جو چاہیں سو تونہیں کردا، تیں بن ہور ن کائی ۔

......................................................

کر منزور بندی دیاں عرضاں، فضل تیرے نے بھارے ۔

تیں تھیں دور رہی میں عمراں، اجّ ڈھکّی دربارے ۔

عرض قبول پئی درگاہے، ورھیاں رہمت باراں ۔

چھوڑ صنم در وڈّے ڈگیوں، خوشیاں ملݨ ہزاراں ۔

جاں یوسف مڑ سیروں آیا، اٹّھ زلیخا روئی ۔

اگّے وانگوں نکل جھگّی تھیں، رستا ملّ کھلوئی ۔

ناارا مار پکاریا جاں اوس، ڈٹّھی ازمت شاہی ۔

سبھان اللہ پاک خدا دی، واہ واہ بیپرواہی ۔

زلیخا یوسف دی حضوری وچ

جاں یوسف دے ایہہ آوازا، گوش پیا اک واری ۔

کیڈک کہاں تاسّر ہویا، گزری حالت بھاری ۔

حاضر کرو پکاراں والی، یوسف نے فرمایا ۔

آݨ زلیخا نیڑے ڈھکّی، کر کر سوز سوایا ۔

....................................................

یوسف ذاتا ایہہ نتاݨی، ہاجتمند بیچاری ۔

ٹر چلیا کہ خادم تائیں، اس دی کریو کاری ۔

جبرائیل خدا دے حکموں، اسماناں تھیں آیا ۔

اللہ ولّوں یوسف تائیں، آݨ سلام سݨایا ۔

ہو جا کھڑا ن جائیں یوسف، اللہ نے فرمایا ۔

فریادی دا آپݨی کنّیں، سݨ لے دکّھ جو پایا ۔

.......................................................

نیݨاں والیا دکّھیں پالیا، میریا بیپرواہا ۔

اکّھیں کھوہل نظر کر میں ول، دیش مصر دیا شاہا ۔

.......................................................

میں دردیں رو عمر گوائی، اجے پچھاݨ ن آئی ۔

کوݨ ہوواں میں کوݨ سداواں، کوݨ نہیں میں کائی ۔

میں خود کوݨ نہیں کی دسّاں، خود تھیں اجّ پرائی ۔

کی آکھاں میں کتّھوں آئی، آئی تے کرلائی ۔

....................................................

سفنے دے اوہ قول تساڈے، پار نبھاوݨ والی ۔

چھوڑ وطن وچ تیریاں تانگھاں، مصرے آوݨ والی ۔

بازاروں تیں وکدے تائیں، ملّ لیاوݨ والی ۔

کر نازیں پروردا تینوں، عرض سݨاوݨ والی ۔

.........................................................

کمروں کھوہل ستمگر تیغا، دیہ یوسف ہتّھ میرے ۔

سینا چیر کڈّھاں میں باہر، دھراں اگاڑی تیرے ۔

دیکھ پچھاݨ لویں توں شائد، دل درداں وچ جلیا ۔

دردیں جلیا دکّھیں پلیا، تیل فراقیں تلیا ۔

.........................................................

سݨ یوسف بھر اکّھیں رویا، ایہہ اوہ مغربزادی ۔

جیں جیہا وچ مصر ن کوئی، اندر کدر آبادی ۔

ایہہ اوہ بیوی مصرے سندی، جس دیاں آلی شاناں ۔

سلطاناں پر حکم چلاندی، جمّی گھر سلطاناں ۔

سوال جواب یوسف-زلیخا

یوسف رووے زارو زاری، ویکھ غماں دا حالا ۔

رہم پیا دل رو رو پچّھے، حالا درداں والا ۔

اجّ کیا ای حال زلیخا، یوسف نے فرمایا ۔

کہے زلیخا جو کجھ تینوں، ظاہر نظریں آیا ۔

.......................................................

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، کدّھر گئی جوانی ۔

کہے زلیخا عشق تیرے تھیں، کر چھڈّی قربانی ۔

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، حسن کتّھے اجّ تیرا ۔

کہے زلیخا ہجر رڑھایا، ہتّھ ن پہتا میرا ۔

.........................................................

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، کتھے تیریاں چالاں ۔

کہے زلیخا گومّ گئیاں اوہ، تیریاں وچ خیالاں ۔

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، اوہ کتّھے رخ نوری ۔

کہے زلیخا صبر سبوری، جال گئی وچّ دوری ۔

.....................................................

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، عقل کتّھے اوہ تیری ۔

کہے زلیخا عشق تیرے نے، کوٹ غضب وچ گھیری ۔

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، کیوں ہلدا سر تیرا ۔

کہے زلیخا جونبش دیندا، تیرا عشق لٹیرا ۔

......................................................

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، کتّھے مال خزانے ۔

کہے زلیخا نام تیرا لے، کھادھے لٹّ زمانے ۔

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، رنگ-مہل کتھائیں ۔

کہے زلیخا قدم ن پایوں، اجڑ گئے تداہیں ۔

......................................................

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، کتّھے مہل منارے ۔

کہے زلیخا ڈگدے جاندے، کھا کھا درد ہلارے ۔

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، ہجرے کتّھ نیارے ۔

کہے زلیخا تیرے باجھوں، بھرے دکّھاں تھیں سارے ۔

..................................................

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، کتّھے تیریاں سئیاں ۔

کہے زلیخا جاں غم لٹّی، چھوڑ گھراں نوں گئیاں ۔

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، اجّ کتّھے اوہ دائی ۔

کہے زلیخا درد تیرے تھیں، کردی پھرے دہائی ۔

......................................................

فرمایا دسّ تکیا تیرا، کی کجھ ہے ہر ویلے ۔

عرض کرے وچّ فرکت تیری، آہ غماں دے سیلے ۔

فرمایا دسّ قسمت تینوں، کی توام کھلاوے ۔

عرض کرے اگّ برہوں والی، جسدا مزا ن آوے ۔

..........................................................

فرمایا دسّ اجّ زلیخا، کس نوں کریں ندائیں ۔

عرض کرے دربار خدا دے، میریاں سوز دوائیں ۔

فرمایا دسّ اجّ زلیخا، کس تھیں ہے دل کھٹّا ۔

عرض کرے بت بیوس کولوں، جو عملاں دا وٹّا ۔

.........................................................

فرمایا دسّ اجّ زلیخا، نال کدھے پیوندی ۔

عرض کرے دکھ لگّے مینوں، میں دکّھاں دی بندی ۔

فرمایا دسّ اجّ دکھ تیرے، دا الاج کیائی ۔

عرض کرے اوہ مالم تینوں، میں تھیں پچّھ ن کائی ۔

..........................................................

میں یوسف اوہ ملکاں والی، مغرب دی شاہزادی ۔

دیکھ اکّھیں اجّ عشق تیرے نے، کیڈ گھتّی بربادی ۔

سݨ یوسف بھر ہنجھو اکّھیں، رو رو کے فرماوے ۔

منگ زلیخا جو ہنجھو ہاجت، اللہ کرم کماوے ۔

.....................................................

جے توں عرض کبولیں ناہیں، کراں ن عرض زروری ۔

دور ہوئی میں وچ مہجوری، مڑ مرساں وچ دوری ۔

یوسف نے فرمایا رو رو، چھوڑ اندیسے سارے ۔

کمی خزانیاں رہمت ناہیں، اللہ دے دربارے ۔

زلیخا اتّے مرہمت

عرض کرے دو اکّھیں اوّل، ملݨ مینوں میں دیکھاں ۔

منگ خدا تھیں لے دے یوسف، جے میریاں وچّ لیکھاں ۔

سݨ یوسف دربار الٰہی، اززوں عرض گزاری ۔

یا رب بکھش زلیخا تائیں، پھیر اکّھیں اک واری ۔

عرض پئی مقبول جنابے، اکّھیں اگھڑ آئیاں ۔

کھلّھ پیا س نور ہجابوں، چمک پئیاں رشنائیاں ۔

یوسف تائیں اکّھیں ڈٹھوس، جاں کھلّھی بینائی ۔

رخ پر نور نظر وچّ آیا، بیہوشی وچّ آئی ۔

پائی ہوش اٹّھی پھر کہندا، یوسف دوجی واری ۔

ہور مراد کیائی دل دی، آکھ سݨاویں ساری ۔

عرض کرے اوہ جوش جوانی، بخش جمال خدایا ۔

کہ ہݨ اوہو حسن جوانی، بخش جمال خدایا ۔

ایہہ بھی یوسف عرض گزاری، پئی قبول شتابی ۔

ویکھدیاں کدّ سدّھا ہویا، چڑھیا رنگ گلابی ۔

...........................................................

تیجی واری کہے زلیخا، عرض رہی اکّ بھاری ۔

مونہ لکا نہیں ہݨ یوسف، اوہ بھی سݨ لے ساری ۔

کر لے اکد نکاہ اساں تھیں، ہݨ ن تاب جدائی ۔

یوسف چپ پیغام اڈیکے، کہے جواب ن کائی ۔

تد نوں جبرائیل جنابوں، آݨ سلام سݨاوے ۔

منّ جویں تیں کہے زلیخا، پاک اللہ فرماوے ۔

اپّر عرش تیرا تے اسدا، اکد کیتا میں یارا ۔

دردوں غموں زلیخا تائیں، بخش دتّا چھٹکارا ۔

رہی مراد بتوں ایہہ منگدی، تے کجھ ہتّھ ن آیا ۔

اجّ سوال اساں تھیں کیتا، جو منگیا سو پایا ۔

............................................................

جاں یوسف نے صورت ڈٹّھی، جوش محبت چایا ۔

حکمے نال خدا دے اوویں، اوس تھیں اکد کرایا ۔

...........................................................

وصلوں مقصد حاصل کیتے، دل دی مرز گوائی ۔

بااد زلیخا دوجی اورت، ہور ن کیتی کائی ۔

.......................................................

شکرانے وچ عمر گزاری، دوہاں شکر-گزاراں ۔

تے فرزند زلیخا جائے، چھی ہملاں تھیں یاراں ۔

ایہہ یاراں پیغمبر ہوئے، آپݨے وچّ زمانے ۔

واہوا عشقا گیوں ن خالی، پہتوں انت مکانے ۔

ملیا رب کفائت ہوئی، مقصد دوہاں جہاناں ۔

پکڑ دلا راہ جاہ ن بھلّا، کائی روز زمانا ۔

ਗਇਆ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਜਹਾਨੋਂ ਜਿਸ ਦਿਨ, ਯੂਸੁਫ਼ ਥੀਂ ਛੱਡ ਸ਼ਾਹੀ ।

ਸਭ ਮਕਸੂਦ ਮੁਅੱਸਰ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਇਰਾਦਤ ਆਹੀ ।

ਅਦਲ ਇਨਸਾਫ਼ ਤ੍ਰੀਕ ਤੁਆਮੀ, ਖ਼ਲਕਤ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ।

ਸ਼ਹਰ ਵਸਾਏ ਕਰਮ ਕਮਾਏ, ਘਰ ਘਰ ਫ਼ਰਹਤ ਸ਼ਾਦੀ ।

.........................................................

ਕਹਰ ਜ਼ਮਾਨੇ ਸ਼ਾਹ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ, ਮਰਗੋਂ ਉਮਰ ਨਿਖੁੱਟੀ ।

ਬੇ ਸਰ ਰਹੀ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਆਜਿਜ਼, ਦਰਦ ਵਿਛੋੜੇ ਲੁੱਟੀ ।

.....................................................

ਸਾਲ ਗਏ ਪਚਵੰਜਾ ਉਮਰੋਂ, ਜ਼ੁਲਫ਼ੋਂ ਗਈ ਸਿਆਹੀ ।

ਨੂਰ ਅੱਖੀਂ ਥੀਂ ਕੁੱਵਤ ਬਦਨੋਂ, ਹਾਲ ਜਮਾਲ ਤਬਾਹੀ ।

.....................................................

ਬੈਠਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਖ਼ਤ ਜਦਾਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਤ ਖ਼ਬਰ ਪੁਛਾਵੇ ।

ਕਿਸ ਨੇ ਡਿੱਠਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ, ਮਾਲ ਲਵੇ ਦੱਸ ਜਾਵੇ ।

......................................................

ਮਸਕੀਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਨਾਂ ਮਿਸਰ ਥੀਂ, ਰਾਤੀਂ ਦਿਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਆ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀਆਂ ਦੱਸਣ ਖ਼ਬਰਾਂ, ਤੇ ਹੋਈਆਂ ਜ਼ਰਦਾਰਾਂ ।

ਝੂਠੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਗਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਲੁਟ ਖੜਿਆ ਜ਼ਰ ਲੋਕਾਂ ।

ਹੱਥੋਂ ਖ਼ਾਲੀ ਰਹੀ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਵਿੱਚ ਬਿਰਹੋਂ ਦੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ।

........................................................

ਜਿਸ ਬੁਤ ਨੂੰ ਇਹ ਸਜਦਾ ਕਰਦੀ, ਹੋਰ ਇਬਾਦਤ ਸਾਰੀ ।

ਉਹਾ ਇੱਕ ਰਹਿਆ ਹੱਥ ਉਸਦੇ, ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ।

ਇਹ ਭੀ ਵਸਲ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਨੂੰ, ਯੂਸੁਫ਼ ਥੀਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ।

ਮੈਨੂੰ ਯਾਰ ਮਿਲਾਵੇ ਏਹੋ, ਆਸ ਦਿਲੇ ਵਿਚ ਧਾਰੀ ।

ਪੈ ਸਜਦੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਮ ਬੁੱਤ ਥੀਂ, ਕਰਦੀ ਅਰਜ਼ ਦੁਆਈਂ ।

ਮੇਲ ਮੇਰਾ ਮਹਬੂਬ ਕਦਾਈਂ, ਸਬਰ ਪਵੇ ਮੈਂ ਤਾਈਂ ।

......................................................

ਘਰ ਥੀਂ ਬਾਹਿਰ ਨਿਕਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਰੋਂਦੀ ਫਿਰੇ ਨਿਤਾਣੀ ।

ਮਗਰੇ ਨਿਕਲ ਟੁਰੀ ਉੱਠ ਦਾਈ, ਉਹ ਗ਼ਮਖ਼ਵਾਰ ਪੁਰਾਣੀ ।

........................................................

ਦਾਈ ਦੇਖ ਰੋਵੇ ਦੁਖ ਉਸਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਨ ਕਾਈ ।

ਦਾਈ ਪੁਰ ਤਾਸੀਰ ਦੁੱਖਾਂ ਥੀਂ, ਰੋ ਰੋ ਕਰੇ ਦੁਹਾਈ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੇ ਦਿਲ ਰੋੜ੍ਹੇ

ਤੇ ਉਹ ਹਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਵਾਲਾ, ਹੁਣ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਨ ਆਵੇ ।

ਨ ਦੀਵਾਨੀ ਨ ਉਹ ਆਕਿਲ, ਅਕਲੋਂ ਦੂਰ ਨਸਾਵੇ ।

ਜਾਨ ਜਹਾਨੋਂ ਖ਼ਬਰ ਨ ਕਾਈ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦਿਲੋਂ ਨ ਜਾਵੇ ।

ਮੈਨੂੰ ਛੋੜ ਗਇਆ ਕਿਤ ਯੂਸੁਫ਼, ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਫ਼ਰਮਾਵੇ ।

.......................................................

ਨੜਿਆਂ ਦੀ ਉਸ ਕੁੱਲੀ ਬੱਧੀ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਵਿਚ ਰਾਹੇ ।

ਕਦੇ ਹੋਵੇ ਜੇ ਯਾਰ ਅਸਾਨੂੰ, ਵੇਖੇ ਨਾਲ ਨਿਗਾਹੇ ।

..................................................

ਐ ਯੂਸੁਫ਼ ਤੂੰ ਕਿਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੋਂ, ਵੇਖ ਮੇਰਾ ਦੁਖ ਜਾਈਂ ।

ਮੈਂ ਦੀਦਾਰ ਤੇਰੇ ਦੀ ਖ਼ਵਾਹਾਂ, ਆ ਦੀਦਾਰ ਕਰਾਈਂ ।

ਆਲੀ ਕਦਰਾਂ ਵਾਲਿਆ ਸ਼ਾਹਾ, ਵੇਖ ਨਿਤਾਣਿਆਂ ਤਾਈਂ ।

ਬੇਕਦਰਾਂ ਦਿਆਂ ਹਾਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਕਰੀਂ ਨਿਗਾਹ ਕਦਾਈਂ ।

.......................................................

ਅੰਦਰ ਸ਼ੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਨ ਸੁਣਦੇ, ਲੰਘਦਾ ਲਸ਼ਕਰ ਸਾਰਾ ।

ਮੁੜ ਕੁੱਲੀ ਵਿਚ ਦਾਖ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀ, ਰੋਂਦੀ ਹਾਲ ਅਵਾਰਾ ।

ਗ਼ਮ ਦੀ ਸੀ-ਹਰਫ਼ੀ

ਅਲਫ਼ੋਂ ਅਜ ਬਿਰਹੋਂ ਦੀ ਚਮਕੇ, ਬੇ ਬਿਰੀਆਂ ਕਰ ਸੁੱਟੀ ।

ਤੇ ਤੜਫ਼ਾਂ ਸੇ ਸਾਬਿਤ ਨਾਹੀਂ, ਜੀਮ ਜਲਾਂ ਗ਼ਮ ਲੁੱਟੀ ।

ਹੇ ਹਰਾਮ ਹੋਏ ਸੁਖ ਮੈਨੂੰ, ਖ਼ੇ ਖ਼ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ।

ਦਾਲ ਦੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੋੜ ਗਵਾਈ, ਜ਼ਾਲੋਂ ਜ਼ਿਬ੍ਹਾ ਕਰਾਈ ।

ਰੇ ਰੋਂਦੀ ਜ਼ੇ ਜ਼ਾਰੀ ਕਰਦੀ, ਸੀਨ ਸੁਕੇਂਦੀ ਤਪਦੀ ।

ਸ਼ੀਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਈ ਮੈਂ ਤੇਰੀ, ਸਾਦ ਸਬਰ ਵਿੱਚ ਖਪਦੀ ।

ਜ਼ਾਦੋਂ ਜ਼ਰਬ ਲੱਗੀ ਦਿਲ ਬਿਰਹੋਂ, ਤੋਏ ਤਾਕਤ ਥੀਂ ਹਾਰੀ ।

ਜ਼ੋਏ ਜ਼ਹੂਰ ਗ਼ਮਾਂ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਐਨੋਂ ਅਕਲ ਵਿਸਾਰੀ ।

ਗ਼ੈਨ ਗ਼ਮਾਂ ਨੇ ਘਰੋਂ ਉਜਾੜੀ, ਫ਼ੇ ਫ਼ੁਰਕਤ ਨੇ ਲੁੱਟੀ ।

ਕਾਫ਼ ਕਰਾਰ ਗਇਆ ਈ ਮੈਂ ਥੀਂ, ਕਾਫ਼ੋਂ ਕਰਮ ਨਿਖੁੱਟੀ ।

ਲਾਮ ਲੁੱਟੀ ਮੈਂ ਮੀਮ ਮਰੋੜੀ, ਨੂਨ ਨਿਆਰੀ ਯਾਰਾ ।

ਵਾਓ ਵਿਸਾਰੀ ਦਿਲ ਥੀਂ ਯੂਸੁਫ਼, ਹੇ ਹਾਰੀ ਦਿਲ ਸਾਰਾ ।

ਲਾਮ ਲਗਾਈਆਂ ਗ਼ਮ ਦੀਆਂ ਤੇਗ਼ਾਂ, ਅਲਫ਼ੋਂ ਆਸ ਤਰੁੱਟੀ ।

ਯੇ ਯਾਰਾ ਮੈਂ ਵਿੱਚ ਜੁਦਾਈ, ਹਿਜਰ ਜਹੱਨਮ ਸੁੱਟੀ ।

ਏਵੇਂ ਕਰਦੀ ਗਿਰਯਾਜ਼ਾਰੀ, ਬਿਰਹੋਂ ਲਾਂਬੂ ਲਾਵੇ ।

ਤਪੇ ਖਪੇ ਕੁਝ ਪੇਸ਼ ਨ ਜਾਵੇ, ਨ ਬੁੱਤ ਯਾਰ ਮਿਲਾਵੇ ।

.......................................................

ਏਵੇਂ ਜਾਰੀ ਰਹੀ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੋਜ਼ਾਂ ।

ਤੇ ਹੁਣ ਫ਼ਰਕ ਨ ਜਾਪੇ ਉਸਨੂੰ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਂ ।

ਵੱਧ ਸਫ਼ੇਦ ਗਈਆਂ ਹੋ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ, ਸ਼ੀਰੋਂ ਤੇ ਕਾਫ਼ੂਰੋਂ ।

ਇਹ ਪੂਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਕ ਮਰਾਤਿਬ, ਸ਼ੌਕ ਨੁਹਲਾਈ ਨੂਰੋਂ ।

ਆਪਣੇ ਮਾਅਬੂਦ ਦੀ ਬੇ ਬਜ਼ਾਅਤੀ ਦਾ ਇਹਸਾਸ ਹੋਣਾ

ਲੈ ਬੁੱਤ ਨੂੰ ਰੱਖ ਅੱਗੇ ਰੋਈ, ਯਾਰੋਂ ਜਦੋਂ ਆਵਾਈ ।

ਐ ਮਾਅਬੂਦ ਚੁੱਕੀ ਮਰ ਮੈਂ ਹੁਣ, ਕਰ ਮਕਸੂਦ ਰਵਾਈ ।

....................................................

ਇਹ ਜ਼ਾਰੀ ਕਰ ਬੁੱਤ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਬਾਹਿਰ ਵਾਰ ਸਿਧਾਈ ।

ਤਦ ਨੂੰ ਹਜ਼ਰਤ ਯੂਸੁਫ਼ ਵਾਲੀ ਪਾਸ ਸਵਾਰੀ ਆਈ ।

ਅੱਗੇ ਵਾਂਗ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਓਵੇਂ, ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਦੁਹਾਈ ।

ਧੱਕੇ ਖਾ ਰਹੀ ਡਿੱਗ ਰਾਹੇ, ਮਿਲੀ ਮੁਰਾਦ ਨ ਕਾਈ ।

.......................................................

ਮੁੜ ਕੁੱਲੀ ਵੱਲ ਰੋਂਦੀ ਆਈ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗੁਸਾ ਆਇਆ ।

ਐ ਬੁੱਤ ਜ਼ਾਲਿਮ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਫ਼ਾ ਨ ਪਾਇਆ ।

ਤੂੰ ਵੱਟਾ ਜੜ੍ਹ ਪੁੱਟਾਂ ਜ਼ਾਲਿਮ, ਬਹ ਘੜਿਆ ਬਦਕਾਰਾਂ ।

ਕਿਸ ਪਹਾੜੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆਂਦੋਂ, ਬੁੱਤਸਾਜ਼ਾਂ ਮੱਕਾਰਾਂ ।

...................................................

ਪੱਥਰ ਬੇੜੀਆਂ ਡੋਬਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਆਇਓਂ ।

ਮੈਂ ਨਿਤਾਣੀ ਦੇ ਸਿਰ ਗ਼ੈਬੋਂ, ਕਿਸ ਆਫ਼ਤ ਚਾ ਲਾਇਓਂ ।

.......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਰੱਬ ਕੁਦਰਤ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਯਕੀਨੋ ਪਾਇਆ ।

ਜਿਸ ਬਰਦੇ ਨੂੰ ਤਖ਼ਤ ਬਹਾਇਆ, ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਜ ਰਖਾਇਆ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਰੱਬ ਸਭ ਥੀਂ ਚੰਗਾ, ਖ਼ਲਕ ਉਪਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਸਭ ਥੀਂ ਮੰਦਾ, ਕੰਮ ਗਵਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਰੱਬ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਜਾਣੇ, ਜਾਨ ਛੁਪਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਕੁਝ ਨ ਜਾਣੇਂ, ਮੁਫ਼ਤ ਸਤਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਰੱਬ ਹਾਜ਼ਿਰ ਨਾਜ਼ਿਰ, ਆਸ ਪੁਚਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਚੁੱਕੇ ਬਾਝੋਂ, ਕਿਤੇ ਨ ਜਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਰੱਬ ਤੋਬਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਰ ਲੰਘਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੋਜ਼ਖ਼ ਪਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਰੱਬ ਰੁੜ੍ਹਦੇ ਬੇੜੇ, ਬੰਨੇ ਲਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਤਰਦਿਆਂ ਤਾਈਂ, ਗ਼ਰਕ ਕਰਾਵਣ ਹਾਰਾ ।

.........................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਰੱਬ ਰੱਬ ਅਸਾਡਾ, ਉਸਦੀ ਖ਼ਲਕਤ ਸਾਰੀ ।

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਹਰਗਿਜ਼ ਨਾਹੀਂ, ਕਸਮ ਕਰਾਂ ਸੌ ਵਾਰੀ ।

ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਰੱਬ ਮੂਲੋਂ, ਇੱਕਾ ਰੱਬ ਓਹਾਈ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਉਸਦੇ ਜੇਡ ਨ ਕਾਈ ।

.......................................................

ਖਾ ਗੁੱਸਾ ਕੱਢ ਕੁੱਲੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਬਾਹਿਰ ਸੁੱਟ ਵਗਾਇਆ ।

ਜਾ ਜ਼ਾਲਿਮ ਰੁਲ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਤੂੰ ਕਿਆ ਮਗ਼ਜ਼ ਖਪਾਇਆ ।

ਤੇ ਇਕ ਪੱਥਰ ਓਸੇ ਜਿਤਨਾ, ਸਿਰ ਉਸਦੇ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ।

ਤੋੜ ਗਵਾਇਆ ਖ਼ਾਕ ਰੁਲਾਇਆ, ਸਬਰ ਦਿਲੇ ਨੂੰ ਆਇਆ ।

............................................................

ਵੜ ਕੁੱਲੀ ਵਿਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅੱਗੇ, ਰੋ ਰੋ ਸੀਸ ਨਵਾਇਆ ।

ਐ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੂੰ ਵਾਹਿਦ ਖ਼ਾਲਿਕ, ਤੂੰਹੇਂ ਜਗਤ ਉਪਾਇਆ ।

ਤੇਰਾ ਹੋਰ ਸ਼ਰੀਕ ਨ ਕਾਈ, ਤੇਰੀ ਸੱਚ ਖ਼ੁਦਾਈ ।

ਜੋ ਚਾਹੇਂ ਸੋ ਤੂੰਹੇਂ ਕਰਦਾ, ਤੈਂ ਬਿਨ ਹੋਰ ਨ ਕਾਈ ।

......................................................

ਕਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਬੰਦੀ ਦੀਆਂ ਅਰਜ਼ਾਂ, ਫ਼ਜ਼ਲ ਤੇਰੇ ਨੇ ਭਾਰੇ ।

ਤੈਂ ਥੀਂ ਦੂਰ ਰਹੀ ਮੈਂ ਉਮਰਾਂ, ਅੱਜ ਢੁੱਕੀ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਅਰਜ਼ ਕਬੂਲ ਪਈ ਦਰਗਾਹੇ, ਵਰ੍ਹੀਆਂ ਰਹਮਤ ਬਾਰਾਂ ।

ਛੋੜ ਸਨਮ ਦਰ ਵੱਡੇ ਡਿਗੀਓਂ, ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਮਿਲਣ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਜਾਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਮੁੜ ਸੈਰੋਂ ਆਇਆ, ਉੱਠ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਰੋਈ ।

ਅੱਗੇ ਵਾਂਗੂੰ ਨਿਕਲ ਝੁੱਗੀ ਥੀਂ, ਰਸਤਾ ਮੱਲ ਖਲੋਈ ।

ਨਾਅਰਾ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਂ ਉਸ, ਡਿੱਠੀ ਅਜ਼ਮਤ ਸ਼ਾਹੀ ।

ਸੁਬ੍ਹਾਨ ਅੱਲ੍ਹਾ ਪਾਕ ਖ਼ੁਦਾ ਦੀ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ

ਜਾਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ਾ, ਗੋਸ਼ ਪਇਆ ਇਕ ਵਾਰੀ ।

ਕੇਡਕ ਕਹਾਂ ਤਅੱਸੁਰ ਹੋਇਆ, ਗੁਜ਼ਰੀ ਹਾਲਤ ਭਾਰੀ ।

ਹਾਜ਼ਿਰ ਕਰੋ ਪੁਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਆਣ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਨੇੜੇ ਢੁੱਕੀ, ਕਰ ਕਰ ਸੋਜ਼ ਸਵਾਯਾ ।

....................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਜਾਤਾ ਇਹ ਨਤਾਣੀ, ਹਾਜਤਮੰਦ ਬੇਚਾਰੀ ।

ਟੁਰ ਚਲਿਆ ਕਹ ਖ਼ਾਦਿਮ ਤਾਈਂ, ਇਸ ਦੀ ਕਰਿਓ ਕਾਰੀ ।

ਜਬਰਾਈਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਹੁਕਮੋਂ, ਅਸਮਾਨਾਂ ਥੀਂ ਆਇਆ ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ, ਆਣ ਸਲਾਮ ਸੁਣਾਇਆ ।

ਹੋ ਜਾ ਖੜਾ ਨ ਜਾਈਂ ਯੂਸੁਫ਼, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਫ਼ਰਿਆਦੀ ਦਾ ਆਪਣੀ ਕੰਨੀਂ, ਸੁਣ ਲੈ ਦੁੱਖ ਜੋ ਪਾਇਆ ।

.......................................................

ਨੈਣਾਂ ਵਾਲਿਆ ਦੁੱਖੀਂ ਪਾਲਿਆ, ਮੇਰਿਆ ਬੇਪਰਵਾਹਾ ।

ਅੱਖੀਂ ਖੋਹਲ ਨਜ਼ਰ ਕਰ ਮੈਂ ਵਲ, ਦੇਸ਼ ਮਿਸਰ ਦਿਆ ਸ਼ਾਹਾ ।

.......................................................

ਮੈਂ ਦਰਦੀਂ ਰੋ ਉਮਰ ਗਵਾਈ, ਅਜੇ ਪਛਾਣ ਨ ਆਈ ।

ਕੌਣ ਹੋਵਾਂ ਮੈਂ ਕੌਣ ਸਦਾਵਾਂ, ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਕਾਈ ।

ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਖ਼ੁਦ ਥੀਂ ਅੱਜ ਪਰਾਈ ।

ਕੀ ਆਖਾਂ ਮੈਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ, ਆਈ ਤੇ ਕੁਰਲਾਈ ।

....................................................

ਸੁਫ਼ਨੇ ਦੇ ਉਹ ਕੌਲ ਤੁਸਾਡੇ, ਪਾਰ ਨਿਭਾਵਣ ਵਾਲੀ ।

ਛੋੜ ਵਤਨ ਵਿਚ ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਂਘਾਂ, ਮਿਸਰੇ ਆਵਣ ਵਾਲੀ ।

ਬਾਜ਼ਾਰੋਂ ਤੈਂ ਵਿਕਦੇ ਤਾਈਂ, ਮੁੱਲ ਲਿਆਵਣ ਵਾਲੀ ।

ਕਰ ਨਾਜ਼ੀਂ ਪਰਵਰਦਾ ਤੈਨੂੰ, ਅਰਜ਼ ਸੁਣਾਵਣ ਵਾਲੀ ।

.........................................................

ਕਮਰੋਂ ਖੋਹਲ ਸਿਤਮਗਰ ਤੇਗ਼ਾ, ਦੇਹ ਯੂਸੁਫ਼ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ।

ਸੀਨਾ ਚੀਰ ਕੱਢਾਂ ਮੈਂ ਬਾਹਿਰ, ਧਰਾਂ ਅਗਾੜੀ ਤੇਰੇ ।

ਦੇਖ ਪਛਾਣ ਲਵੇਂ ਤੂੰ ਸ਼ਾਇਦ, ਦਿਲ ਦਰਦਾਂ ਵਿਚ ਜਲਿਆ ।

ਦਰਦੀਂ ਜਲਿਆ ਦੁੱਖੀਂ ਪਲਿਆ, ਤੇਲ ਫ਼ਿਰਾਕੀਂ ਤਲਿਆ ।

.........................................................

ਸੁਣ ਯੂਸੁਫ਼ ਭਰ ਅੱੱਖੀਂ ਰੋਇਆ, ਇਹ ਉਹ ਮਗ਼ਰਬਜ਼ਾਦੀ ।

ਜੈਂ ਜੇਹਾ ਵਿਚ ਮਿਸਰ ਨ ਕੋਈ, ਅੰਦਰ ਕਦਰ ਆਬਾਦੀ ।

ਇਹ ਉਹ ਬੀਵੀ ਮਿਸਰੇ ਸੰਦੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਆਲੀ ਸ਼ਾਨਾਂ ।

ਸੁਲਤਾਨਾਂ ਪੁਰ ਹੁਕਮ ਚਲਾਂਦੀ, ਜੰਮੀ ਘਰ ਸੁਲਤਾਨਾਂ ।

ਸਵਾਲ ਜਵਾਬ ਯੂਸੁਫ਼-ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ

ਯੂਸੁਫ਼ ਰੋਵੇ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰੀ, ਵੇਖ ਗ਼ਮਾਂ ਦਾ ਹਾਲਾ ।

ਰਹਮ ਪਇਆ ਦਿਲ ਰੋ ਰੋ ਪੁੱਛੇ, ਹਾਲਾ ਦਰਦਾਂ ਵਾਲਾ ।

ਅੱਜ ਕਿਆ ਈ ਹਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ, ਜ਼ਾਹਿਰ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਇਆ ।

.......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿੱਧਰ ਗਈ ਜਵਾਨੀ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਥੀਂ, ਕਰ ਛੱਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਹੁਸਨ ਕਿੱਥੇ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਹਿਜਰ ਰੁੜ੍ਹਾਇਆ, ਹੱਥ ਨ ਪਹੁਤਾ ਮੇਰਾ ।

.........................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿਥੇ ਤੇਰੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਗੁੰਮ ਗਈਆਂ ਉਹ, ਤੇਰਿਆਂ ਵਿਚ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰੁਖ਼ ਨੂਰੀ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸਬਰ ਸਬੂਰੀ, ਜਾਲ ਗਈ ਵਿੱਚ ਦੂਰੀ ।

.....................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਅਕਲ ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਨੇ, ਕੋਟ ਗ਼ਜ਼ਬ ਵਿਚ ਘੇਰੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿਉਂ ਹਿਲਦਾ ਸਿਰ ਤੇਰਾ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜੁੰਬਿਸ਼ ਦੇਂਦਾ, ਤੇਰਾ ਇਸ਼ਕ ਲੁਟੇਰਾ ।

......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿੱਥੇ ਮਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਨਾਮ ਤੇਰਾ ਲੈ, ਖਾਧੇ ਲੁੱਟ ਜ਼ਮਾਨੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਰੰਗ-ਮਹਲ ਕਿਥਾਈਂ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਕਦਮ ਨ ਪਾਇਓਂ, ਉਜੜ ਗਏ ਤਦਾਹੀਂ ।

......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿੱਥੇ ਮਹਲ ਮੁਨਾਰੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਡਿਗਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਖਾ ਖਾ ਦਰਦ ਹੁਲਾਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਹੁਜਰੇ ਕਿੱਥ ਨਿਆਰੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ, ਭਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਥੀਂ ਸਾਰੇ ।

..................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿੱਥੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸੱਈਆਂ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜਾਂ ਗ਼ਮ ਲੁੱਟੀ, ਛੋੜ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਗਈਆਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਦਾਈ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਰਦ ਤੇਰੇ ਥੀਂ, ਕਰਦੀ ਫਿਰੇ ਦੁਹਾਈ ।

......................................................

ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਦੱਸ ਤਕੀਆ ਤੇਰਾ, ਕੀ ਕੁਝ ਹੈ ਹਰ ਵੇਲੇ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ੁਰਕਤ ਤੇਰੀ, ਆਹ ਗ਼ਮਾਂ ਦੇ ਸੇਲੇ ।

ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਦੱਸ ਕਿਸਮਤ ਤੈਨੂੰ, ਕੀ ਤੁਆਮ ਖਿਲਾਵੇ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਅੱਗ ਬਿਰਹੋਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਜ਼ਾ ਨ ਆਵੇ ।

..........................................................

ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਦੱਸ ਅੱਜ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਰੇਂ ਨਦਾਈਂ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਦਰਬਾਰ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਸੋਜ਼ ਦੁਆਈਂ ।

ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਦੱਸ ਅੱਜ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿਸ ਥੀਂ ਹੈ ਦਿਲ ਖੱਟਾ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਬੁਤ ਬੇਵਸ ਕੋਲੋਂ, ਜੋ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਵੱਟਾ ।

.........................................................

ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਦੱਸ ਅੱਜ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਨਾਲ ਕਿਦ੍ਹੇ ਪੈਵੰਦੀ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਦੁਖ ਲੱਗੇ ਮੈਨੂੰ, ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬੰਦੀ ।

ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਦੱਸ ਅੱਜ ਦੁਖ ਤੇਰੇ, ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਿਆਈ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਉਹ ਮਾਲਮ ਤੈਨੂੰ, ਮੈਂ ਥੀਂ ਪੁੱਛ ਨ ਕਾਈ ।

..........................................................

ਮੈਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਉਹ ਮੁਲਕਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਗ਼ਰਬ ਦੀ ਸ਼ਾਹਜ਼ਾਦੀ ।

ਦੇਖ ਅੱਖੀਂ ਅੱਜ ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਨੇ, ਕੇਡ ਘੱਤੀ ਬਰਬਾਦੀ ।

ਸੁਣ ਯੂਸੁਫ਼ ਭਰ ਹੰਝੂ ਅੱਖੀਂ, ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਫ਼ਰਮਾਵੇ ।

ਮੰਗ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜੋ ਹੰਝੂ ਹਾਜਤ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਰਮ ਕਮਾਵੇ ।

.....................................................

ਜੇ ਤੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਬੂਲੇਂ ਨਾਹੀਂ, ਕਰਾਂ ਨ ਅਰਜ਼ ਜ਼ਰੂਰੀ ।

ਦੂਰ ਹੋਈ ਮੈਂ ਵਿਚ ਮਹਜੂਰੀ, ਮੁੜ ਮਰਸਾਂ ਵਿਚ ਦੂਰੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਰੋ ਰੋ, ਛੋੜ ਅੰਦੇਸੇ ਸਾਰੇ ।

ਕਮੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਰਹਮਤ ਨਾਹੀਂ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਉੱਤੇ ਮੁਰਹਮਤ

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਦੋ ਅੱਖੀਂ ਅੱਵਲ, ਮਿਲਣ ਮੈਨੂੰ ਮੈਂ ਦੇਖਾਂ ।

ਮੰਗ ਖ਼ੁਦਾ ਥੀਂ ਲੈ ਦੇ ਯੂਸੁਫ਼, ਜੇ ਮੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੇਖਾਂ ।

ਸੁਣ ਯੂਸੁਫ਼ ਦਰਬਾਰ ਇਲਾਹੀ, ਅਜ਼ਜ਼ੋਂ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ।

ਯਾ ਰੱਬ ਬਖਸ਼ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤਾਈਂ, ਫੇਰ ਅੱਖੀਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ।

ਅਰਜ਼ ਪਈ ਮਕਬੂਲ ਜਨਾਬੇ, ਅੱਖੀਂ ਉਘੜ ਆਈਆਂ ।

ਖੁੱਲ੍ਹ ਪਇਆ ਸੁ ਨੂਰ ਹਿਜਾਬੋਂ, ਚਮਕ ਪਈਆਂ ਰੁਸ਼ਨਾਈਆਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ਅੱਖੀਂ ਡਿਠੋਸੁ, ਜਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਬੀਨਾਈ ।

ਰੁਖ਼ ਪੁਰ ਨੂਰ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ।

ਪਾਈ ਹੋਸ਼ ਉੱਠੀ ਫਿਰ ਕਹੰਦਾ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ।

ਹੋਰ ਮੁਰਾਦ ਕਿਆਈ ਦਿਲ ਦੀ, ਆਖ ਸੁਣਾਵੀਂ ਸਾਰੀ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਉਹ ਜੋਸ਼ ਜਵਾਨੀ, ਬਖ਼ਸ਼ ਜਮਾਲ ਖ਼ੁਦਾਇਆ ।

ਕਹ ਹੁਣ ਉਹੋ ਹੁਸਨ ਜਵਾਨੀ, ਬਖ਼ਸ਼ ਜਮਾਲ ਖ਼ੁਦਾਇਆ ।

ਇਹ ਭੀ ਯੂਸੁਫ਼ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਪਈ ਕਬੂਲ ਸ਼ਤਾਬੀ ।

ਵੇਖਦਿਆਂ ਕੱਦ ਸਿੱਧਾ ਹੋਇਆ, ਚੜ੍ਹਿਆ ਰੰਗ ਗੁਲਾਬੀ ।

...........................................................

ਤੀਜੀ ਵਾਰੀ ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਅਰਜ਼ ਰਹੀ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ।

ਮੂੰਹ ਲੁਕਾ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਯੂਸੁਫ਼, ਉਹ ਭੀ ਸੁਣ ਲੈ ਸਾਰੀ ।

ਕਰ ਲੈ ਅਕਦ ਨਿਕਾਹ ਅਸਾਂ ਥੀਂ, ਹੁਣ ਨ ਤਾਬ ਜੁਦਾਈ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਚੁਪ ਪੈਗ਼ਾਮ ਉਡੀਕੇ, ਕਹੇ ਜਵਾਬ ਨ ਕਾਈ ।

ਤਦ ਨੂੰ ਜਬਰਾਈਲ ਜਨਾਬੋਂ, ਆਣ ਸਲਾਮ ਸੁਣਾਵੇ ।

ਮੰਨ ਜਿਵੇਂ ਤੈਂ ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਪਾਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਫ਼ਰਮਾਵੇ ।

ਉੱਪਰ ਅਰਸ਼ ਤੇਰਾ ਤੇ ਇਸਦਾ, ਅਕਦ ਕੀਤਾ ਮੈਂ ਯਾਰਾ ।

ਦਰਦੋਂ ਗ਼ਮੋਂ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤਾਈਂ, ਬਖ਼ਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਛੁਟਕਾਰਾ ।

ਰਹੀ ਮੁਰਾਦ ਬੁਤੋਂ ਇਹ ਮੰਗਦੀ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੱਥ ਨ ਆਇਆ ।

ਅੱਜ ਸਵਾਲ ਅਸਾਂ ਥੀਂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਸੋ ਪਾਇਆ ।

............................................................

ਜਾਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਸੂਰਤ ਡਿੱਠੀ, ਜੋਸ਼ ਮੁਹੱਬਤ ਚਾਇਆ ।

ਹੁਕਮੇ ਨਾਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਓਵੇਂ, ਉਸ ਥੀਂ ਅਕਦ ਕਰਾਇਆ ।

...........................................................

ਵਸਲੋਂ ਮਕਸਦ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੇ, ਦਿਲ ਦੀ ਮਰਜ਼ ਗਵਾਈ ।

ਬਾਅਦ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੂਜੀ ਔਰਤ, ਹੋਰ ਨ ਕੀਤੀ ਕਾਈ ।

.......................................................

ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਵਿਚ ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਦੋਹਾਂ ਸ਼ੁਕਰ-ਗੁਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਤੇ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜਾਏ, ਛੀ ਹਮਲਾਂ ਥੀਂ ਯਾਰਾਂ ।

ਇਹ ਯਾਰਾਂ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮਾਨੇ ।

ਵਾਹਵਾ ਇਸ਼ਕਾ ਗਇਓਂ ਨ ਖ਼ਾਲੀ, ਪਹੁਤੋਂ ਅੰਤ ਮਕਾਨੇ ।

ਮਿਲਿਆ ਰੱਬ ਕਫ਼ਾਇਤ ਹੋਈ, ਮਕਸਦ ਦੋਹਾਂ ਜਹਾਨਾਂ ।

ਪਕੜ ਦਿਲਾ ਰਾਹ ਜਾਹ ਨ ਭੁੱਲਾ, ਕਾਈ ਰੋਜ਼ ਜ਼ਮਾਨਾ ।

giaa aziz jahanon jis din, yusuf thin chhadd shahi .

sabh makasud muassar hoe, jiven iradat aahi .

adal inasaf trik tuaami, khalakat di aabadi .

shahar vasae karam kamae, ghar ghar farahat shadi .

.........................................................

kahar zamane shah azize, maragon umar nikhutti .

be sar rahi zulaikha aajiz, darad vichhorre lutti .

.....................................................

sal ge pachavanja umaron, zulafon gee siaahi .

nur akkhin thin kuvvat badanon, hal jamal tabahi .

.....................................................

baitha yusuf takhat jadahin, ih nit khabar puchhave .

kis ne dittha yusuf taeen, mal lave dass jave .

......................................................

masakinan diaan zanan misar thin, ratin dine hazaran .

aa yusuf diaan dassan khabaran, te hoeeaan zaradaran .

jhuthiaan sacchiaan galan karake, lut kharriaa zar lokan .

hatthon khali rahi zulaikha, vicch birahon diaan jhokan .

........................................................

jis but nun ih sajada karadi, hor ibadat sari .

uha ikk rahiaa hatth usade, usadi bahut piaari .

ih bhi vasal saval karan nun, yusuf thin ik vari .

mainun yar milave eho, aas dile vich dhari .

pai sajade vicch har dam butt thin, karadi araz duaaeen .

mel mera mahabub kadaeen, sabar pave main taeen .

......................................................

ghar thin bahir nikal zulaikha, rondi phire nitani .

magare nikal turi utth daee, uh ghamakhavar purani .

........................................................

daee dekh rove dukh usada, usanun khabar n kaee .

daee pur tasir dukkhan thin, ro ro kare duhaee .

zulaikha de dil rorrhe

te uh hal zulaikha vala, hun vicch likhan n aave .

n divani n uh aakil, akalon dur nasave .

jan jahanon khabar n kaee, yusuf dilon n jave .

mainun chhorr giaa kit yusuf, ro ro ke faramave .

.......................................................

narriaan di us kulli baddhi, yusuf de vich rahe .

kade hove je yar asanun, vekhe nal nigahe .

..................................................

ai yusuf tun kit vall jandon, vekh mera dukh jaeen .

main didar tere di khavahan, aa didar karaeen .

aali kadaran valiaa shaha, vekh nitaniaan taeen .

bekadaran diaan halan utte, karin nigah kadaeen .

.......................................................

andar shor aavaz n sunade, langhada lashakar sara .

murr kulli vich dakhil hundi, rondi hal avara .

gham di si-harafi

alafon aj birahon di chamake, be biriaan kar sutti .

te tarrafan se sabit nahin, jim jalan gham lutti .

he haram hoe sukh mainun, khe khavari vicch paee .

dal dukkhan ne torr gavaee, zalon zibha karaee .

re rondi ze zari karadi, sin sukendi tapadi .

shin shikar hoee main teri, sad sabar vicch khapadi .

zadon zarab laggi dil birahon, toe takat thin hari .

zoe zahur ghaman da hoiaa, ainon akal visari .

ghain ghaman ne gharon ujarri, fe furakat ne lutti .

kaf karar giaa ee main thin, kafon karam nikhutti .

lam lutti main mim marorri, nun niaari yara .

vao visari dil thin yusuf, he hari dil sara .

lam lagaeeaan gham diaan teghan, alafon aas tarutti .

ye yara main vicch judaee, hijar jahannam sutti .

even karadi girayazari, birahon lanbu lave .

tape khape kujh pesh n jave, n butt yar milave .

.......................................................

even jari rahi zulaikha, birahon de vicch sozan .

te hun farak n jape usanun, ratan te vicch rozan .

vaddh safed geeaan ho zulafan, shiron te kafuron .

ih puri vicch ishak maratib, shauk nuhalaee nuron .

aapane maabud di be bazaati da ihasas hona

lai butt nun rakkh agge roee, yaron jadon aavaee .

ai maabud chukki mar main hun, kar makasud ravaee .

....................................................

ih zari kar butt de agge, bahir var sidhaee .

tad nun hazarat yusuf vali pas savari aaee .

agge vang zulaikha oven, karadi rahi duhaee .

dhakke kha rahi digg rahe, mili murad n kaee .

.......................................................

murr kulli vall rondi aaee, dil vicch gusa aaiaa .

ai butt zalim tere kolon, main kujh nafa n paiaa .

tun vatta jarrh puttan zalim, bah gharriaa badakaran .

kis paharron chukk liaandon, buttasazan makkaran .

...................................................

patthar berriaan doban vala, tun mere hatth aaion .

main nitani de sir ghaibon, kis aafat cha laion .

.......................................................

yusuf da rabb kudarat vala, sacch yakino paiaa .

jis barade nun takhat bahaiaa, sir te taj rakhaiaa .

yusuf da rabb sabh thin changa, khalak upavan hara .

tun mera rabb sabh thin manda, kanm gavavan hara .

yusuf da rabb dil diaan jane, jan chhupavan hara .

tun mera rabb kujh n janen, mufat satavan hara .

yusuf da rabb hazir nazir, aas puchavan hara .

tun mera rabb chukke bajhon, kite n javan hara .

......................................................

yusuf da rabb toba karadiaan, par langhavan hara .

tun mera rabb puja karadiaan, dozakh pavan hara .

yusuf da rabb rurrhade berre, banne lavan hara .

tun mera rabb taradiaan taeen, gharak karavan hara .

.........................................................

yusuf da rabb rabb asada, usadi khalakat sari .

tun mera rabb haragiz nahin, kasam karan sau vari .

tera nam nahin rabb mulon, ikka rabb ohaee .

yusuf jis di puja karada, usade jed n kaee .

.......................................................

kha gussa kaddh kulli vicchon, bahir sutt vagaiaa .

ja zalim rul pairan hethan, tun kiaa maghaz khapaiaa .

te ik patthar ose jitana, sir usade vich laiaa .

torr gavaiaa khak rulaiaa, sabar dile nun aaiaa .

............................................................

varr kulli vich allha agge, ro ro sis navaiaa .

ai allha tun vahid khalik, tunhen jagat upaiaa .

tera hor sharik n kaee, teri sacch khudaee .

jo chahen so tunhen karada, tain bin hor n kaee .

......................................................

kar manazur bandi diaan arazan, fazal tere ne bhare .

tain thin dur rahi main umaran, ajj dhukki darabare .

araz kabul pee daragahe, varhiaan rahamat baran .

chhorr sanam dar vadde digion, khushiaan milan hazaran .

jan yusuf murr sairon aaiaa, utth zulaikha roee .

agge vangun nikal jhuggi thin, rasata mall khaloee .

naara mar pukariaa jan us, ditthi azamat shahi .

subhan allha pak khuda di, vah vah beparavahi .

zulaikha yusuf di hazuri vich

jan yusuf de ih aavaza, gosh piaa ik vari .

kedak kahan tassur hoiaa, guzari halat bhari .

hazir karo pukaran vali, yusuf ne faramaiaa .

aan zulaikha nerre dhukki, kar kar soz savaya .

....................................................

yusuf jata ih natani, hajatamand bechari .

tur chaliaa kah khadim taeen, is di kario kari .

jabaraeel khuda de hukamon, asamanan thin aaiaa .

allha vallon yusuf taeen, aan salam sunaiaa .

ho ja kharra n jaeen yusuf, allha ne faramaiaa .

fariaadi da aapani kannin, sun lai dukkh jo paiaa .

.......................................................

nainan valiaa dukkhin paliaa, meriaa beparavaha .

akkhin khohal nazar kar main val, desh misar diaa shaha .

.......................................................

main daradin ro umar gavaee, aje pachhan n aaee .

kaun hovan main kaun sadavan, kaun nahin main kaee .

main khud kaun nahin ki dassan, khud thin ajj paraee .

ki aakhan main kitthon aaee, aaee te kuralaee .

....................................................

sufane de uh kaul tusade, par nibhavan vali .

chhorr vatan vich teriaan tanghan, misare aavan vali .

bazaron tain vikade taeen, mull liaavan vali .

kar nazin paravarada tainun, araz sunavan vali .

.........................................................

kamaron khohal sitamagar tegha, deh yusuf hatth mere .

sina chir kaddhan main bahir, dharan agarri tere .

dekh pachhan laven tun shaid, dil daradan vich jaliaa .

daradin jaliaa dukkhin paliaa, tel firakin taliaa .

.........................................................

sun yusuf bhar akkhin roiaa, ih uh magharabazadi .

jain jeha vich misar n koee, andar kadar aabadi .

ih uh bivi misare sandi, jis diaan aali shanan .

sulatanan pur hukam chalandi, janmi ghar sulatanan .

saval javab yusuf-zulaikha

yusuf rove zaro zari, vekh ghaman da hala .

raham piaa dil ro ro pucchhe, hala daradan vala .

ajj kiaa ee hal zulaikha, yusuf ne faramaiaa .

kahe zulaikha jo kujh tainun, zahir nazarin aaiaa .

.......................................................

yusuf pucchhe dass zulaikha, kiddhar gee javani .

kahe zulaikha ishak tere thin, kar chhaddi kurabani .

yusuf pucchhe dass zulaikha, husan kitthe ajj tera .

kahe zulaikha hijar rurrhaiaa, hatth n pahuta mera .

.........................................................

yusuf pucchhe dass zulaikha, kithe teriaan chalan .

kahe zulaikha gunm geeaan uh, teriaan vich khiaalan .

yusuf pucchhe dass zulaikha, uh kitthe rukh nuri .

kahe zulaikha sabar saburi, jal gee vicch duri .

.....................................................

yusuf pucchhe dass zulaikha, akal kitthe uh teri .

kahe zulaikha ishak tere ne, kot ghazab vich gheri .

yusuf pucchhe dass zulaikha, kiun hilada sir tera .

kahe zulaikha junbish denda, tera ishak lutera .

......................................................

yusuf pucchhe dass zulaikha, kitthe mal khazane .

kahe zulaikha nam tera lai, khadhe lutt zamane .

yusuf pucchhe dass zulaikha, rang-mahal kithaeen .

kahe zulaikha kadam n paion, ujarr ge tadahin .

......................................................

yusuf pucchhe dass zulaikha, kitthe mahal munare .

kahe zulaikha digade jande, kha kha darad hulare .

yusuf pucchhe dass zulaikha, hujare kitth niaare .

kahe zulaikha tere bajhon, bhare dukkhan thin sare .

..................................................

yusuf pucchhe dass zulaikha, kitthe teriaan saeeeaan .

kahe zulaikha jan gham lutti, chhorr gharan nun geeaan .

yusuf pucchhe dass zulaikha, ajj kitthe uh daee .

kahe zulaikha darad tere thin, karadi phire duhaee .

......................................................

faramaiaa dass takiaa tera, ki kujh hai har vele .

araz kare vicch furakat teri, aah ghaman de sele .

faramaiaa dass kisamat tainun, ki tuaam khilave .

araz kare agg birahon vali, jisada maza n aave .

..........................................................

faramaiaa dass ajj zulaikha, kis nun karen nadaeen .

araz kare darabar khuda de, meriaan soz duaaeen .

faramaiaa dass ajj zulaikha, kis thin hai dil khatta .

araz kare but bevas kolon, jo amalan da vatta .

.........................................................

faramaiaa dass ajj zulaikha, nal kidhe paivandi .

araz kare dukh lagge mainun, main dukkhan di bandi .

faramaiaa dass ajj dukh tere, da ilaj kiaaee .

araz kare uh malam tainun, main thin pucchh n kaee .

..........................................................

main yusuf uh mulakan vali, magharab di shahazadi .

dekh akkhin ajj ishak tere ne, ked ghatti barabadi .

sun yusuf bhar hanjhu akkhin, ro ro ke faramave .

mang zulaikha jo hanjhu hajat, allha karam kamave .

.....................................................

je tun araz kabulen nahin, karan n araz zaruri .

dur hoee main vich mahajuri, murr marasan vich duri .

yusuf ne faramaiaa ro ro, chhorr andese sare .

kami khazaniaan rahamat nahin, allha de darabare .

zulaikha utte murahamat

araz kare do akkhin avval, milan mainun main dekhan .

mang khuda thin lai de yusuf, je meriaan vicch lekhan .

sun yusuf darabar ilahi, azazon araz guzari .

ya rabb bakhash zulaikha taeen, pher akkhin ik vari .

araz pee makabul janabe, akkhin ugharr aaeeaan .

khullh piaa su nur hijabon, chamak peeaan rushanaeeaan .

yusuf taeen akkhin dithosu, jan khullhi binaee .

rukh pur nur nazar vicch aaiaa, behoshi vicch aaee .

paee hosh utthi phir kahanda, yusuf duji vari .

hor murad kiaaee dil di, aakh sunavin sari .

araz kare uh josh javani, bakhash jamal khudaiaa .

kah hun uho husan javani, bakhash jamal khudaiaa .

ih bhi yusuf araz guzari, pee kabul shatabi .

vekhadiaan kadd siddha hoiaa, charrhiaa rang gulabi .

...........................................................

tiji vari kahe zulaikha, araz rahi ikk bhari .

munh luka nahin hun yusuf, uh bhi sun lai sari .

kar lai akad nikah asan thin, hun n tab judaee .

yusuf chup paigham udike, kahe javab n kaee .

tad nun jabaraeel janabon, aan salam sunave .

mann jiven tain kahe zulaikha, pak allha faramave .

uppar arash tera te isada, akad kita main yara .

daradon ghamon zulaikha taeen, bakhash ditta chhutakara .

rahi murad buton ih mangadi, te kujh hatth n aaiaa .

ajj saval asan thin kita, jo mangiaa so paiaa .

............................................................

jan yusuf ne surat ditthi, josh muhabbat chaiaa .

hukame nal khuda de oven, us thin akad karaiaa .

...........................................................

vasalon makasad hasil kite, dil di maraz gavaee .

baad zulaikha duji aurat, hor n kiti kaee .

.......................................................

shukarane vich umar guzari, dohan shukar-guzaran .

te farazand zulaikha jae, chhi hamalan thin yaran .

ih yaran paighanbar hoe, aapane vicch zamane .

vahava ishaka gion n khali, pahuton ant makane .

miliaa rabb kafait hoee, makasad dohan jahanan .

pakarr dila rah jah n bhulla, kaee roz zamana .