ਵਾਕ ਕਵੀ

روح چھڈ قلبوت جیوں وداع ہوندا، تویں ایہ درویش سدھاریا ای۔

ان پانی ہزارے دا قسم کرکے، قصد جھنگ سیال چتاریا ای۔

کیتا رزق تے آب اداس رانجھا، چلو چل ہی جیو پکاریا ای۔

کچھے ونجھلی مار کے رواں ہویا، وارث وطن تے دیس وساریا ای۔

ਰੂਹ ਛੱਡ ਕਲਬੂਤ ਜਿਉਂ ਵਿਦਾਅ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਏਹ ਦਰਵੇਸ਼ ਸਿਧਾਰਿਆ ਈ।

ਅੰਨ ਪਾਣੀ ਹਜ਼ਾਰੇ ਦਾ ਕਸਮ ਕਰਕੇ, ਕਸਦ ਝੰਗ ਸਿਆਲ ਚਿਤਾਰਿਆ ਈ।

ਕੀਤਾ ਰਿਜ਼ਕ ਨੇ ਆਣ ਉਦਾਸ ਰਾਂਝਾ, ਚਲੋ ਚਲੀ ਹੀ ਜੀਉ ਪੁਕਾਰਿਆ ਈ।

ਕੱਛੇ ਵੰਝਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਰਵਾਂ ਹੋਇਆ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਵਤਨ ਵਿਸਾਰਿਆ ਈ।

ruh chhadd kalabut jiun vidaa hunda, tiven eh daravesh sidhariaa ee.

ann pani hazare da kasam karake, kasad jhang siaal chitariaa ee.

kita rizak ne aan udas ranjha, chalo chali hi jiu pukariaa ee.

kacchhe vanjhali mar ke ravan hoiaa, varis shah ne vatan visariaa ee.