ਜੋਗੀ

چُپ ہو جو گی سہج نال بولے، جَٹا کاس نُوں پکڑ یو کاہیاں نُوں۔

اسیں چھڈ جہان فقیر ہوئے، چھڈ دولتاں مال بادشاہیاں نُوں۔

یاد رب دی چھڈ کے گراں جھیڑ ے، ڈھونڈھاں اوڈ دیاں چھڈ کے پھاہیاں نُوں۔

تیرے نال نہ چلیاں نفع کوئی، میرا عمل نہ پھرے و واہیاں نُوں۔

رناں پاس فقیر نُوں عیب جانا، جیہا نسنا رنوں سپاہیاں نُوں۔

وارث ؔکڈھ قرآن تے بہیں منبر، کیہا اڈیو مکر دیاں پھاہیاں نُوں۔

ਚੁਪ ਹੋ ਜੋਗੀ ਸਹਿਜ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, ਜੱਟਾ ਕਾਸ ਨੂੰ ਪਕੜਿਉਂ ਕਾਹੀਆਂ ਨੂੰ।

ਅਸੀਂ ਛੱਡ ਜਹਾਨ ਫ਼ਕੀਰ ਹੋਏ, ਛੱਡ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀਆਂ ਨੂੰ।

ਯਾਦ ਰਬ ਦੀ ਛੱਡ ਕੇ ਕਰਾਂ ਝੇੜੇ, ਢੂੰਡਾਂ ਉਡਦੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਫਾਹੀਆਂ ਨੂੰ।

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਚੱਲਿਆਂ ਨਫ਼ਾ ਕੋਈ, ਮੇਰਾ ਅਮਲ ਨਾ ਫੁਰੇ ਵਿਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ।

ਰੰਨਾ ਪਾਸ ਫ਼ਕੀਰ ਨੂੰ ਐਬ ਜਾਣਾ, ਜੇਹਾ ਨੱਸਣਾ ਰਣੋਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ।

ਵਾਰਿਸ ਕਢ ਕੁਰਾਨ ਤੇ ਬਹੇਂ ਮਿੰਬਰ, ਕੇਹਾ ਅੱਡਿਉ ਮਕਰ ਦੀਆਂ ਫਾਹੀਆਂ ਨੂੰ।

chup ho jogi sahij nal bole, jatta kas nun pakarriun kahiaan nun.

asin chhadd jahan fakir hoe, chhadd daulatan nal badashahiaan nun.

yad rab di chhadd ke karan jherre, dhundan udadiaan chhadd ke phahiaan nun.

tere nal na challiaan nafa koee, mera amal na phure vivahiaan nun.

ranna pas fakir nun aib jana, jeha nassana ranon sipahiaan nun.

varis kadh kuran te bahen minbar, keha addiu makar diaan phahiaan nun.