مائی آکھیا، 'سبّھے چڑھ جاݨ پھوجاں،

بوہے شہر دے رہݨ نا سکّھݨے جی ۔

مسلمانیاں پڑتلاں رہݨ ایتھے،

گھوڑ-چڑھے ناہیں پاس رکّھݨے جی ۔

کنٹھے کلگیاں والڑے ہوݨ اگّے،

موہرے ہور گریب نا دھکّݨے جی ۔

شاہ محمدا جنھاں دی طلب تیراں،

مزے تنھاں لڑائی دے چکّھݨے جی ۔'

ਮਾਈ ਆਖਿਆ, 'ਸੱਭੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣ ਫੌਜਾਂ,

ਬੂਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾ ਸੱਖਣੇ ਜੀ ।

ਮੁਸਲਮਾਨੀਆਂ ਪੜਤਲਾਂ ਰਹਿਣ ਏਥੇ,

ਘੋੜ-ਚੜ੍ਹੇ ਨਾਹੀਂ ਪਾਸ ਰੱਖਣੇ ਜੀ ।

ਕੰਠੇ ਕਲਗੀਆਂ ਵਾਲੜੇ ਹੋਣ ਅੱਗੇ,

ਮੋਹਰੇ ਹੋਰ ਗਰੀਬ ਨਾ ਧੱਕਣੇ ਜੀ ।

ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਲਬ ਤੇਰਾਂ,

ਮਜ਼ੇ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਲੜਾਈ ਦੇ ਚੱਖਣੇ ਜੀ ।'

maee aakhiaa, 'sabbhe charrh jan phaujan,

buhe shahir de rahin na sakkhane ji .

musalamaniaan parratalan rahin ethe,

ghorr-charrhe nahin pas rakkhane ji .

kanthe kalagiaan valarre hon agge,

mohare hor garib na dhakkane ji .

shah muhanmada jinhan di talab teran,

maze tinhan larraee de chakkhane ji .'