ਨੌਕਰਾਣੀ ਦਾ ਖ਼ੈਰ ਪਾਉਣਾ ਤੇ ਜੋਗੀ ਦਾ ਹੋਰ ਭੜਕਣਾ

باندی ہوئے غصے نک چاڑھ اٹھی، بک چینے دا چاء اُلیریا سو۔

دھروہی رب دی خیر لے جا ساتھوں، حال حال کر پلوڑا پھیریا سو۔

باندی لاڈ دے نال چوا کر کے، دھکا دے کے ناتھ نوں گیریا سو۔

لے کر خیر تے کھپرا جا ساتھوں، اوس سُتڑے نانگ نوں چھیڑیا سو۔

چھبی گلھ وچ دے کے پشم پٹی، ہتھ جوگی دے منہ تے پھیر یا سو۔

وارث شاہ فرہنگ دے باغ وڑ کے، ویکھ کلا دے کھوہ نوں گیڑ یا سو۔

ਬਾਂਦੀ ਹੋ ਗ਼ੁੱਸੇ ਨੱਕ ਚਾੜ੍ਹ ਉਠੀ, ਬੁਕ ਚੀਣੇ ਦਾ ਚਾਇ ਉਲੇਰਿਆ ਸੂ।

ਧਰੋਹੀ ਰੱਬ ਦੀ ਖ਼ੈਰ ਲੈ ਜਾ ਸਾਥੋਂ, ਹਾਲ ਹਾਲ ਕਰ ਪੱਲੂੜਾ ਫੇਰਿਆ ਸੂ।

ਬਾਂਦੀ ਲਾਡ ਦੇ ਨਾਲ ਚਵਾਇ ਕਰਕੇ, ਧੱਕਾ ਦੇ ਨਾਥ ਨੂੰ ਗੇਰਿਆ ਸੂ।

ਲੈ ਕੇ ਖ਼ੈਰ ਤੇ ਖੱਪਰਾ ਜਾ ਸਾਥੋਂ, ਓਸ ਸੁੱਤੜੇ ਨਾਗ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ ਸੂ।

ਛਿੱਬੀ ਗੱਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦੇ ਪਸ਼ਮ ਪੁੱਟੀ, ਹੱਥ ਜੋਗੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਫੇਰਿਆ ਸੂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਫਰੰਗ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਵੜ ਕੇ, ਵੇਖ ਕਲਾ ਦੇ ਖੂਹ ਨੂੰ ਗੇੜਿਆ ਸੂ।

bandi ho ghusse nakk charrh uthi, buk chine da chai uleriaa su.

dharohi rabb di khair lai ja sathon, hal hal kar pallurra pheriaa su.

bandi lad de nal chavai karake, dhakka de nath nun geriaa su.

lai ke khair te khappara ja sathon, os suttarre nag nun chherriaa su.

chhibbi gallh vicch de pasham putti, hatth jogi de munh te pheriaa su.

varis shah pharang de bagh varr ke, vekh kala de khuh nun gerriaa su.