ਕੋਈ ਦਮ ਜੀਂਵਦਿਆਂ ਰੁਸ਼ਨਾਈ

کوئی دم جینودیاں رشنائی،

مویاں دی خبر ن کائی۔رہاؤ۔

چہوں جݨیاں رل ڈولی چائی،

ساہرڑے پہونچائی۔

سسّ نناݨاں دیندیاں تاہنے،

داج وہوݨی آئی۔

قبر نماݨی وچ وگّݨ کہیاں،

بنّھ چلائیاں ڈاڈھے دیاں وہیاں،

رہیاں ہول ہوائی۔

کہے حسین فقیر رباݨا،

دنیاں چھوڈ زرورت جاݨا،

رب ڈاہڈھے قلم وگائی۔

ਕੋਈ ਦਮ ਜੀਂਵਦਿਆਂ ਰੁਸ਼ਨਾਈ,

ਮੁਇਆਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨ ਕਾਈ।ਰਹਾਉ।

ਚਹੁੰ ਜਣਿਆਂ ਰਲਿ ਡੋਲੀ ਚਾਈ,

ਸਾਹੁਰੜੈ ਪਹੁੰਚਾਈ।

ਸੱਸ ਨਿਨਾਣਾਂ ਦੇਂਦੀਆਂ ਤਾਹਨੇ,

ਦਾਜ ਵਿਹੂਣੀ ਆਈ।

ਕਬਰ ਨਿਮਾਣੀ ਵਿਚ ਵੱਗਣ ਕਹੀਆਂ,

ਬੰਨ੍ਹ ਚਲਾਈਆਂ ਡਾਢੇ ਦੀਆਂ ਵਹੀਆਂ,

ਰਹੀਆਂ ਹੂਲ ਹਵਾਈ।

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਰਬਾਣਾ,

ਦੁਨੀਆਂ ਛੋਡ ਜ਼ਰੂਰਤ ਜਾਣਾ,

ਰੱਬ ਡਾਹਢੇ ਕਲਮ ਵਗਾਈ।

koee dam jinvadiaan rushanaee,

muiaan di khabar n kaee.rahau.

chahun janiaan rali doli chaee,

sahurarrai pahunchaee.

sass ninanan dendiaan tahane,

daj vihuni aaee.

kabar nimani vich vaggan kahiaan,

bannh chalaeeaan dadhe diaan vahiaan,

rahiaan hul havaee.

kahai husain fakir rabana,

duniaan chhod zarurat jana,

rabb dahadhe kalam vagaee.