ਰਾਂਝਾ

چودھرائیاں چھڈ کے چاک بنے، مہیں چار کے اَنت نُوں چور ہوئے۔

قول کواریاں دے لوڑھے ماریاں دے، اولوہاریاں دے ہورو ہور ہوئے۔

ماں باپ قرار کر قول ہارے، کم کھیڑیاں دے زور و زور ہوئے۔

راہ سچ دے تے قدم دھرن ناہیں، جنہاں کھوٹیاں دے من کھور ہوئے۔

تیرے واسطے ملی ہاں کڈ دیسوں، اسیں اپنے دیس دے چور ہوئے۔

وارثؔ شاہ نہ عقل نہ ہوش رہیا، مارے ہیر دے سحر دے مور ہوئے۔

ਚੌਧਰਾਈਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਚਾਕ ਬਣੇ, ਮਹੀਂ ਚਾਰ ਕੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚੋਰ ਹੋਏ।

ਕੌਲ ਕਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਲੋੜ੍ਹੇ ਮਾਰੀਆਂ ਦੇ, ਅਲੋਹਾਰੀਆਂ ਦੇ ਹੋਰੋ ਹੋਰ ਹੋਏ।

ਮਾਂ ਬਾਪ ਇਕਰਾਰ ਕਰ ਕੌਲ ਹਾਰੇ, ਕੰਮ ਖੇੜਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰੋ ਜ਼ੋਰ ਹੋਏ।

ਰਾਹ ਸੱਚ ਦੇ ਤੇ ਕਦਮ ਧਰਨ ਨਾਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਖੋਟਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੋਰ ਹੋਏ।

ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਮਿਲੀ ਹਾਂ ਕਢ ਦੇਸੋਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦੇ ਚੋਰ ਹੋਏ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨਾ ਅਕਲ ਨਾ ਹੋਸ਼ ਰਹਿਆ, ਮਾਰੇ ਹੀਰ ਦੇ ਸਿਹਰ ਦੇ ਮੋਰ ਹੋਏ।

chaudharaeeaan chhadd ke chak bane, mahin char ke ant nun chor hoe.

kaul kavariaan de lorrhe mariaan de, alohariaan de horo hor hoe.

man bap ikarar kar kaul hare, kanm kherriaan de zoro zor hoe.

rah sacch de te kadam dharan nahin, jinhan khotiaan de man khor hoe.

tere vasate mili han kadh deson, asin aapane des de chor hoe.

varis shah na akal na hosh rahiaa, mare hir de sihar de mor hoe.