ਰਾਂਝਾ

کیہیاں آن پنچائتاں جوڑیاں نی،، اسیں رنّ نوں ریوڑی جاننے ہاں۔

پھڑیئے چتھّ کے لئیے لنگھا پل وچّ،، تنبو ویر دے نت نہ تاننے ہاں۔

لوک جاگدے مہریاں نال پرچن،، اسیں خواب اندر موجاں ماننے ہاں۔

لوک چھاندے بھنگ تے شربتاں نوں،، اسیں آدمی نظر وچّ چھاننے ہاں۔

پھوئی مگر لگی اس دی موت آہی،، وارث شاہ ہن مار کے راننے ہاں۔

ਕੇਹੀਆਂ ਆਣ ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਨੀ, ਅਸੀਂ ਰੰਨ ਨੂੰ ਰੇਵੜੀ ਜਾਣਨੇ ਹਾਂ।

ਫੜੀਏ ਚਿੱਥ ਕੇ ਲਈਏ ਲੰਘਾ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਤੰਬੂ ਵੈਰ ਦੇ ਨਿਤ ਨਾ ਤਾਣਨੇ ਹਾਂ।

ਲੋਕ ਜਾਗਦੇ ਮਹਿਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪਰਚਣ, ਅਸੀਂ ਖ਼ੁਆਬ ਅੰਦਰ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣਨੇ ਹਾਂ।

ਲੋਕ ਛਾਣਦੇ ਭੰਗ ਤੇ ਸ਼ਰਬਤਾਂ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਆਦਮੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਛਾਣਨੇ ਹਾਂ।

ਫੂਈ ਮਗਰ ਲੱਗੀ ਇਸ ਦੀ ਮੌਤ ਆਹੀ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਹੁਣ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਣਨੇ ਹਾਂ।

kehiaan aan panchaitan jorriaan ni, asin rann nun revarri janane han.

pharrie chitth ke leee langha pal vicch, tanbu vair de nit na tanane han.

lok jagade mahiriaan nal parachan, asin khuaab andar maujan manane han.

lok chhanade bhang te sharabatan nun, asin aadami nazar vicch chhanane han.

phuee magar laggi is di maut aahi, varis shah hun mar ke ranane han.