ਜਿਨ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਤਾ ਹੈ

جن آپݨا آپ پچھاتا ہے،

سکھ چین سدا بدّھ پاتا ہے۔

چھڈّ کسرت جو کھرسند ہویا،

وچ وہدت جا انند ہویا،

اوہ گر کی نظر پسند ہویا،

اوس دنیاں نال کی ناتا ہے۔

جن ذاتا پرکھ الیکھا ہے،

ان دوجا ہور نا دیکھا ہے،

خود ہر رنگ وچ اوہ بھیکھا ہے،

اوہ آپݨا آپ ہی داتا ہے۔

جن بوجھا ہے کو ہور نہیں،

اتھے میں توں دا کچھ شور نہیں،

سبھ سدھ سادھو کوئی چور نہیں،

اوہ رہندا چپّ چپاتا ہے۔

جس اچّھا جاپ جپایا ہے،

اوہ گر صورت بݨ آیا ہے،

ہر ہر وچ روپ دکھایا ہے،

کچھ لگن چھنّ وچ کھاتا ہے۔

ہݨ میراں شاہ بلہار ہویا،

جاں یار یاراں دا یار ہویا،

دو اکّھیاں دے وچکار ہویا،

اجّ اکو دن اور راتا ہے۔

ਜਿਨ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਤਾ ਹੈ,

ਸੁਖ ਚੈਨ ਸਦਾ ਬੁੱਧ ਪਾਤਾ ਹੈ।

ਛੱਡ ਕਸਰਤ ਜੋ ਖੁਰਸੰਦ ਹੋਇਆ,

ਵਿਚ ਵਹਿਦਤ ਜਾ ਅਨੰਦ ਹੋਇਆ,

ਉਹ ਗੁਰ ਕੀ ਨਜ਼ਰ ਪਸੰਦ ਹੋਇਆ,

ਉਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਨਾਤਾ ਹੈ।

ਜਿਨ ਜਾਤਾ ਪੁਰਖ ਅਲੇਖਾ ਹੈ,

ਉਨ ਦੂਜਾ ਹੋਰ ਨਾ ਦੇਖਾ ਹੇ,

ਖ਼ੁਦ ਹਰ ਰੰਗ ਵਿਚ ਉਹ ਭੀਖਾ ਹੈ,

ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਦਾਤਾ ਹੈ।

ਜਿਨ ਬੂਝਾ ਹੈ ਕੋ ਹੋਰ ਨਹੀਂ,

ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੂੰ ਦਾ ਕੁਛ ਸ਼ੋਰ ਨਹੀਂ,

ਸਭ ਸਿਧ ਸਾਧੂ ਕੋਈ ਚੋਰ ਨਹੀਂ,

ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਚੁੱਪ ਚਪਾਤਾ ਹੈ।

ਜਿਸ ਅੱਛਾ ਜਾਪ ਜਪਾਇਆ ਹੈ,

ਉਹ ਗੁਰ ਸੂਰਤ ਬਣ ਆਇਆ ਹੈ,

ਹਰ ਹਰ ਵਿਚ ਰੂਪ ਦਖਾਇਆ ਹੈ,

ਕੁਛ ਲਗਨ ਛਿੰਨ ਵਿਚ ਖਾਤਾ ਹੈ।

ਹੁਣ ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਬਲਿਹਾਰ ਹੋਇਆ,

ਜਾਂ ਯਾਰ ਯਾਰਾਂ ਦਾ ਯਾਰ ਹੋਇਆ,

ਦੋ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ,

ਅੱਜ ਇਕੋ ਦਿਨ ਔਰ ਰਾਤਾ ਹੈ।

jin aapana aap pachhata hai,

sukh chain sada buddh pata hai.

chhadd kasarat jo khurasand hoiaa,

vich vahidat ja anand hoiaa,

uh gur ki nazar pasand hoiaa,

us duniaan nal ki nata hai.

jin jata purakh alekha hai,

un duja hor na dekha he,

khud har rang vich uh bhikha hai,

uh aapana aap hi data hai.

jin bujha hai ko hor nahin,

uthe main tun da kuchh shor nahin,

sabh sidh sadhu koee chor nahin,

uh rahinda chupp chapata hai.

jis acchha jap japaiaa hai,

uh gur surat ban aaiaa hai,

har har vich rup dakhaiaa hai,

kuchh lagan chhinn vich khata hai.

hun miran shah balihar hoiaa,

jan yar yaran da yar hoiaa,

do akkhiaan de vichakar hoiaa,

ajj iko din aur rata hai.