من اٹکیا بے-پرواہ نال
ਮਨ ਅਟਕਿਆ ਬੇ-ਪਰਵਾਹਿ ਨਾਲਿ
من اٹکیا بے-پرواہ نال۔
اوس دین دنی دے شاہ نال۔1۔رہاؤ۔
قاضی ملّاں متّی دیندے،
کھرے سیاݨے راہ دسیندے،
عشق کی لگّے راہ نال۔1۔
ندیوں پار رانجھݨ دا ٹھاݨا،
کیتا کول زروری جاݨا،
منّتاں کراں ملاہ نال۔2۔
کہے حسین فقیر نماݨا،
دنیاں چھوڈ آخر مر جاݨا،
اوڑک کمّ الاہ نال۔3۔
ਮਨ ਅਟਕਿਆ ਬੇ-ਪਰਵਾਹਿ ਨਾਲਿ।
ਉਸ ਦੀਨ ਦੁਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਹਿ ਨਾਲਿ।1।ਰਹਾਉ।
ਕਾਜ਼ੀ ਮੁੱਲਾਂ ਮੱਤੀ ਦੇਂਦੇ,
ਖਰੇ ਸਿਆਣੇ ਰਾਹਿ ਦਸੇਂਦੇ,
ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਲੱਗੇ ਰਾਹਿ ਨਾਲ।1।
ਨਦੀਓਂ ਪਾਰ ਰਾਂਝਣ ਦਾ ਠਾਣਾ,
ਕੀਤਾ ਕਉਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਜਾਣਾ,
ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਾਂ ਮਲਾਹਿ ਨਾਲ।2।
ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,
ਦੁਨੀਆਂ ਛੋਡਿ ਆਖ਼ਰ ਮਰ ਜਾਣਾ,
ਓੜਕਿ ਕੰਮ ਅਲਾਹਿ ਨਾਲ।3।
man atakiaa be-paravahi nali.
us din duni de shahi nali.1.rahau.
kazi mullan matti dende,
khare siaane rahi dasende,
ishak ki lagge rahi nal.1.
nadion par ranjhan da thana,
kita kul zaruri jana,
minnatan karan malahi nal.2.
kahai husain fakir nimana,
duniaan chhodi aakhar mar jana,
orraki kanm alahi nal.3.