ਬਾਤ ਬਿਰਹਾ ਦੀ ਏਹੀ ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ

کافی

بات برہا دی ایہی ایہی عجب جیہی ۔

مل معشوقاں مسلہت کیتی، عاشق قتل کرسیوں ۔

قتل کنوں جو پچھے تہں کوں، شہر ڈھنڈھورے ڈیسوں ۔

کنوں ڈھنڈھورے پچھے تہں کوں، لہریں وچ لڑسیوں ۔

لہر کنوں جو باہر آیا، رمز اہیں دی زیہی ایہی عجب جیہی ۔

لہر کنوں پچھے تہں کوں، آتش وچ سٹیسوں ۔

آتش وچ جو سٹ تہیں کوں، پھوک اڑاہ مچسیوں ۔

پھوک اڑاہ مچا تہیں دی وائیں خاک اڈیسوں ۔

خاک عاشق دی اکھییاں دے وچ، سرما جوڑ کے پسیوں ۔

عاشق سو جو سرما تھیوے، گالھ انّھی دی کیہی، ایہی عجب جیہی ۔

سنیاں صبح دے ویلے، عاشق پکڑ کے تییار کریسوں ۔

شباشب تہیں دے پچھوں، فوجاں ہسن چڑھسیوں ۔

وچ لتاں دے عاشق شودا، قابو قید کریسوں ۔

اوّل ہشیاں ڈیکر پچھے، اے منسوبا چلیسوں ۔

نال تہیں دے جیہی وݨی، آپے کرسوں ایہی، ایہی عجب جیہی ۔

چلو وے سنیاں عاشق کیتے، سرہا میٹ ملیسوں ۔

وچ دریا لوہو دے تہیں کوں، دھپاں نال دھوسیوں ۔

دھوپیں نال دھوا تہیں کوں، غوتے خوب ڈویسوں ۔

غوتے کنوں جو پچھے تہں کوں، ڈیکر لت بڑیسوں ۔

بڈن کنوں جو باہر آیا، گالھ کریجے کیہی، ایہی عجب جیہی ۔

رنگا رنگ نکاشی والا، مہلا ایک بنیسوں ۔

ہڈے گڈے تہں عاشق دے، وت تھنبھے کام کریسوں ۔

چار ای باجو کرکے ڈاکے، پوڑی جوڑ جڑیسوں ۔

سر عاشق دا تہں دے اتوں، دکے درس دھریسوں ۔

خون دی کیمت اساں تھیوسے، قتل تھییا پرڈیہی، ایہی عجب جیہی ۔

عاشق آہو معشوق شکاری، ایہو شکار کریسوں ۔

رمزاں غمزاں مزغاں والے، تنّھی کوں تیر مریسوں ۔

نام الّہ دے نال عاشق کوں، چا تکبیر گھتیسوں ۔

ہتّھیں اپنے گھن عاشق دے، چا وت کھل کھلیسوں ۔

بوٹییاں کرکے آتش دے وچ، سیکھیں سر چڑھیسوں ۔

سیکھیں اتوں لاہ کراہن، تل پھل کر ونڈیسوں ۔

تل پھل دا گیا ذرا پرزا، جان جگر وچ پیہی، ایہی عجب جیہی ۔

اصل کنوں جو ساڈا آہا، سچل یار پچھیسوں ۔

وچ درازیں جائے تہیں دے، سارا ورہ ونڈیسوں ۔

اوہو اسانڈا اساں اہیں دے، عشق کیتوسے نیہی، ایہی عجب جیہی ۔

ਕਾਫ਼ੀ

ਬਾਤ ਬਿਰਹਾ ਦੀ ਏਹੀ ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

ਮਿਲ ਮਾਸ਼ੂਕਾਂ ਮਸਲਹਤ ਕੀਤੀ, ਆਸ਼ਿਕ ਕਤਲ ਕਰਸਿਯੂੰ ।

ਕਤਲ ਕਨੂੰ ਜੋ ਪਿਛੇ ਤਹੰ ਕੂੰ, ਸ਼ਹਰ ਢਿੰਢੋਰੇ ਡੇਸੂੰ ।

ਕਨੂੰ ਢਿੰਢੋਰੇ ਪਿਛੇ ਤਹੰ ਕੂੰ, ਲਹਰੇਂ ਵਿਚ ਲੁੜਸਿਯੂੰ ।

ਲਹਰ ਕਨੂੰ ਜੋ ਬਾਹਰ ਆਯਾ, ਰਮਜ਼ ਇਹੇਂ ਦੀ ਜ਼ੇਹੀ ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

ਲਹਰ ਕਨੂੰ ਪਿਛੇ ਤਹੰ ਕੂੰ, ਆਤਿਸ਼ ਵਿਚ ਸਟੇਸੂੰ ।

ਆਤਿਸ਼ ਵਿਚ ਜੋ ਸਟ ਤਹੇਂ ਕੂੰ, ਫੂਕ ਅੜਾਹ ਮਚਸਿਯੂੰ ।

ਫੂਕ ਅੜਾਹ ਮਚਾ ਤਹੇਂ ਦੀ ਵਾਈਂ ਖ਼ਾਕ ਉਡੇਸੂੰ ।

ਖ਼ਾਕ ਆਸ਼ਿਕ ਦੀ ਅਖੀਯਾਂ ਦੇ ਵਿਚ, ਸੁਰਮਾ ਜੋੜ ਕੇ ਪਸਿਯੂੰ ।

ਆਸ਼ਿਕ ਸੋ ਜੋ ਸੁਰਮਾ ਥੀਵੇ, ਗਾਲ੍ਹਿ ਉਂਨ੍ਹੀ ਦੀ ਕੇਹੀ, ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

ਸੁਨਿਯਾਂ ਸੁਬਹ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਆਸ਼ਿਕ ਪਕੜ ਕੇ ਤੈਯਾਰ ਕਰੇਸੂੰ ।

ਸ਼ਬਾਸ਼ਬ ਤਹੀਂ ਦੇ ਪਿਛੂੰ, ਫ਼ੌਜਾਂ ਹਸਨ ਚੜ੍ਹਸਿਯੂੰ ।

ਵਿਚ ਲਤਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਿਕ ਸ਼ੋਦਾ, ਕਾਬੂ ਕੈਦ ਕਰੇਸੂੰ ।

ਅੱਵਲ ਹੁਸ਼ਿਯਾਂ ਡੇਕਰ ਪਿਛੇ, ਐ ਮਨਸੂਬਾ ਚਲੇਸੂੰ ।

ਨਾਲ ਤਹੀਂ ਦੇ ਜੇਹੀ ਵਣੀ, ਆਪੇ ਕਰਸੂੰ ਏਹੀ, ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

ਚਲੋ ਵੇ ਸੁਨਿਯਾਂ ਆਸ਼ਿਕ ਕੀਤੇ, ਸੁਰਹਾ ਮੇਟ ਮਲੇਸੂੰ ।

ਵਿਚ ਦਰਿਯਾ ਲੋਹੂ ਦੇ ਤਹੇਂ ਕੂੰ, ਧੁਪਾਂ ਨਾਲ ਧੋਸਿਯੂੰ ।

ਧੋਪੇਂ ਨਾਲ ਧੁਵਾ ਤਹੀਂ ਕੂੰ, ਗ਼ੋਤੇ ਖ਼ੂਬ ਡਿਵੇਸੂੰ ।

ਗ਼ੋਤੇ ਕਨੂੰ ਜੋ ਪੁਛੇ ਤਹੰ ਕੂੰ, ਡੇਕਰ ਲਤ ਬੁੜੇਸੂੰ ।

ਬੁਡਨ ਕਨੂੰ ਜੋ ਬਾਹਰ ਆਯਾ, ਗਾਲ੍ਹਿ ਕਰੀਜੇ ਕੇਹੀ, ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

ਰੰਗਾ ਰੰਗ ਨਕਾਸ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਲਾ ਏਕ ਬਨੇਸੂੰ ।

ਹਡੇ ਗਡੇ ਤਹਿੰ ਆਸ਼ਿਕ ਦੇ, ਵਤ ਥੰਭੇ ਕਾਮ ਕਰੇਸੂੰ ।

ਚਾਰ ਈ ਬਾਜੂ ਕਰਕੇ ਡਾਕੇ, ਪੂੜੀ ਜੋੜ ਜੁੜੇਸੂੰ ।

ਸਿਰ ਆਸ਼ਿਕ ਦਾ ਤਹਿੰ ਦੇ ਉਤੂੰ, ਦਿਕੇ ਦਰਸ ਧਰੇਸੂੰ ।

ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਅਸਾਂ ਥਿਯੋਸੇ, ਕਤਲ ਥੀਯਾ ਪਰਡੇਹੀ, ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

ਆਸ਼ਿਕ ਆਹੋ ਮਾਸ਼ੂਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਇਹੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰੇਸੂੰ ।

ਰਮਜ਼ਾਂ ਗ਼ਮਜ਼ਾਂ ਮਜ਼ਗ਼ਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ੍ਹੀ ਕੂੰ ਤੀਰ ਮਰੇਸੂੰ ।

ਨਾਮ ਅੱਲਹ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸ਼ਿਕ ਕੂੰ, ਚਾ ਤਕਬੀਰ ਘਤੇਸੂੰ ।

ਹੱਥੇਂ ਅਪਨੇ ਘਨ ਆਸ਼ਿਕ ਦੇ, ਚਾ ਵਤ ਖਲ ਖਲੇਸੂੰ ।

ਬੋਟੀਯਾਂ ਕਰਕੇ ਆਤਿਸ਼ ਦੇ ਵਿਚ, ਸੀਖੇਂ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹੇਸੂੰ ।

ਸੀਖੇਂ ਉਤੂੰ ਲਾਹ ਕਰਾਹਨ, ਤਲ ਫਲ ਕਰ ਵੰਡੇਸੂੰ ।

ਤਲ ਫਲ ਦਾ ਗਯਾ ਜ਼ਰਾ ਪੁਰਜ਼ਾ, ਜਾਨ ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਪੇਹੀ, ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

ਅਸਲ ਕਨੂੰ ਜੋ ਸਾਡਾ ਆਹਾ, ਸੱਚਲ ਯਾਰ ਪੁਛੇਸੂੰ ।

ਵਿਚ ਦਰਾਜ਼ੇਂ ਜਾਇ ਤਹੀਂ ਦੇ, ਸਾਰਾ ਵਿਰਹ ਵੰਡੇਸੂੰ ।

ਉਹੋ ਅਸਾਂਡਾ ਅਸਾਂ ਉਹੇਂ ਦੇ, ਇਸ਼ਕ ਕੀਤੋਸੇ ਨੇਹੀ, ਏਹੀ ਅਜਬ ਜੇਹੀ ।

kafi

bat biraha di ehi ehi ajab jehi .

mil mashukan masalahat kiti, aashik katal karasiyun .

katal kanun jo pichhe tahan kun, shahar dhindhore desun .

kanun dhindhore pichhe tahan kun, laharen vich lurrasiyun .

lahar kanun jo bahar aaya, ramaz ihen di zehi ehi ajab jehi .

lahar kanun pichhe tahan kun, aatish vich satesun .

aatish vich jo sat tahen kun, phuk arrah machasiyun .

phuk arrah macha tahen di vaeen khak udesun .

khak aashik di akhiyan de vich, surama jorr ke pasiyun .

aashik so jo surama thive, galhi unnhi di kehi, ehi ajab jehi .

suniyan subah de vele, aashik pakarr ke taiyar karesun .

shabashab tahin de pichhun, faujan hasan charrhasiyun .

vich latan de aashik shoda, kabu kaid karesun .

avval hushiyan dekar pichhe, ai manasuba chalesun .

nal tahin de jehi vani, aape karasun ehi, ehi ajab jehi .

chalo ve suniyan aashik kite, suraha met malesun .

vich dariya lohu de tahen kun, dhupan nal dhosiyun .

dhopen nal dhuva tahin kun, ghote khub divesun .

ghote kanun jo puchhe tahan kun, dekar lat burresun .

budan kanun jo bahar aaya, galhi karije kehi, ehi ajab jehi .

ranga rang nakashi vala, mahala ek banesun .

hade gade tahin aashik de, vat thanbhe kam karesun .

char ee baju karake dake, purri jorr jurresun .

sir aashik da tahin de utun, dike daras dharesun .

khun di kimat asan thiyose, katal thiya paradehi, ehi ajab jehi .

aashik aaho mashuk shikari, iho shikar karesun .

ramazan ghamazan mazaghan vale, tinnhi kun tir maresun .

nam allah de nal aashik kun, cha takabir ghatesun .

hatthen apane ghan aashik de, cha vat khal khalesun .

botiyan karake aatish de vich, sikhen sir charrhesun .

sikhen utun lah karahan, tal phal kar vandesun .

tal phal da gaya zara puraza, jan jigar vich pehi, ehi ajab jehi .

asal kanun jo sada aaha, sacchal yar puchhesun .

vich darazen jai tahin de, sara virah vandesun .

uho asanda asan uhen de, ishak kitose nehi, ehi ajab jehi .