ਮਾਣ ਮਹੀਂ ਦਾ ਚਾਕ

ماݨ مہیں دا چاک۔اساڈے من بھانودا۔

ہردم ہوویں کول مینڈے۔کر رکھاں دل-پاک،

وتاں گلکّڑی پانودا۔

راتیں روندی پٹدی کھپدیں۔پھٹ گئی ہم باکھ،

کیوں گل نہیں لانودا۔

سانوݨ سہجوں میگھ ملھاراں۔آئی ملݨ دی مد ساکھ،

نیہڑا جیڑا تانودا۔

دردوں ٹھڈریاں ساہیں کڈّھدی۔رو رو ڈیواں باک،

ڈکّھڑا انگ ن مانودا۔

نال فرید دے سچّ نا کیتو۔آوݨ دی گیوں آکھ،

سو ہݨ ول نہیں آنودا۔

ਮਾਣ ਮਹੀਂ ਦਾ ਚਾਕ।ਅਸਾਡੇ ਮਨ ਭਾਂਵਦਾ।

ਹਰਦਮ ਹੋਵੀਂ ਕੋਲ ਮੈਂਡੇ।ਕਰ ਰਖਾਂ ਦਿਲ-ਪਾਕ,

ਵਤਾਂ ਗਲੱਕੜੀ ਪਾਂਵਦਾ।

ਰਾਤੀਂ ਰੋਂਦੀ ਪਿਟਦੀ ਖਪਦੀਂ।ਫਟ ਗਈ ਹਮ ਬਾਖ,

ਕਿਉਂ ਗਲ ਨਹੀਂ ਲਾਂਵਦਾ।

ਸਾਂਵਣ ਸਹਿਜੋਂ ਮੇਘ ਮਲ੍ਹਾਰਾਂ।ਆਈ ਮਿਲਣ ਦੀ ਮਦ ਸਾਖ,

ਨੇਹੜਾ ਜੀੜਾ ਤਾਂਵਦਾ।

ਦਰਦੋਂ ਠਡਰੀਆਂ ਸਾਹੀਂ ਕੱਢਦੀ।ਰੋ ਰੋ ਡੇਵਾਂ ਬਾਕ,

ਡੁੱਖੜਾ ਅੰਗ ਨ ਮਾਂਵਦਾ।

ਨਾਲ ਫ਼ਰੀਦ ਦੇ ਸੱਚ ਨਾ ਕੀਤੋ।ਆਵਣ ਦੀ ਗਿਓਂ ਆਖ,

ਸੋ ਹੁਣ ਵਲ ਨਹੀਂ ਆਂਵਦਾ।

man mahin da chak.asade man bhanvada.

haradam hovin kol mainde.kar rakhan dil-pak,

vatan galakkarri panvada.

ratin rondi pitadi khapadin.phat gee ham bakh,

kiun gal nahin lanvada.

sanvan sahijon megh malharan.aaee milan di mad sakh,

neharra jirra tanvada.

daradon thadariaan sahin kaddhadi.ro ro devan bak,

dukkharra ang n manvada.

nal farid de sacch na kito.aavan di gion aakh,

so hun val nahin aanvada.