ਰਾਂਝਾ

ناتھا جیوندیاں مرن ہے کھرا اوکھا، ساتھوں ایہہ نا وائدے ہووݨے نی۔

اسیں جٹ ہاں ناڑیاں کرن والے، اساں کچکڑے نہیں پرووݨے نی۔

ایویں کنّ پڑائکے خوار ہوئے، ساتھوں نہیں ہوندے ایڈے رووݨے نی۔

ساتھوں کھپّری ناد نا جاݨ سانبھے، اساں ڈھگّے ہی انت نوں جووݨے نی۔

رنّاں نال جو ورجدے چیلیاں نوں، اوہ گرو نا بنّھ کے چووݨے نی۔

ہسّ کھیڈݨا تساں چا منھا کیتا، اساں دھونئیں دے گوہے کہے ڈھووݨے نی۔

وارث شاہ کی جاݨیئے انت آخر، کھٹّے چووݨے کہ مٹّھے چووݨے نی۔

ਨਾਥਾ ਜਿਊਂਦਿਆਂ ਮਰਨ ਹੈ ਖਰਾ ਔਖਾ, ਸਾਥੋਂ ਇਹ ਨਾ ਵਾਇਦੇ ਹੋਵਣੇ ਨੀ।

ਅਸੀਂ ਜਟ ਹਾਂ ਨਾੜੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸਾਂ ਕਚਕੜੇ ਨਹੀਂ ਪਰੋਵਣੇ ਨੀ।

ਐਵੇਂ ਕੰਨ ਪੜਾਇਕੇ ਖ਼ੁਆਰ ਹੋਏ, ਸਾਥੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਏਡੇ ਰੋਵਣੇ ਨੀ।

ਸਾਥੋਂ ਖੱਪਰੀ ਨਾਦ ਨਾ ਜਾਣ ਸਾਂਭੇ, ਅਸਾਂ ਢੱਗੇ ਹੀ ਅੰਤ ਨੂੰ ਜੋਵਣੇ ਨੀ।

ਰੰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਵਰਜਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਨਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਚੋਵਣੇ ਨੀ।

ਹੱਸ ਖੇਡਣਾ ਤੁਸਾਂ ਚਾ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਅਸਾਂ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਗੋਹੇ ਕਹੇ ਢੋਵਣੇ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਕੀ ਜਾਣੀਏ ਅੰਤ ਆਖ਼ਰ, ਖੱਟੇ ਚੋਵਣੇ ਕਿ ਮਿੱਠੇ ਚੋਵਣੇ ਨੀ।

natha jioondiaan maran hai khara aukha, sathon ih na vaide hovane ni.

asin jat han narriaan karan vale, asan kachakarre nahin parovane ni.

aiven kann parraike khuaar hoe, sathon nahin hunde ede rovane ni.

sathon khappari nad na jan sanbhe, asan dhagge hi ant nun jovane ni.

rannan nal jo varajade cheliaan nun, uh guru na bannh ke chovane ni.

hass khedana tusan cha manha kita, asan dhunen de gohe kahe dhovane ni.

varis shah ki janie ant aakhar, khatte chovane ki mitthe chovane ni.