رم رمتا سوں گہ چوگانں، کاہے بھولت ہو ابھمانں۔

دھرن گگن بچ نہیں انترا، کیول مکت بھیدانں۔

انتر ایک سو پرچا ہووا، تب اننت ایک میں سمایا۔

اہرݨ ناد نیں بیند ہتھوڑا،رو سس شالاں پونں۔

مول چاپ ڈڈھ آسݨ بیٹھا، تب مٹ گیا آواگمن۔

سہج شلاݨّ، پون کر گھوڑا، لی لگام چت چبکا۔

چیتن اسوار گیان گر کر، اور تجو سب ڈھبکا۔

تل کے ناکے تربھون ساندھیا، کییا بھاو ودھاتا۔

سو تو پھرے آپݨ ہی ہووا جاکو ڈھونڈھݨ ذاتا۔

آست کہوں تا کوئی ن پتیجے بن آست (اننت سدھ)کیوں سیدھا۔

گورش بولے سنو مچھندر ہرے ہیرا بیدھا۔۔

*

کیسے بولوں پنڈتا دیو کونے ٹھائیں

نج تت نہارتاں امھیں تمھیں ناہیں۔ (ٹیک )

ਰਮਿ ਰਮਿਤਾ ਸੋਂ ਗਹਿ ਚੌਗਾਨੰ, ਕਾਹੇ ਭੂਲਤ ਹੋ ਅਭਿਮਾਨੰ।

ਧਰਨ ਗਗਨ ਬਿਚ ਨਹੀਂ ਅੰਤਰਾ, ਕੇਵਲ ਮੁਕ੍ਤਿ ਭੈਦਾਨੰ।

ਅੰਤਰਿ ਏਕ ਸੋ ਪਰਚਾ ਹੂਵਾ, ਤਬ ਅਨੰਤ ਏਕ ਮੇਂ ਸਮਾਯਾ।

ਅਹਰਿਣ ਨਾਦ ਨੈਂ ਬ੍ਯੰਦ ਹਥੋਡ਼ਾ,ਰਵਿ ਸਸਿ ਸ਼ਾਲਾੰ ਪਵਨੰ।

ਮੂਲ ਚਾਪਿ ਡਿਢ ਆਸਣਿ ਬੈਠਾ, ਤਬ ਮਿਟਿ ਗਯਾ ਆਵਾਗਮਨ।

ਸਹਜ ਸ਼ਲਾੰਣ, ਪਵਨ ਕਰਿ ਘੋਡ਼ਾ, ਲਯ ਲਗਾਮ ਚਿਤ ਚਬਕਾ।

ਚੇਤਨਿ ਅਸਵਾਰ ਗ੍ਯਾਨ ਗੁਰੁ ਕਰਿ, ਔਰ ਤਜੋ ਸਬ ਢਬਕਾ।

ਤਿਲ ਕੈ ਨਾਕੇ ਤ੍ਰਿਭਵਨ ਸਾੰਧ੍ਯਾ, ਕੀਯਾ ਭਾਵ ਵਿਧਾਤਾ।

ਸੋ ਤੌ ਫਿਰੈ ਆਪਣ ਹੀ ਹੂਵਾ ਜਾਕੋ ਢੂੰਢਣ ਜਾਤਾ।

ਆਸ੍ਤਿ ਕਹੂੰ ਤਾ ਕੋਈ ਨ ਪਤੀਜੈ ਬਿਨ ਆਸ੍ਤਿ (ਅਨੰਤ ਸਿਧ)ਕ੍ਯੂੰ ਸੀਧਾ।

ਗੋਰਸ਼ ਬੋਲੈ ਸੁਨੌ ਮਛਿੰਦ੍ਰ ਹਰੈ ਹੀਰਾ ਬੀਧਾ।।

*

ਕੈਸੇ ਬੋਲੋਂ ਪੰਡਿਤਾ ਦੇਵ ਕੌਨੇ ਠਾਈਂ

ਨਿਜ ਤਤ ਨਿਹਾਰਤਾੰ ਅਮ੍ਹੇਂ ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਨਾਹੀਂ। (ਟੇਕ )

rami ramita son gahi chauganan, kahe bhulat ho abhimanan.

dharan gagan bich nahin antara, keval mukti bhaidanan.

antari ek so paracha huva, tab anant ek men samaya.

aharin nad nain byand hathorra,ravi sasi shalan pavanan.

mul chapi didh aasani baitha, tab miti gaya aavagaman.

sahaj shalann, pavan kari ghorra, lay lagam chit chabaka.

chetani asavar gyan guru kari, aur tajo sab dhabaka.

til kai nake tribhavan sandhya, kiya bhav vidhata.

so tau phirai aapan hi huva jako dhundhan jata.

aasti kahun ta koee n patijai bin aasti (anant sidh)kyun sidha.

gorash bolai sunau machhindr harai hira bidha..

*

kaise bolon pandita dev kaune thaeen

nij tat niharatan amhen tumhen nahin. (tek )