چڑھے شہر لاہور تھیں مار دھونسا،

سبّھے گبّھرو نال ہنکار تردے ۔

ارے دوہاں دریاواں تے نہیں اٹکے،

پتّݨ لنگھے نی جائے پھروزپر دے ۔

اگّے چھیڑیا نہیں پھرنگیاں نے،

دہاں دھراں دے رلݨگے بہت مردے ۔

شاہ محمدا بھجّݨا رݨوں بھاری،

جٹّے سورمے آکھ توں کدوں مڑدے ۔

ਚੜ੍ਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਾਹੌਰ ਥੀਂ ਮਾਰ ਧੌਂਸਾ,

ਸੱਭੇ ਗੱਭਰੂ ਨਾਲ ਹੰਕਾਰ ਤੁਰਦੇ ।

ਉਰੇ ਦੋਹਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਅਟਕੇ,

ਪੱਤਣ ਲੰਘੇ ਨੀ ਜਾਇ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਦੇ ।

ਅੱਗੇ ਛੇੜਿਆ ਨਹੀਂ ਫਿਰੰਗੀਆਂ ਨੇ,

ਦੁਹਾਂ ਧਿਰਾਂ ਦੇ ਰੁਲਣਗੇ ਬਹੁਤ ਮੁਰਦੇ ।

ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦਾ ਭੱਜਣਾ ਰਣੋਂ ਭਾਰੀ,

ਜੁੱਟੇ ਸੂਰਮੇ ਆਖ ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਮੁੜਦੇ ।

charrhe shahir lahaur thin mar dhaunsa,

sabbhe gabbharu nal hankar turade .

ure dohan dariaavan te nahin atake,

pattan langhe ni jai phirozapur de .

agge chherriaa nahin phirangiaan ne,

duhan dhiran de rulanage bahut murade .

shah muhanmada bhajjana ranon bhari,

jutte surame aakh tun kadon murrade .