ਆ ਮਾਹੀ ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ ਦਿਖਾ

آ ماہی سانوں درس دکھا،

وے صدقہ مجّھیاں دا۔

سانگ ہزر دی سینا سلدی،

میں روز سنیہے لکّھ لکّھ گھلدی،

آݨ گلے لگ جا۔

توں وسّدا وچ تخت ہزارے،

میں نتّ ڈھونڈاں عالم سارے،

اتنا فرک نا پا۔

فی ان فکم خود فرماوے،

جاں دیکھاں تاں نظر نا آوے،

اتنا نا ترسا۔

جس دن دی میں سرت سنبھالی،

در تیرے پر رہی سوالی،

خیر وصل دا پا۔

جے دیویں توں آݨ دکھالی،

خاک مجھیندی قدماں والی،

سانوں خاک سفا۔

کنت کنّ جن مخفی ہوکے،

مرلی واہی پاس کھڑوکے،

پھر لئی بھرما۔

میراں شاہ نتّ بھیکھ مناواں،

صابر دے در عرض سناواں،

بخشو صبر رزا۔

ਆ ਮਾਹੀ ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ ਦਿਖਾ,

ਵੇ ਸਦਕਾ ਮੱਝੀਆਂ ਦਾ।

ਸਾਂਗ ਹਿਜ਼ਰ ਦੀ ਸੀਨਾ ਸਲਦੀ,

ਮੈਂ ਰੋਜ਼ ਸੁਨੇਹੇ ਲੱਖ ਲੱਖ ਘਲਦੀ,

ਆਣ ਗਲੇ ਲਗ ਜਾ।

ਤੂੰ ਵੱਸਦਾ ਵਿਚ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ,

ਮੈਂ ਨਿੱਤ ਢੂੰਡਾਂ ਆਲਮ ਸਾਰੇ,

ਇਤਨਾ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਪਾ।

ਫ਼ੀ ਉਨ ਫ਼ਕਮ ਖ਼ੁਦ ਫ਼ਰਮਾਵੇ,

ਜਾਂ ਦੇਖਾਂ ਤਾਂ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਵੇ,

ਇਤਨਾ ਨਾ ਤਰਸਾ।

ਜਿਸ ਦਿਨ ਦੀ ਮੈਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਾਲੀ,

ਦਰ ਤੇਰੇ ਪਰ ਰਹੀ ਸਵਾਲੀ,

ਖ਼ੈਰ ਵਸਲ ਦਾ ਪਾ।

ਜੇ ਦੇਵੇਂ ਤੂੰ ਆਣ ਦਿਖਾਲੀ,

ਖ਼ਾਕ ਮਝੇਂਦੀ ਕਦਮਾਂ ਵਾਲੀ,

ਸਾਨੂੰ ਖ਼ਾਕ ਸਫ਼ਾ।

ਕੰਤ ਕਿੰਨ ਜਨ ਮਖ਼ਫ਼ੀ ਹੋਕੇ,

ਮੁਰਲੀ ਵਾਹੀ ਪਾਸ ਖੜੋਕੇ,

ਫਿਰ ਲਈ ਭਰਮਾ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਨਿੱਤ ਭੀਖ ਮਨਾਵਾਂ,

ਸਾਬਰ ਦੇ ਦਰ ਅਰਜ਼ ਸੁਨਾਵਾਂ,

ਬਖ਼ਸ਼ੋ ਸਬਰ ਰਜ਼ਾ।

aa mahi sanun daras dikha,

ve sadaka majjhiaan da.

sang hizar di sina saladi,

main roz sunehe lakkh lakkh ghaladi,

aan gale lag ja.

tun vassada vich takhat hazare,

main nitt dhundan aalam sare,

itana farak na pa.

fi un fakam khud faramave,

jan dekhan tan nazar na aave,

itana na tarasa.

jis din di main surat sanbhali,

dar tere par rahi savali,

khair vasal da pa.

je deven tun aan dikhali,

khak majhendi kadaman vali,

sanun khak safa.

kant kinn jan makhafi hoke,

murali vahi pas kharroke,

phir lee bharama.

miran shah nitt bhikh manavan,

sabar de dar araz sunavan,

bakhasho sabar raza.