ਬੇ-ਬੰਨ੍ਹ ਚਲਾਇਆ ਤਰਫ ਜ਼ਮੀਂ ਦੇ

بے-بنّھ چلایا طرف زمیں دے،

عرشوں فرش ٹکایا ہو ۔

گھر تھیں ملیا دیش نکالا،

لکھیا جھولی پایا ہو ۔

رہ نی دنیاں ن کر جھیڑا،

ساڈا دل گھبرایا ہو ۔

اسیں پردیسی وطن دراڈا باہو،

دم-دم الم سوایا ہو ۔

ਬੇ-ਬੰਨ੍ਹ ਚਲਾਇਆ ਤਰਫ ਜ਼ਮੀਂ ਦੇ,

ਅਰਸ਼ੋਂ ਫ਼ਰਸ਼ ਟਿਕਾਇਆ ਹੂ ।

ਘਰ ਥੀਂ ਮਿਲਿਆ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ,

ਲਿਖਿਆ ਝੋਲੀ ਪਾਇਆ ਹੂ ।

ਰਹੁ ਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨ ਕਰ ਝੇੜਾ,

ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਘਬਰਾਇਆ ਹੂ ।

ਅਸੀਂ ਪਰਦੇਸੀ ਵਤਨ ਦੁਰਾਡਾ ਬਾਹੂ,

ਦਮ-ਦਮ ਅਲਮ ਸਵਾਇਆ ਹੂ ।

be-bannh chalaiaa taraph zamin de,

arashon farash tikaiaa hu .

ghar thin miliaa desh nikala,

likhiaa jholi paiaa hu .

rahu ni duniaan n kar jherra,

sada dil ghabaraiaa hu .

asin paradesi vatan durada bahu,

dam-dam alam savaiaa hu .