ਹਮਦ

اوّل حمد خدا دا ورد کیجے، عشق کیتا سو جگ دا مول میاں۔

پہلے آپ ہے رب نے عشق کیتا، معشوق ہے نبی رسول میاں۔

عشق پیر فقیر دا مرتبہ ہے، مرد عشق دا بھلا رنجول میاں۔

کھلے تنھاں دے باب قلوب اندر، جیہناں کیتا ہے عشق قبول میاں۔

ਅੱਵਲ ਹਮਦ ਖ਼ੁਦਾਇ ਦਾ ਵਿਰਦ ਕੀਜੇ, ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ ਸੂ ਜੱਗ ਦਾ ਮੂਲ ਮੀਆਂ।

ਪਹਿਲੇ ਆਪ ਹੈ ਰਬ ਨੇ ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ, ਮਾਸ਼ੂਕ ਹੈ ਨਬੀ ਰਸੂਲ ਮੀਆਂ।

ਇਸ਼ਕ ਪੀਰ ਫ਼ਕੀਰ ਦਾ ਮਰਤਬਾ ਹੈ, ਮਰਦ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਭਲਾ ਰੰਜੂਲ ਮੀਆਂ।

ਖਿਲੇ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਕਲੂਬ ਅੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਇਸ਼ਕ ਕਬੂਲ ਮੀਆਂ।

avval hamad khudai da virad kije, ishak kita su jagg da mul miaan.

pahile aap hai rab ne ishak kita, mashuk hai nabi rasul miaan.

ishak pir fakir da marataba hai, marad ishak da bhala ranjul miaan.

khile tinhan de bagh kalub andar, jinhan kita hai ishak kabul miaan.